DYREKTYWA 2003 99 WE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY z dnia 17 listopada 2003 r


344 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 03/t. 41
32003L0099
12.12.2003 DZIENNIK URZDOWY UNII EUROPEJSKIEJ L 325/31
DYREKTYWA 2003/99/WE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY
z dnia 17 listopada 2003 r.
w sprawie monitorowania chorób odzwierzęcych i odzwierzęcych czynników chorobotwórczych,
zmieniająca decyzję Rady 90/424/EWG i uchylająca dyrektywę Rady 92/117/EWG
PARLAMENT EUROPEJSKI I RADA UNII EUROPEJSKIEJ,
(6) Wspomagana przez laboratorium referencyjne Wspól-
noty w zakresie epidemiologii chorób odzwierzęcych,
uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w
Komisja gromadzi i opracowuje wyniki monitorowania
szczególności jego art. 152 ust. 4 lit. b),
otrzymywane corocznie od Państw Członkowskich.
Publikacja wyników odbywa się corocznie, począwszy
uwzględniając wniosek Komisji (1),
od 1995 r. Stanowią one podstawę do oceny bieżącej
uwzględniając opinię Europejskiego Komitetu Ekonomiczno- sytuacji dotyczącej chorób odzwierzęcych i odzwierzę-
Społecznego (2), cych czynników chorobotwórczych. Jednakże systemy
gromadzenia danych nie są zharmonizowane i dlatego
po konsultacji z Komitetem Regionów,
nie umożliwiają porównań między Państwami Człon-
kowskimi.
stanowiąc zgodnie z procedurą określoną w art. 251 Trak-
tatu (3),
(7) Inne akty prawodawstwa wspólnotowego przewidują
a także mając na uwadze, co następuje:
nadzór i kontrolę niektórych chorób odzwierzęcych w
populacjach zwierząt. W szczególności dyrektywa Rady
(1) Żywe zwierzęta oraz żywność pochodzenia zwierzęcego
64/432/EWG z dnia 26 czerwca 1964 r. w sprawie
widnieją w wykazie w załączniku I do Traktatu. Chów
problemów zdrowotnych zwierząt wpływających na
zwierząt gospodarskich oraz wprowadzanie do obrotu
handel wewnątrzwspólnotowy bydłem i trzodą
żywności pochodzenia zwierzęcego stanowi istotne
chlewną (5) zajmuje się gruzlicą bydła i brucelozą bydła.
zródło dochodów rolników. Wdrożenie środków wetery-
Dyrektywa Rady 91/68/EWG z dnia 28 stycznia 1991 r.
naryjnych zmierzających do poprawy stanu zdrowia
w sprawie warunków zdrowotnych zwierząt regulują-
publicznego i zdrowia zwierząt we Wspólnocie wspo-
cych handel wewnątrzwspólnotowy owcami i kozami (6)
maga racjonalny rozwój sektora rolnego.
zajmuje się brucelozą owiec i kóz. Niniejsza dyrektywa
nie powinna w jakikolwiek sposób niepotrzebnie
(2) Ochrona zdrowia ludzi przed chorobami i zakażeniami
powielać istniejących wymagań.
przenoszonymi bezpośrednio lub pośrednio między
zwierzętami a ludzmi (choroby odzwierzęce) ma
(8) Ponadto przyszłe rozporządzenie Parlamentu Europej-
nadrzędne znaczenie.
skiego i Rady w sprawie higieny środków spożywczych
(3) Choroby odzwierzęce przenoszone przez żywność mogą
powinno obejmować szczególne elementy konieczne do
być przyczyną cierpień ludzi, jak również doprowadzić
zapobiegania zwalczania i monitorowania chorób
do strat ekonomicznych w produkcji żywności oraz w
odzwierzęcych i odzwierzęcych czynników chorobot-
przemyśle spożywczym.
wórczych oraz zawierać szczególne wymagania w odnie-
sieniu do mikrobiologicznej jakości żywności.
(4) Choroby odzwierzęce przenoszone przez inne zródła
niż żywność, w szczególności przez populacje dzikich
(9) Dyrektywa 92/117/EWG przewiduje zbieranie danych
zwierząt i zwierząt domowych, stanowią również przed-
dotyczących przypadków występowania chorób odzwie-
miot zaniepokojenia.
rzęcych u ludzi. Decyzja nr 2119/98/WE Parlamentu
(5) Dyrektywa Rady 92/117/EWG z dnia 17 grudnia
Europejskiego i Rady z dnia 24 września 1998 r. ustana-
1992 r. dotycząca środków ochrony przed określonymi wiająca sieć nadzoru i kontroli epidemiologicznej
chorobami odzwierzęcymi i odzwierzęcymi czynnikami chorób zakaznych we Wspólnocie (7) ma na celu
chorobotwórczymi u zwierząt i w produktach pocho- usprawnienie zbierania takich danych oraz przyczy-
dzenia zwierzęcego, w celu zapobiegania zakażeniom i nienie się do poprawy zapobiegania i zwalczania chorób
zatruciom przenoszonym przez żywność (4), przewi- zakaznych we Wspólnocie.
dywała ustanowienie systemu monitorowania niektórych
chorób odzwierzęcych zarówno na poziomie Państw
(10) Zbieranie danych dotyczących występowania chorób
Członkowskich, jak i na poziomie wspólnotowym.
odzwierzęcych i odzwierzęcych czynników chorobot-
wórczych u zwierząt, ludzi oraz w żywności i paszach
(1) Dz.U. C 304 E z 30.10.2001, str. 250.
jest konieczne do ustalenia tendencji i zródeł chorób
(2) Dz.U. C 94 z 18.4.2002, str. 18.
odzwierzęcych.
(3) Opinia Parlamentu Europejskiego z dnia 15 maja 2002 r. (Dz.U. C
180 E z 31.7.2003, str. 161), wspólne stanowisko Rady z dnia 20
lutego 2003 r. (Dz.U. C 90 E z 15.4.2003, str. 9) i stanowisko (5) Dz.U. 121 z 29.7.1964, str. 1977. Dyrektywa ostatnio zmieniona
Parlamentu Europejskiego z dnia 19 czerwca 2003 r. (dotychczas rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1226/2002 (Dz.U. L 179 z
nieopublikowane w Dzienniku Urzędowym). 9.7.2002, str. 13).
