04 Hitlerowcy wobec kontroli urodzin w Polsce


Hitlerowcy wobec kontroli urodzin
w Polsce
czwartek, 01 pazdziernika 2009 11:38
Propagowanie aborcji oraz uzywanie środków antykoncepcyjnych, w zamierzeniach
przywódców III Rzeszy, miały przyspieszyć proces  oczyszczania Europy z niepożądanych
grup narodowościowych.
W kontekście dyskusji oraz sporów, nie można milczeć wobec wymowy pewnych
niewygodnych faktów. Pomimo myślenia życzeniowego wielu osób, aby pewne dokumenty
zniknęły lub zostały przemilczane, historia nadal dostarcza wielu dowodów na to, iż w
założeniach ideologicznych hitleryzmu, eksterminacja ludności polskiej miała dokonać się
przez aborcję oraz szeroko rozumiane środki przeciwpoczęciowe. A oto fakty.
O założeniach zadań medycyny na terenach okupowanych przez Niemcy hitlerowskie
możemy dowiedzieć się z referatu E. Wetzela i G. Hechta z dnia 25 listopada 1939 roku,
urzędników z Urzędu ds. Czystości Rasowej:  Opieka lekarska ma się ograniczyć z naszej
strony jedynie do zapobiegania zawleczeniu epidemii na teren Rzeszy. Jak dalece zapewniona
jest opieka lekarska nad ludnością przez polskich lub pozostałych jeszcze żydowskich
medyków, nie interesuje nas, tak samo nie interesuje nas sprawa kształcenia lekarzy.
Wszystkie środki, które służą zmniejszeniu urodzin należy tolerować lub popierać (M.
Ciećkiewicz, Krakowska służba zdrowia w czasie okupacji, w: Okupacja i medycyna. Piąty
wybór artykułów z  Przeglądu Lekarskiego  Oświęcim z lat 1965-1981, Książka i Wiedza,
Warszawa 1984, s. 17).
W podobnym duchu wypowiedział się również M. Bormann:  Obowiązkiem Słowian jest
pracować dla nas. Z chwilą kiedy ich nie potrzebujemy, mogą umrzeć. Dlatego przymusowe
szczepienia i niemiecka służba zdrowia są zbędne. Płodność Słowian jest niepożądana. Niech
używają prezerwatyw albo robią skrobanki, im więcej  tym lepiej. Oświata jest
niebezpieczna. Wystarczy, jeśli potrafią zliczyć do stu. [...] My jesteśmy panami, my mamy
pierwszeństwo (J. Heydecker, J. Leeb, Trzecia Rzesza w świetle Norymbergii. Bilans tysiąca
lat, Książka i Wiedza, Warszawa 1979, s. 391).
Te założenia zostały potwierdzone podczas zjazdu niemieckich lekarzy w Warszawie, w dniu
11 grudnia 1942 roku, z dystryktów lubelskiego, radomskiego i warszawskiego. Zadaniem
lekarzy niemieckich na terenie Generalnej Guberni miało być sprawowanie opieki nad
Niemcami, higieniczne oczyszczanie terenu Generalnej Guberni i ochrona Rzeszy przed
epidemią. Zdrowiem ludności polskiej miano się interesować jedynie o tyle, o ile mogło się to
odbić niekorzystnie na zdrowiu Niemców (por. J. Kasperek, Organizacja służby zdrowia w
okupowanym Lublinie, w: Okupacja i medycyna. Piąty wybór artykułów z  Przeglądu
Lekarskiego  Oświęcim z lat 1965-1981, Książka i Wiedza, Warszawa 1984, s. 36).
Propagowanie aborcji oraz uzywanie środków antykoncepcyjnych, w zamierzeniach
przywódców III Rzeszy, miały przyspieszyć proces  oczyszczania Europy z niepożądanych
grup narodowościowych. W realizacji programu kontroli urodzin niepoślednią rolę odegrał
również KL Auschwitz (por. A. Pankowicz, KL Auschwitz w procesach norymberskich
(1945-1949), w:  Zeszyty Oświęcimskie 1983, nr 18, s. 276).
W KL Auschwitz lekarze SS  prof. Carl Clauberg oraz dr. Johannes Göbbel  opracowywali
na zamówienie firmy farmaceutycznej Schering-Kahlbaum z Berlina, farmakologiczne środki
sterylizacyjne (por. A. Pankowicz, KL Auschwitz w procesach norymberskich (1945-1949),
w:  Zeszyty Oświęcimskie 1983, nr 18, s. 261). Należy wspomnieć w tym miejscu, iż prof.
C. Clauberg był już znanym naukowcem; jeszcze przed wojną opracował preparaty
hormonalne  progynon i  proluton . Do dzisiaj używany jest jego wynalazek, zwany  testem
Clauberga , a służący do mierzenia poziomu progesteronu.
