P1050630

P1050630



4. ELEKTROGRAWIMETRIA, ELEKTROGRAFIA I KULOMETRIA 230

4. ELEKTROGRAWIMETRIA, ELEKTROGRAFIA I KULOMETRIA 230


Rys. 42

Porównanie kierunków zmian napięcia rozkładowego siarczanu miedzi i siarczanu cynku oraz potencjałów wydzielania miedzi i cynku

Przebieg krzywej / =/(l7) powinien być zrozumiały, jeżeli weźmie się pod uwagę siłę elektromotoryczną ogniwa tworzącego się podczas elektrolizy. Natężenie prądu podczas elektrolizy można wyra-zić na podstawie prawa Ohma wzorem

(4.34)


V—SEM

R

gdzie: V — doprowadzone napięcie; SEM — siła elektromotoryczna ogniwa przeciwdziałającego elektrolizie; R — opór elektrolizera.

Jeżeli SEM = V, to prąd nie płynie, obserwuje się tylko poziomy odcinek krzywej, jeżeli zaś V > SEM, to elektroliza zachodzi W rzeczywistości doprowadzone napięcie musi być większe niż to wynika z wartości SEM. Należy tu bowiem uwzględnić nadnapięcie (patrz p. 4.1.6).

4.1.6. Polaryzacja elektrolityczna, nadnapięcie

Elektrodą nazywa się układ utworzony przez fazę metaliczną graniczą* cą z elektrolitem. Każdy metal w zetknięciu z roztworem elektrolitu wykazuje dążność do przechodzenia do roztworu w postaci jonowej (dążność tę Nerast nazwał prężnością roztwórczą). Znajdujące się natomiast w roztworze jony metalu dążą przeciwnie — do osadzania się na metalu. Proces elektrodowy można wyrazić jako odwracąiną reakcję elektrochemiczną zachodzącą zgodnie z.równaniem.

M =± M*+ +ne


Wyszukiwarka