(4) Dz.U. L 62 z 15.3.1993, str. 38. Dyrektywa ostatnio zmieniona (6) Dz.U. L 46 z 19.2.1991, str. 19. Dyrektywa ostatnio zmieniona
rozporządzeniem (WE) nr 806/2003 (Dz.U. L 122 z 16.5.2003, decyzją Komisji 2003/708/WE (Dz.U. L 258 z 10.10.2003, str. 11).
str. 1). (7) Dz.U. L 268 z 3.10.1998, str. 1.
03/t. 41 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 345
odzwierzęcych czynników chorobotwórczych, lecz
(11) W swojej opinii na temat chorób odzwierzęcych przy-
również, w takim zakresie, w jakim stanowią one
jętej dnia 12 kwietnia 2000 r. Komitet Naukowy ds.
zagrożenie dla zdrowia publicznego, innych czynników.
Środków Weterynaryjnych dotyczących Zdrowia
W szczególności właściwe byłoby monitorowanie orga-
Publicznego uznał, że stosowane wówczas środki zwal-
nizmów wskaznikowych. Organizmy te stanowią rezer-
czania zakażeń chorobami odzwierzęcymi przenoszo-
wuar opornych genów, które mogą one przenieść na
nych przez żywność są niewystarczające. Następnie
bakterie chorobotwórcze.
uznał, że dane epidemiologiczne, które zbierane były
przez Państwa Członkowskie, nie były kompletne i w
pełni porównywalne. W konsekwencji Komitet zalecił
(17) Oprócz ogólnego monitorowania mogą zostać określone
poprawę uzgodnień w zakresie monitorowania oraz
szczególne potrzeby, które mogą stworzyć konieczność
określił opcje zarządzania ryzykiem. Wśród priorytetów
ustanowienia skoordynowanych programów monitoro-
zdrowia publicznego określonych przez Komitet
wania. Szczególną uwagę należy zwrócić na choroby
znajdują się w szczególności Salmonella spp., Campylo-
odzwierzęce wymienione w załączniku I do rozporzą-
bacter spp., werocytotoksyczne Escherichia coli (VTEC),
dzenia (WE) nr 2160/2003.
Listeria monocytogenes, Cryptosporidium spp., Echinococcus
granulosus/multilocularis i Trichinella spiralis.
(18) Poddanie szczegółowemu badaniu ognisk chorób
odzwierzęcych przenoszonych przez żywność stwarza
(12) Dlatego też należy poprawić istniejące systemy monito- możliwość określenia patogenu, właściwego nośnika
rowania i zbierania danych ustanowione w dyrektywie pokarmowego oraz czynników związanych z produkcją
92/117/EWG. Równocześnie rozporządzenie (WE) i przetwarzaniem żywności, które przyczyniają się do
nr 2160/2003 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia powstania ogniska. Dlatego należy przewidzieć przepro-
17 listopada 2003 r. w sprawie zwalczania salmonelli i wadzanie takich badań oraz ścisłą współpracę między
innych określonych odzwierzęcych czynników chorobot- różnymi organami.
wórczych przenoszonych przez żywność (1) zastąpi
szczególne środki kontroli ustanowione w dyrektywie
(19) Pasażowalne encefalopatie gąbczaste są przedmiotem
92/117/EWG. Dlatego dyrektywa 92/117/EWG powinna
rozporządzenia (WE) nr 999/2001 Parlamentu Europej-
stracić moc.
skiego i Rady z dnia 22 maja 2001 r. ustanawiającego
przepisy dotyczące zapobiegania, kontroli i zwalczania
niektórych pasażowalnych encefalopatii gąbczastych (3).
(13) Nowe ramy dla doradztwa naukowego i naukowego
wsparcia w dziedzinie bezpieczeństwa żywności ustalone
w rozporządzeniu (WE) nr 178/2002 Parlamentu Euro- (20) W celu zapewnienia, że zebrane informacje na temat
pejskiego i Rady z dnia 28 stycznia 2002 r. ustana- chorób odzwierzęcych i odzwierzęcych czynników
wiającym ogólne zasady i wymagania prawa chorobotwórczych mogą być skutecznie wykorzysty-
żywnościowego, powołującym Europejski Urząd ds. wane, należy ustanowić właściwe zasady dotyczące
Bezpieczeństwa Żywności i ustanawiającym procedury wymiany wszystkich istotnych informacji. Informacje te
w zakresie bezpieczeństwa żywności (2) powinny być powinny być zbierane w Państwach Członkowskich i
stosowane przy zbieraniu i analizowaniu odpowiednich przekazywane Komisji w formie sprawozdań przesyła-
danych. nych następnie do Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeń-
stwa Żywności i niezwłocznie podawanych do
publicznej wiadomości w odpowiedni sposób.
(14) W przypadku gdy konieczne jest uproszczenie opraco-
wania i porównania danych, monitorowanie powinno
(21) Sprawozdania powinny być przedkładane corocznie.
być przeprowadzane w sposób zharmonizowany.
Jednakże jeżeli wymagają tego okoliczności, należy
Umożliwi to ocenę tendencji i zródeł chorób odzwierzę-
sporządzić dodatkowe sprawozdania.
cych i odzwierzęcych czynników chorobotwórczych we
Wspólnocie. Zebrane dane wraz z danymi z innych
zródeł powinny stanowić podstawę do oceny ryzyka
(22) Właściwe może okazać się wyznaczenie krajowych i
odzwierzęcych organizmów chorobotwórczych.
wspólnotowych laboratoriów referencyjnych w celu
zapewnienia wytycznych i wsparcia w zakresie przepro-
wadzania analiz i badań chorób odzwierzęcych i odzwie-
(15) Priorytet należy przyznać tym chorobom odzwierzęcym,
rzęcych czynników chorobotwórczych objętych
które stanowią największe ryzyko dla zdrowia ludzi.
zakresem zastosowania niniejszej dyrektywy.