W marcu 1941 roku V. Brack przedłożył Himmlerowi raport, w którym stwierdzał, że
możliwą jest sterylizacja na szeroką skalę dzięki zastosowaniu promieni Roentgena.
Odpowiednio silna dawka promieni X (dla mężczyzn rzędu 500-600 Rtg, zaś dla kobiet 
300-350 Rtg) mogłaby zniszczyć na trwałe wydzielanie dokrewne jajników lub jąder;
sterylizacja byłaby kompletna. Czas trwania zabiegu miałby trwać 2 minuty dla mężczyzn i 3
minuty dla kobiet (por. A. Pankowicz, KL Auschwitz w procesach norymberskich (1945-
1949), w:  Zeszyty Oświęcimskie 1983, nr 18, s. 276).
W dniu 30 maja 1942 roku dr C. Clauberg zwrócił się do Himmlera z propozycją, aby
miejscem prac nad masową sterylizacją według jego metody stał się obóz koncentracyjny w
Oświęcimiu. Ponadto zaproponował on powołanie Instytutu Naukowego do Spraw Przyrostu
Naturalnego. W dniach 7-8 lipca 1942 roku, po konferencji z udziałem Himmlera,
postanowiono udostępnić Claubergowi więzniów Oświęcimia do przeprowadzenia
eksperymentów. Zastrzeżono przy tym, iż Clauberg powinien składać regularne raporty na
temat ewentualnych zmian natury biologicznej i psychicznej u osób poddanych sterylizacji.
Ponadto został on zobowiązany do współpracy z O. Pohlem (szefem WVHA) i z lekarzem
obozu koncentracyjnego Ravensbrück w celu przeprowadzenia w tymże obozie części
doświadczeń na kobietach. 7 czerwca 1943 roku dr Clauberg w raporcie przesłanym do
Himmlera opisuje opracowaną przez siebie jedną z metod sterylizacji. Polegała ona na
wprowadzeniu do jamy macicy substancji działającej drażniąco na śluzówkę; po wywołaniu
stanu zapalnego, następowało zasklepienie i niedrożność jajowodów. Efektem końcowym
takiego postępowania była trwała bezpłodność. W opinii Clauberga, dobrze wyposażona
placówka sterylizacyjna złożona z lekarza i 10 osób personelu pomocniczego, była w stanie
wykonać do 1000 zabiegów dziennie. Ta forma sterylizacji była o tyle wygodna, że można ją
było przeprowadzać pod pretekstem zwykłych badań ginekologicznych; w ten sposób, w
Oświęcimiu, wysterylizowano kilka tysięcy więzniarek (por. A. Pankowicz, KL Auschwitz w
procesach norymberskich (1945-1949), w:  Zeszyty Oświęcimskie 1983, nr 18, s. 276-277).
Clauberg swoje doświadczenia sterylizacyjne przeprowadzał od kwietnia 1943 roku w bloku
nr 10 (por. Wspomnienia Pery Broada, w: Oświęcim w oczach SS, Krajowa Agencja
Wydawnicza 1985, s. 124 wraz z przypisem nr 20).
MetodÄ™ Bracka  sterylizacja przy pomocy promieni Roentgena  powierzono do
przetestowania w Oświęcimiu dr. H. Schumannowi. Do badań wykorzystano więzniów
obozu: Polaków, Rosjan, Francuzów; byli także obecni jeńcy wojenni. Po określonym czasie
od naświetlenia, ofiary doświadczeń zostały poddane kastracji w celu ustalenia na ile
promienie X zniszczyły męskie gruczoły wydzielania dokrewnego. Jeżeli okazywało się, że
 zabieg powodował trwałą lub dłuższą niezdolność do pracy, wówczas więzniowie byli
zabijani (por. A. Pankowicz, KL Auschwitz w procesach norymberskich (1945-1949), w:
 Zeszyty Oświęcimskie 1983, nr 18, s. 277).
Wiosną 1944 w raporcie do Himmlera, Blankenburg sugerował powrót do chirurgicznego
sposobu kastracji. Odejście od naświetlania promieniami Roentgena uzasadniał faktem, że
metoda ta nie okazała się tak niezawodna jak w przypadku operacji chirurgicznej. Ponadto
kastracja chirurgiczna nie jest wcale droższa od metody Bracka, a czas zabiegu wynosił 6-7
minut (por. A. Pankowicz, KL Auschwitz w procesach norymberskich (1945-1949), w:
 Zeszyty Oświęcimskie 1983, nr 18, s. 277).