Jednakże systemy monitorowania powinny również
ułatwić wykrywanie pojawiających się i nowych chorób
(23) Decyzja Rady 90/424/EWG z dnia 26 czerwca 1990 r.
odzwierzęcych oraz nowych szczepów odzwierzęcych
w sprawie wydatków w dziedzinie weterynarii (4)
organizmów chorobotwórczych.
powinna zostać zmieniona w zakresie, w jakim dotyczy
szczegółowych zasad regulujących wspólnotowy wkład
finansowy w niektóre działania dotyczące monitoro-
(16) Alarmujące pojawienie się oporności na środki przeciw-
wania i zwalczania chorób odzwierzęcych i odzwierzę-
drobnoustrojowe (przeciwdrobnoustrojowe produkty
cych czynników chorobotwórczych.
lecznicze i przeciwdrobnoustrojowe dodatki paszowe)
stanowi cechę, która powinna podlegać monitorowaniu.
(3) Dz.U. L 147 z 31.5.2001, str. 1. Rozporządzenie ostatnio zmie-
Należy przewidzieć objęcie monitorowaniem nie tylko
nione rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1494/2002 (Dz.U. L 225 z
22.8.2002, str. 3).
(1) Dz.U. L 325 z 12.12.2003, str. 1. (4) Dz.U. L 224 z 18.8.1990, str. 19. Decyzja ostatnio zmieniona
(2) Dz.U. L 31 z 1.2.2002, str. 1. decyzją 2001/572/WE (Dz.U. L 203 z 28.7.2001, str. 16).
346 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 03/t. 41
chorób zakaznych przenoszonych przez człowieka, bezpie-
(24) Należy ustanowić właściwe procedury umożliwiające
czeństwa i higieny pracy, technologii genetycznej oraz pasażo-
zmianę niektórych przepisów niniejszej dyrektywy w
walnych encefalopatii gąbczastych.
celu uwzględnienia postępu naukowo-technicznego oraz
przyjęcie środków wykonawczych i przejściowych.
(25) W celu uwzględnienia postępu naukowo-technicznego
Artykuł 2
należy zapewnić ścisłą i skuteczną współpracę między
Komisją a Państwami Członkowskimi w ramach stałego
Definicje
komitetu ustanowionego w rozporządzeniu (WE)
nr 178/2002.
Dla celów niniejszej dyrektywy stosuje się następujące definicje:
(26) Państwa Członkowskie nie są w stanie samodzielnie
1) definicje ustanowione w rozporządzeniu (WE) nr 178/2002;
zebrać porównywalnych danych stanowiących podstawę
oraz
do oceny ryzyka odzwierzęcych organizmów chorobot-
wórczych mających znaczenie na poziomie wspólno-
2) następujące definicje:
towym. Zbieranie takich danych na poziomie wspólno-
a)  choroba odzwierzęca oznacza jakąkolwiek chorobę i/
towym pozwoli osiągnąć lepsze wyniki. Wspólnota
lub zakażenie przenoszone bezpośrednio lub pośrednio
może bowiem przyjąć środki zgodnie z zasadą pomocni-
między zwierzętami a ludzmi w naturalny sposób;
czości określoną w art. 5 Traktatu. Zgodnie z zasadą
proporcjonalności określoną w tym artykule niniejsza
b)  odzwierzęcy czynnik chorobotwórczy oznacza
dyrektywa nie wykracza poza to, co jest konieczne do
wszelkie wirusy, bakterie, grzyby, pasożyty lub inne
osiągnięcia tych celów. Odpowiedzialność za ustano-
jednostki biologiczne, które mogą wywołać chorobę
wienie i utrzymanie systemów monitorowania powinna
odzwierzęcą;
spoczywać na Państwach Członkowskich.
c)  oporność na środki przeciwdrobnoustrojowe oznacza
zdolność niektórych gatunków drobnoustrojów do
(27) Środki niezbędne do wykonania niniejszej dyrektywy
przeżycia, a nawet do wzrostu przy danej koncentracji
należy przyjąć zgodnie z decyzją Rady 1999/468/WE z
czynnika przeciwdrobnoustrojowego, która jest zazwy-
dnia 28 czerwca 1999 r. ustanawiającą warunki wyko-
czaj wystarczająca do powstrzymania lub zabicia drob-
nywania kompetencji wykonawczych przyznanych
noustrojów tego samego gatunku;
Komisji (1),
d)  ognisko przenoszone przez żywność oznacza zjawisko,
odnotowane w danych okolicznościach, dwóch lub
więcej przypadków wystąpienia tej samej choroby i/lub
PRZYJMUJ NINIEJSZ DYREKTYW:
tego samego zakażenia u ludzi, lub sytuację, w której
odnotowana liczba przypadków przekracza liczbę ocze-
ROZDZIAA I
kiwaną, a przypadki są powiązane, lub prawdopodobnie
są powiązane, z tym samym zródłem żywności;
PRZEPISY WSTPNE
e)  monitorowanie oznacza system zbierania, analizowania
i rozpowszechniania danych dotyczących występowania
Artykuł 1
chorób odzwierzęcych i odzwierzęcych czynników
chorobotwórczych oraz związanej z nimi oporności na
Przedmiot i zakres
środki przeciwdrobnoustrojowe.
1. Niniejsza dyrektywa ma na celu zapewnienie, że choroby
odzwierzęce i odzwierzęce czynniki chorobotwórcze oraz
związana z nimi oporność na środki przeciwdrobnoustrojowe Artykuł 3
są odpowiednio monitorowane, zaś ogniska chorób przeno-
szone przez żywność są przedmiotem odpowiedniego badania
Zobowiązania ogólne
epidemiologicznego, co umożliwia zbieranie we Wspólnocie
informacji niezbędnych do oceny właściwych tendencji i
1. Państwa Członkowskie zapewniają, że dane dotyczące
zródeł.
występowania chorób odzwierzęcych i odzwierzęcych czyn-
ników chorobotwórczych oraz związanej z nimi oporności na
2. Niniejsza dyrektywa obejmuje:
środki przeciwdrobnoustrojowe są zbierane, analizowane i
niezwłocznie publikowane zgodnie z wymaganiami niniejszej
a) monitorowanie chorób odzwierzęcych i odzwierzęcych
dyrektywy i wszelkich przepisów przyjętych w jej zastoso-
czynników chorobotwórczych;
waniu.
b) monitorowanie związanej z nimi oporności na środki prze-
ciwdrobnoustrojowe;
2. Każde Państwo Członkowskie wyznacza właściwy organ
c) badanie epidemiologiczne ognisk przenoszonych przez lub właściwe organy do celów niniejszej dyrektywy i powia-
żywność; oraz damia o tym Komisję. Jeżeli Państwo Członkowskie wyznaczy
więcej niż jeden właściwy organ, to:
d) wymianę informacji związanych z chorobami odzwierzę-
cymi i odzwierzęcymi czynnikami chorobotwórczymi.
a) powiadamia Komisję o właściwym organie, który będzie
działał w charakterze punktu kontaktowego w celu kontak-
3. Niniejszą dyrektywę stosuje się bez uszczerbku dla
towania się z Komisją; oraz
bardziej szczegółowych przepisów wspólnotowych dotyczą-
cych zdrowia zwierząt, żywienia zwierząt, higieny żywności,
b) zapewnia, że właściwe organy współpracują ze sobą tak,
aby zagwarantować odpowiednie spełnienie wymagań
(1) Dz.U. L 184 z 17.7.1999, str. 23. niniejszej dyrektywy.
03/t. 41 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 347
3. Każde Państwo Członkowskie zapewnia, że efektywna i c) ich konsekwencji gospodarczych w odniesieniu do opieki
stała współpraca oparta na swobodnej wymianie informacji zdrowotnej zwierząt i ludzi oraz przedsiębiorstw paszowych
ogólnych oraz, w miarę potrzeby, danych szczególnych została i żywnościowych;
ustanowiona między właściwym organem lub właściwymi
d) tendencji epidemiologicznych w populacjach zwierząt i
organami wyznaczonymi do celów niniejszej dyrektywy a:
ludzi, paszach i żywności.
a) właściwymi organami do celów prawodawstwa wspólnoto-
wego w zakresie zdrowia zwierząt;
5. Monitorowanie opiera się na systemach stosowanych w
Państwach Członkowskich. Jednakże w razie potrzeby uprosz-
b) właściwymi organami do celów prawodawstwa wspólnoto-
czenia opracowania i porównania danych mogą zostać ustano-
wego w zakresie pasz;
wione szczegółowe zasady monitorowania chorób odzwierzę-
c) właściwymi organami do celów prawodawstwa wspólnoto- cych i odzwierzęcych czynników chorobotwórczych wymienio-
wego w zakresie higieny żywności; nych w załączniku I do niniejszej dyrektywy zgodnie z
procedurą określoną w art. 12 ust. 2 oraz przy uwzględnieniu
d) strukturami i/lub organami określonymi w art. 1 decyzji
innych reguł wspólnotowych ustanowiony w dziedzinie
nr 2119/98/WE;
zdrowia zwierząt, higieny żywności i chorób zakaznych ludzi.
e) innymi zainteresowanymi organami i organizacjami.
Takie szczegółowe zasady prowadzą do ustanowienia minimal-
4. Każde Państwo Członkowskie zapewnia, że odpowiedni nych wymagań w zakresie monitorowania niektórych chorób
urzędnicy właściwego organu lub właściwych organów określo- odzwierzęcych lub odzwierzęcych czynników chorobotwór-
nych w ust. 2 podejmą, w miarę potrzeby, odpowiednie szko- czych. Określają one w szczególności:
lenie wstępne i dalsze szkolenia w zakresie weterynarii, mikro-
a) populację lub podpopulacje zwierząt lub odcinki łańcucha
biologii lub epidemiologii.
pokarmowego, które mają być objęte monitoringiem;
b) charakter i rodzaj danych, które mają być zebrane;
ROZDZIAA II
c) definicje przypadków;
MONITOROWANIE CHORÓB ODZWIERZCYCH
I ODZWIERZCYCH CZYNNIKÓW CHOROBOTWÓR-
d) systemy pobierania próbek, które mają być stosowane;
CZYCH
e) metody laboratoryjne, które mają być stosowane przy prze-
prowadzaniu badań; oraz
Artykuł 4
f) częstotliwość sporządzania sprawozdań, łącznie z wytycz-
Ogólne zasady monitorowania chorób odzwierzęcych
nymi dotyczącymi przekazywania sprawozdań między orga-
i odzwierzęcych czynników chorobotwórczych
nami lokalnymi, regionalnymi i centralnymi.
1. Państwa Członkowskie zbierają odpowiednie i porówny-
6. Przy podejmowaniu decyzji o proponowaniu szczegóło-
walne dane w celu określenia i scharakteryzowania zagrożeń,
wych zasad zgodnie z ust. 5 w celu harmonizacji rutynowego
oceny narażenia i scharakteryzowania ryzyka związanych z
monitorowania chorób odzwierzęcych i odzwierzęcych czyn-
chorobami odzwierzęcymi i odzwierzęcymi czynnikami choro-
ników chorobotwórczych Komisja przyznaje priorytet
botwórczymi.
chorobom odzwierzęcym i odzwierzęcym czynnikom choro-
botwórczym wymienionym w części A załącznika I.
2. Monitorowanie obejmuje odcinek lub odcinki łańcucha
pokarmowego najbardziej odpowiednie dla danej choroby
odzwierzęcej lub danego odzwierzęcego czynnika chorobot-
wórczego: Artykuł 5
a) na poziomie produkcji podstawowej; i/lub
Skoordynowane programy monitorowania
b) na innych odcinkach łańcucha pokarmowego, łącznie z
żywnością i paszą.