Należy w tym miejscu wspomnieć o propozycjach uwalniania z obozu koncentracyjnego w
Oświęcimiu osób narodowości cygańskiej w zamian za zgodę na zabieg sterylizacyjny. Pisze
o tym P. Broad, funkcjonariusz Oddziału Politycznego w tymże obozie:  W poszczególnych
przypadkach, gdy chodziło o ludzi posiadających wysokie odznaczenia, wyrażano zgodę na
ich zwolnienie, jednakże pod warunkiem, że poddadzą się sterylizacji. Ale niemal nikogo nie
można było do tego namówić, ponieważ zbyt znane były metody sterylizacyjne Instytutu
Higieny. (...) Inni dobrowolnie rezygnowali ze zwolnienia, ponieważ chciano ich żony i dzieci
zatrzymać w obozie, bądz też dlatego, że tuż przed doręczeniem im zwolnienia sprowadzono
do obozu koncentracyjnego ich żyjące dotychczas na wolności rodziny (Wspomnienia Pery
Broada, w: Oświęcim w oczach SS, Krajowa Agencja Wydawnicza 1985, s. 166).
Oprócz sposobów skutecznej kontroli urodzin w obozie koncentracyjnym w Oświęcimiu
prowadzono badania nad sztucznym zapłodnieniem. P. Broad, pisze:  W bloku tym [blok
numer 10  przypis AJK] przeprowadzali badania prof. Clauberg oraz porucznik dr Schumann
wraz z kilkoma żydowskimi więzniami specjalistami, naukowcami. Tematem badań był tyfus
plamisty, sterylizacja przy pomocy promieniowania i sztuczne zapładnianie. Zwłaszcza próby
sterylizacyjne kosztowały wiele istnień ludzkich. Eksperymenty sztucznego zapładniania
związane były z nad wyraz bolesnymi zabiegami operacyjnymi, dokonywanymi przy pełnej
świadomości delikwenta. Żaden z lekarzy SS nie uznawał eksperymentów w bloku 10 za to,
czym były w istocie, mianowicie za bestialskie zbrodnie (Wspomnienia Pery Broada, w:
Oświęcim w oczach SS, Krajowa Agencja Wydawnicza 1985, s. 140).
W czasie Procesu Norymberskiego ujawniona została praktyka przymusowych aborcji,
którym poddane były więzniarki obozów koncentracyjnych. Dla przykładu, 1 sierpnia 1944,
urząd RKFDV (Reichskomissar zur Festigung des Deutschen Volkstums) wysłał nakaz
przeprowadzenia zabiegu aborcji na ośmiu więzniarkach KL Auschwitz, które pracowały w
filiach tego obozu na terenie Górnego Śląska. W dniu 29 wrzesnia 1944 RKFDV przysłało
kolejny nakaz wykonania aborcji na więzniarce KL Auschwitz III, Aleksandrze Nowikowej.
Motywem był  negatywny wynik badań rasowych . Odpowiedzialnymi za przeprowadzanie
aborcji przymusowej byli: Greifelt, Creutz, Meyer-Hetling, Schwarzenberg, Hofmann,
Hildebrandt, Schwalm e Hübner (por. A. Pankowicz, KL Auschwitz w procesach
norymberskich (1945-1949), w:  Zeszyty Oświęcimskie 1983, nr 18, s. 309-311).
Kontrola urodzin miała z jednej strony doprowadzić do obniżenia poziomu moralnego
podbitych narodów, z drugiej zaś  służyła jako kolejny sposób ich eksterminacji.
Przytaczając powyższe fakty, zastanawiam się, czy zródła, na które się powołałem, nie
zostaną wkrótce zniszczone, gdyż są zbyt niewygodne w swojej wymowie i przemawiają
 językiem nienawiści &
Prof. dr hab. Artur J. Katolo
Niniejszy tekst jest polskojęzyczną wersją fragmentów książki autorstwa: A. J. Katolo, La
medicina disumana. Politica sanitaria del Terzo Reich come negazione dei principi morali
della medicina, Lublin-Rende 2009.
yródło: Wiara.pl


Wyszukiwarka

Podobne podstrony:
W Mojski Kontrola konstytucyjności w Polsce
Prezent urodzinowy dla Hitlera
Narrator bohater wobec doświadczeń w hitlerowskich oboza~A89
Kościół wobec hitleryzmu fakty
04 Kontrola zagęszczenia gruntow i kruszywidP51
Wszystkie jednostki Sahwa pod kontrolÄ… irackÄ… (02 04 2009)
Sektor finansowy w Polsce wobec kryzysu
Narrator bohater wobec doświadczeń w hitlerowskich oboza~C8E
04 Tymczasowe Żydowskie Rzady W Polsce
USA pokażą fotografie nadużyć wobec więźniów (24 04 2009)
Złe Psy Polska (Urodziłem się w Polsce) (2012)
Wobec zaburzeń galicyjskich Odpowiedź na kampanję pogromową żydów przeciw Polsce

więcej podobnych podstron