1. Jeżeli dane zebrane podczas rutynowego monitorowania
zgodnie z przepisami art. 4 nie są wystarczające, zgodnie z
3. Monitorowanie obejmuje choroby odzwierzęce i odzwie- procedurą określoną w art. 12 ust. 2 mogą zostać ustano-
rzęce czynniki chorobotwórcze wymienione w części A
wione skoordynowane programy monitorowania dotyczące
załącznika I. W przypadku gdy sytuacja epidemiologiczna w
jednej lub wielu chorób odzwierzęcych i/lub odzwierzęcych
danym Państwie Członkowskim tego wymaga, monitorowaniu
czynników chorobotwórczych. Skoordynowane programy
podlegają również choroby odzwierzęce i odzwierzęce czynniki
monitorowania mogą zostać ustanowione, w szczególności w
chorobotwórcze wymienione w części B załącznika I.
przypadku gdy zostaną określone szczególne potrzeby, w celu
oceny ryzyka lub ustanowienia wartości referencyjnych w
4. Załącznik I może zostać zmieniony zgodnie z procedurą
odniesieniu do chorób odzwierzęcych lub odzwierzęcych czyn-
określoną w art. 12 ust. 2 poprzez dodanie do wykazów w
ników chorobotwórczych na poziomie Państw Członkowskich
nim zamieszczonych lub skreślenie z nich chorób odzwierzę- lub na poziomie wspólnotowym.
cych lub odzwierzęcych czynników chorobotwórczych, w
szczególności przy uwzględnieniu następujących kryteriów:
2. W przypadku ustanowienia skoordynowanego programu
monitorowania wykonane zostaje specjalne odniesienie do
a) ich występowania w populacjach zwierząt i ludzi, paszach i
chorób odzwierzęcych i odzwierzęcych czynników chorobot-
żywności;
wórczych w populacjach zwierząt określonych w załączniku I
b) ciężaru ich skutków dla ludzi; do rozporządzenia (WE) nr 2160/2003.
348 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 03/t. 41
3. Minimalne zasady dotyczące ustanowienia skoordynowa- giczne i mikrobiologiczne. Właściwy organ przekazuje Komisji
nych programów monitorowania są określone w załączniku III. streszczenie sprawozdania na temat wyników przeprowadzo-
nego dochodzenia (która przesyła go do Europejskiego Urzędu
ds. Bezpieczeństwa Żywności), zawierającego informacje okreś-
Artykuł 6
lone w części E załącznika IV.
Obowiązki przedsiębiorstw żywnościowych
3. Szczegółowe zasady dotyczące badań w sprawie ognisk
przenoszonych przez żywność mogą zostać ustanowione
1. Państwa Członkowskie zapewniają, w przypadku gdy
zgodnie z procedurą określoną w art. 12 ust. 2.
przedsiębiorstwa żywnościowe przeprowadzają badania na
obecność chorób odzwierzęcych i odzwierzęcych czynników
4. Ustępy 1 i 2 stosuje się bez uszczerbku dla przepisów
chorobotwórczych z zastrzeżeniem monitorowania na mocy
wspólnotowych dotyczących bezpieczeństwa produktów,
art. 4 ust. 2, że:
systemów wczesnego ostrzegania i reagowania w celu zapobie-
a) zatrzymują wyniki i podejmują czynności niezbędne do
gania i zwalczania chorób zakaznych ludzi, higieny żywności i
zachowania wszelkich istotnych izolatów przez okres, który
wymagań ogólnych prawa żywnościowego, w szczególności
zostanie określony przez właściwy organ; oraz
wymagań dotyczących środków i procedur nadzwyczajnych
mających na celu wycofanie żywności i pasz z rynku.
b) informują o wynikach właściwy organ lub dostarczą mu
izolaty na jego żądanie.
ROZDZIAA V
2. Szczegółowe przepisy wykonawcze do niniejszego
WYMIANA INFORMACJI
artykułu mogą zostać ustanowione zgodnie z procedurą
określoną w art. 12 ust. 2.
Artykuł 9
ROZDZIAA III
Ocena tendencji i zródeł chorób odzwierzęcych, odzwie-
OPORNOŚĆ NA ŚRODKI PRZECIWDROBNOUSTRO- rzęcych czynników chorobotwórczych i oporności na
środki przeciwdrobnoustrojowe
JOWE
1. Państwa Członkowskie dokonują oceny tendencji i zródeł
Artykuł 7
chorób odzwierzęcych, odzwierzęcych czynników chorobot-
wórczych oraz oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe
Monitorowanie oporności na środki przeciwdrobnoustro-
na ich terytorium.
jowe
Każde Państwo Członkowskie przekazuje Komisji, do końca
1. Państwa Członkowskie zapewniają, zgodnie z wymaga-
maja każdego roku, sprawozdanie na temat tendencji i zródeł
niami określonymi w załączniku II, że monitorowanie
chorób odzwierzęcych, odzwierzęcych czynników chorobot-
dostarcza porównywalnych danych na temat występowania
wórczych oraz oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe,
oporności odzwierzęcych czynników chorobotwórczych na
obejmujący dane zebrane zgodnie z art. 4, 7 i 8 w trakcie
środki przeciwdrobnoustrojowe oraz, w zakresie, w jakim
poprzedniego roku. Sprawozdania i wszelkie ich streszczenia są
stanowią zagrożenie dla zdrowia publicznego, inne czynniki.
udostępniane opinii publicznej.
2. Monitorowanie takie uzupełnia monitorowanie izolatów
Sprawozdania zawierają również informacje określone w art. 3
ludzkich prowadzone zgodnie z decyzją nr 2119/98/WE.
ust. 2 lit. b) rozporządzenia (WE) nr 2160/2003.
3. Szczegółowe przepisy wykonawcze do niniejszego
Minimalne wymagania dotyczące sprawozdań są ustanowione
artykułu są ustanawiane zgodnie z procedurą określoną w
w załączniku IV. Szczegółowe zasady dotyczące oceny tych
art. 12 ust. 2.
sprawozdań, łącznie z formatami i minimalnymi informacjami,
które musza zostać zawarte, mogą zostać ustanowione zgodnie
ROZDZIAA IV
z procedurą określoną w art. 12 ust. 2.
OGNISKA PRZENOSZONE PRZEZ ŻYWNOŚĆ
Jeżeli okoliczności tego wymagają, Komisja może zażądać
szczególnych informacji dodatkowych, zaś Państwa Członkow-
Artykuł 8
skie przedkładają sprawozdania Komisji na jej żądanie lub z
własnej inicjatywy.
Badanie epidemiologiczne w zakresie ognisk przenoszo-
nych przez żywność 2. Komisja przesyła sprawozdania określone w ust. 1 do
Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności, który bada
1. Państwa Członkowskie zapewniają, w przypadku gdy
je, a następnie, przed końcem listopada, publikuje streszczenie
przedsiębiorstwo żywnościowe przekazuje informacje właści-
sprawozdania na temat tendencji i zródeł chorób odzwierzę-
wemu organowi zgodnie z art. 19 ust. 3 rozporządzenia (WE)
cych, odzwierzęcych czynników chorobotwórczych oraz opor-
nr 178/2002, że odpowiednie środki spożywcze, lub ich
ności na środki przeciwdrobnoustrojowe we Wspólnocie.
właściwe próbki, zostają zachowane, aby nie utrudniać badania
w laboratorium lub badania w sprawie jakiegokolwiek ogniska Przy przygotowywaniu sprawozdania Europejski Urząd ds.
przenoszonego przez żywność. Bezpieczeństwa Żywności może uwzględnić inne dane przewi-
dziane przez prawodawstwo wspólnotowe, w szczególności:
2. Właściwy organ prowadzi badania w sprawie ognisk
 artykuł 8 dyrektywy 64/432/EWG,
przenoszonych przez żywność we współpracy z organami
określonymi w art. 1 decyzji nr 2119/98/WE. Badania dostar-
 artykuł 14 ust. 2 dyrektywy 89/397/EWG (1),
czają danych na temat profilu epidemiologicznego, środków
spożywczych, które mogą być związane z ogniskiem oraz
(1) Dyrektywa Rady 89/397/EWG z dnia 14 czerwca 1989 r. w sprawie
potencjalnych przyczyn ogniska. Badania obejmują, w takim
urzędowej kontroli środków spożywczych (Dz.U. L 186 z
zakresie, w jakim to możliwe, odpowiednie analizy epidemiolo- 30.6.1989, str. 23).
03/t. 41 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 349
 artykuł 24 decyzji 90/424/EWG, 2. W przypadku odniesienia do niniejszego ustępu stosuje
się art. 5 i 7 decyzji 1999/468/WE, uwzględniając przepisy jej
 artykuł 4 decyzji nr 2119/98/WE.
art. 8.
3. Państwa Członkowskie przekazują Komisji wyniki uzys-
Okres przewidziany w art. 5 ust. 6 decyzji 1999/468/WE
kane w ramach skoordynowanych programów monitorowania
ustala się na trzy miesiące.
ustanowionych zgodnie z przepisami art. 5. Komisja przesyła
wyniki do Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeństwa Żywności.
3. Komitet przyjmuje swój regulamin wewnętrzny.
Wyniki i ich streszczenia są udostępniane opinii publicznej.
ROZDZIAA VI
Artykuł 13
LABORATORIA
Konsultacja z Europejskim Urzędem ds. Bezpieczeństwa
Żywności
Artykuł 10
Komisja zasięga opinii Europejskiego Urzędu ds. Bezpieczeń-
stwa Żywności w każdej sprawie objętej zakresem zastoso-
Wspólnotowe i krajowe laboratoria referencyjne
wania niniejszej dyrektywy, która mogłaby mieć istotny wpływ
na zdrowie publiczne, w szczególności przed złożeniem
1. Jedno lub więcej wspólnotowych laboratoriów referencyj-
wniosku o jakąkolwiek zmianę załącznika I lub II lub przed
nych w zakresie analizy i badań chorób odzwierzęcych,
ustanowieniem jakiegokolwiek skoordynowanego programu
odzwierzęcych czynników chorobotwórczych oraz oporności
monitorowania zgodnie z art. 5.
na środki przeciwdrobnoustrojowe z nimi związanej mogą być
wyznaczone zgodnie z procedurą określoną w art. 12 ust. 2.
2. Bez uszczerbku dla odpowiednich przepisów decyzji Artykuł 14
90/424/EWG, obowiązki i zadania wspólnotowych laborato-
riów referencyjnych, w szczególności w odniesieniu do koordy-
Transpozycja
nacji ich działań oraz działań krajowych laboratoriów referen-
cyjnych, są ustanawiane zgodnie z procedurą określoną w
1. Państwa Członkowskie przyjmują i publikują przepisy
art. 12 ust. 2.
ustawowe, wykonawcze i administracyjne niezbędne do wyko-
nania niniejszej dyrektywy przed dniem 12 kwietnia 2004 r. i
3. Państwa Członkowskie wyznaczają krajowe laboratoria
niezwłocznie powiadamiają o tym Komisję.
referencyjne dla każdej dziedziny, dla której zostało wyzna-
czone wspólnotowe laboratorium referencyjne, i powiadamiają
Państwa Członkowskie stosują te środki przed dniem 12
o tym Komisję.
czerwca 2004 r.
4. Niektóre obowiązki i zadania krajowych laboratoriów
Kiedy Państwa Członkowskie przyjmują te środki uwzględniają
referencyjnych, w szczególności w odniesieniu do koordynacji
one odniesienie do niniejszej dyrektywy lub odniesienie takie
ich działań oraz działań odpowiednich laboratoriów w
towarzyszy ich urzędowej publikacji. Państwa Członkowskie
Państwach Członkowskich, mogą być ustanowione zgodnie z
określają sposób, w jaki ma zostać dokonane takie odniesienie.
procedurą określoną w art. 12 ust. 2.
2. Państwa Członkowskie przekazują Komisji teksty prze-
pisów prawa krajowego przyjętych w dziedzinach objętych
ROZDZIAA VII
niniejszą dyrektywą.
WYKONANIE
ROZDZIAA VIII
Artykuł 11
PRZEPISY KOCCOWE
Zmiany załączników oraz środki przejściowe i wykonaw-
cze
Artykuł 15
Załączniki II, III i IV mogą być zmieniane oraz wszelkie
właściwe środki wykonawcze lub przejściowe mogą być przy-
Uchylenie
jmowane zgodnie z procedurą określoną w art. 12 ust. 2.
Dyrektywa 92/117/EWG traci moc z dniem 12 czerwca
2004 r.
Artykuł 12
Procedura komitetu
Jednakże środki, które Państwa Członkowskie przyjęły zgodnie
z art. 8 ust. 1 dyrektywy 92/117/EWG oraz te, które zostały
1. Komisja jest wspomagana przez Komitet ds. Aańcucha wdrożone zgodnie z jej art. 10 ust. 1, a także plany zatwier-
Pokarmowego i Zdrowia Zwierząt ustanowiony w rozporzą- dzone zgodnie z jej art. 8 ust. 3 pozostają w mocy do czasu
dzeniu (WE) nr 178/2002 lub, w odpowiednim przypadku, zatwierdzenia odpowiednich programów zwalczania zgodnie z
przez Komitet ustanowiony na mocy decyzji nr 2119/98/WE. art. 5 rozporządzenia (WE) nr 2160/2003.
350 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 03/t. 41
Artykuł 16 3) w wykazie pod pozycją  Grupa 2 Załącznika dodaje się
tiret w brzmieniu:
Zmiana decyzji 90/424/EWG
  kampylobakterioza i jej czynniki chorobotwórcze
Do decyzji 90/424/EWG wprowadza się następujące zmiany:
 listerioza i jej czynniki chorobotwórcze
1) artykuł 29 otrzymuje brzmienie:
 salmoneloza (salmonella odzwierzęca) i jej czynniki
chorobotwórcze
 Artykuł 29
 włośnica i jej czynniki chorobotwórcze
1. Państwa Członkowskie mogą ubiegać się o finansowy
 werocytotoksyczne Escherichia coli.
wkład Wspólnoty w monitorowanie i zwalczanie chorób
odzwierzęcych wymienionych w grupie 2 Załącznika, w
ramach przepisów określonych w art. 24 ust. 2 11.
Artykuł 17
1. 2. Finansowy wkład Wspólnoty w zakresie zwalczania
Wejście w życie
chorób odzwierzęcych jest wprowadzany jako część krajo-
wego programu zwalczania określonego w art. 5 rozporzą-
Niniejsza dyrektywa wchodzi w życie z dniem jej publikacji w
dzenia (WE) nr 2160/2003 Parlamentu Europejskiego i
Dzienniku Urzędowym Unii Europejskiej.
Rady z dnia 17 listopada 2003 r. w sprawie zwalczania
salmonelli i innych określonych odzwierzęcych czynników
chorobotwórczych przenoszonych przez żywność (*). Artykuł 18
Poziom uczestnictwa finansowego Wspólnoty zostaje usta-
Adresaci
lony jako maksymalna proporcja 50 % kosztów poniesio-
nych przy wdrożeniu obowiązkowych środków zwalczania.
Niniejsza dyrektywa skierowana jest do Państw Członkowskich.
(*) Dz.U. L 325 z 12.12.2003, str. 1. ;
2) dodaje się art. 29a w brzmieniu:
Sporządzono w Brukseli, dnia 17 listopada 2003 r.
 Artykuł 29a
Państwa Członkowskie mogą ubiegać się o finansowy wkład
Wspólnoty określony w art. 29 ust. 2 dla planu krajowego,
W imieniu Parlamentu Europej-
który został zatwierdzony na podstawie dyrektywy
skiego W imieniu Rady
92/117/EWG, do czasu zatwierdzenia odpowiednich
P. COX G. ALEMANNO
programów zwalczania zgodnie z przepisami art. 6
rozporządzenia (WE) nr 2160/2003. Przewodniczący Przewodniczący
03/t. 41 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 351
ZAACZNIK I
A. Choroby odzwierzęce i odzwierzęce czynniki chorobotwórcze, które mają być objęte monitorowaniem
 bruceloza i jej czynniki chorobotwórcze
 kampylobakterioza i jej czynniki chorobotwórcze
 bąblowica i jej czynniki chorobotwórcze
 listerioza i jej czynniki chorobotwórcze
 salmoneloza i jej czynniki chorobotwórcze
 włośnica i jej czynniki chorobotwórcze
 gruzlica wywołana Mycobacterium bovis
 werocytotoksyczne Escherichia coli
B. Wykaz chorób odzwierzęcych i odzwierzęcych czynników chorobotwórczych, które mają być objęte
monitorowaniem w zależności od sytuacji epidemiologicznej
1. Odzwierzęce choroby wirusowe
 calicivirus
 wirus wirusowego zapalenia wątroby typu A
 wirus influenzy
 wścieklizna
 wirusy przenoszone przez stawonogi
2. Odzwierzęce choroby bakteryjne
 krętkowica kleszczowa i jaj czynniki chorobotwórcze
 zatrucie jadem kiełbasianym i jego czynniki chorobotwórcze
 krętkowica i jej czynniki chorobotwórcze
 choroba ptasia i jej czynniki chorobotwórcze
 gruzlica inna niż wczęści A
 wibrioza i jej czynniki chorobotwórcze
 jersinioza i jej czynniki chorobotwórcze
3. Odzwierzęce choroby pasożytnicze
 anisakioza i jej czynniki chorobotwórcze
 kryptosporydioza i jej czynniki chorobotwórcze
 wągrzyca i jej czynniki chorobotwórcze
 toksoplazmoza i jej czynniki chorobotwórcze
4. Inne choroby odzwierzęce i odzwierzęce czynniki chorobotwórcze
352 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 03/t. 41
ZAACZNIK II
Wymagania w zakresie monitorowania oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe zgodnie z art. 7
A. Wymagania ogólne
Państwa Członkowskie muszą zapewnić, że system monitorowania oporności na środki przeciwdrobnoustrojowe
przewidziany w art. 7 dostarcza co najmniej następujących informacji:
1) gatunki zwierząt objęte monitorowaniem;
2) gatunki bakterii i/lub szczepy objęte monitorowaniem;
3) strategię pobierania próbek stosowaną w ramach monitorowania;
4) środki przeciwdrobnoustrojowe objęte monitorowaniem;
5) metodologię laboratoryjną stosowaną do wykrywania oporności;
6) metodologię laboratoryjną stosowaną do określania izolatów drobnoustrojów;
7) metody stosowane do zbierania danych.
B. Wymagania szczególne
Państwa Członkowskie muszą zapewnić, że system monitorowania dostarcza istotnych informacji co najmniej w
zakresie reprezentatywnej liczby izolatów Salmonella spp., Campylobacter jejuni i Campylobacter coli pochodzących od
bydła, świń i drobiu oraz żywności pochodzenia zwierzęcego wytworzonej z tych gatunków.
ZAACZNIK III
Skoordynowane programy monitorowania określone w art. 5
W przypadku ustanowienia skoordynowanego programu monitorowania należy określić co najmniej następujące
elementy programu:
 jego cel;
 okres jego obowiązywania;
 objęty nim obszar geograficzny lub region;
 odnośne choroby odzwierzęce i/lub odzwierzęce czynniki chorobotwórcze;
 rodzaj próbek i inne wymagane jednostki danych;
 minimalne systemy pobierania próbek;
 rodzaj metod badań laboratoryjnych;
 zadania właściwych organów;
 środki, które mają zostać przydzielone;
 szacunkowe koszty i sposób ich pokrycia; oraz
 metodę i czas przedstawienia sprawozdania z wyników.
03/t. 41 PL Dziennik Urzędowy Unii Europejskiej 353
ZAACZNIK IV
Wymagania dotyczące sprawozdań, które mają być przedłożone zgodnie z art. 9 ust. 1
Sprawozdanie określone w art. 9 ust. 1 musi zawierać co najmniej następujące informacje. Części A D stosuje się do
sprawozdań z monitorowania przeprowadzonego zgodnie z art. 4 lub 7. Część E stosuje się do sprawozdań z monitoro-
wania przeprowadzonego zgodnie z art. 8.
A. Na początku należy opisać następujące elementy w odniesieniu do każdej choroby odzwierzęcej i każdego odzwie-
rzęcego czynnika chorobotwórczego (pózniej w sprawozdaniu należy przedstawić wyłącznie wprowadzone zmiany):
a) systemy monitorowania (strategie pobierania próbek, częstotliwość pobierania próbek, rodzaj próbek, definicja
przypadków, stosowane metody diagnostyczne);
b) politykę szczepień i inne działania prewencyjne;
c) mechanizmy kontroli i, gdzie stosowne, programy;
d) środki podejmowane w przypadku dodatnich wyników badań lub pojedynczych przypadków;
e) stosowane systemy powiadamiania;
f) historię choroby i/lub zakażenia w danym kraju.
B. Każdego roku należy opisać następujące informacje:
a) odpowiednią wrażliwą populację zwierząt (wraz z datą, do której odnoszą się dane):
 liczbę stad lub trzód,
 całkowitą liczbę zwierząt, oraz
 gdzie stosowne, stosowane metody produkcji;
b) liczbę i ogólny opis laboratoriów i instytucji biorących udział w monitorowaniu.
C. Każdego roku należy podać następujące szczegółowe informacje na temat każdego odzwierzęcego czynnika choro-
botwórczego oraz odpowiednią kategorię danych wraz z ich konsekwencjami:
a) zmiany w opisanych systemach;
b) zmiany w opisanych wcześniej metodach;
c) wyniki dochodzeń oraz dalszego typowania lub innej metody charakteryzacji w laboratoriach (będące przed-
miotem oddzielnego sprawozdania dla każdej kategorii);
d) krajową ocenę bieżącej sytuacji, tendencji i zródeł zakażenia;
e) zasadność uznania za chorobę odzwierzęcą;
f) zasadność uznania wyników otrzymanych na podstawie badania zwierząt i żywności w stosunku do przypadków
ludzkich jako zródła zakażenia ludzi;
g) uznane strategie zwalczania, które mogłyby być stosowane w celu zapobiegania lub minimalizacji przenoszenia
odzwierzęcego czynnika chorobotwórczego na ludzi;
h) w razie potrzeby, wszelkie działania szczególne podjęte w Państwie Członkowskim lub sugerowane całej Wspól-
nocie w oparciu o sytuację bieżącą.
D. Sprawozdanie z wyników badań
Wyniki należy podać poprzez stwierdzenie liczby jednostek epidemiologicznych objętych badaniem (stada, trzody,
próbki, partie) oraz liczby próbek dodatnich zgodnie z definicją przypadku. W razie potrzeby wyniki należy przed-
stawić w sposób ukazujący występowanie geograficzne choroby odzwierzęcej lub odzwierzęcego czynnika chorobot-
wórczego.
E. W odniesieniu do danych dotyczących ogniska przenoszonego przez żywność:
a) całkowitą liczbę ognisk w ciągu roku;
b) liczbę przypadków śmiertelnych u ludzi oraz zachorowań w wyniku tych ognisk;
c) czynniki będące przyczyną ogniska, w miarę możliwości łącznie z serotypami lub innym ostatecznym opisem
czynników. W przypadku gdy określenie czynników będących przyczyną ogniska nie jest możliwe, należy podać
przyczynę braku możliwości ich określenia;
d) środki spożywcze mogące być przyczyną ogniska i inne potencjalne nośniki;
e) określenie rodzaju miejsca, w którym środki spożywcze uznane za przyczynę ogniska zostały wyprodukowane/
zakupione/nabyte/skonsumowane;
f) czynniki sprzyjające, na przykład, uchybienia w zakresie higieny przy przetwórstwie żywności.


Wyszukiwarka

Podobne podstrony:
Dyrektywa 2002 91 WE Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 16 grudnia 2002 r w sprawie charakte
DYREKTYWA 200291WE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY z dnia 16 grudnia 2002 r w sprawie charaktery
ROZPORZĄDZENIE PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO I RADY
Rozporządzenie Komisji (WE) nr 2073 05 z dnia 15 listopada 2005 r
DYREKTYWA RADY z dnia 21 grudnia 1988 r
Dyrektywa 2003 10 WE
dyrektywa 2003 98 WE
KOMUNIKAT KOMISJI DLA RADY I PARLAMENTU EUROPEJSKIEGO (w sprawie GMO)
Rezolucja Parlamentu Europejskiego z dnia 12 grudnia 2007 r w sprawie walki z TERRORYZMEM
Rozporz±dzenie Rady (WE) nr9 04 z dnia stycznia 04 r
Dyrektywa 2007 38 WE (lusterka samoch)
Rozporzadzenie Rady Ministrów z dnia 17 lipca 2007 r w sprawie zgłoszenia zamiaru koncentracji prze

więcej podobnych podstron