CCF20071012001

CCF20071012001



dla małych odkształceń sprężystvch(takich kiedy po usunięciu siły ciało wraca do poprzednich wymiarów) sjest proporcjonalne do naprężenia a:

1

S=--<7

77

Cj

E- moduł Younga[ 1 Pa= 1 N/m2] korzystając z prawa Hooke'a otrzymujemy:

A

E A

prędkość rozchodzenia się fali sprężvstej-v

v=l/t

t- czas przejścia fal ultradźwiękowych w badanym materiale /- droga przejścia fali w danym materiale

prędkość fali v w ośrodku zależy od modułu Younga E i od gęstcsci d badanego

materiału, zgodnie ze wzorem:v=V£id ,skąd

E=\'~-d

Ponieważ w ciałach stałych o dużych wymiarach poprzecznych każdy element wykonujący drgania podłużne oddziałuje na sąsiedni element w ten sposób, że wzbudza w nim pewną składową drgań poprzecznych, stąd do wzoru na prędkość musimy wprowadzić poprawkę:

[e 1-k

v=---

(1 + k) • (1 - 2k)

gdzie K-jest współczynnikiem Poissona i wynosi 0,3

po podstawieniu tej wartości otrzymujemy wzór, z którego możemy wyznaczyć moduł Younga:

£=0,743-v2-^

Wykonanie ćwiczenia:

1) Łączymy głowice-nadawczą(transmitującą ultradźwięki, oznaczoną literą T)i odbiorczą (rejestrującą ultradźwięki, oznaczoną literą R), z próbnikiem materiałów za pomocą kabli koncentrycznych z końcówkami typu BNC-

50.Głowicę nadawczą podłączamy do gniazda płyty- czołowej próbnika, oznaczonego symbolem G-* .Głowicę odbiorczą podłączamy do gniazda oznaczonego symbolem —© .

2) Do gniazda próbnika oznaczonego napisem „Charger” podłączamy zasilacz typ5400H. który następnie wdączamy do sieci prądu zmiennego.

3) Ustalamy przełącznikiem „Accuracy” dokładność pomiarów (0,1 ps).

4) kalibrujemv przyrząd. Polega to na odpowiednim ustawieniu pokrętła zerowania, oznaczonego symbolem-»0*-. Między głowicami umieszczamy wzorcow-ą płytkę metalową w' kształcie walca o wysokości około I2mm (powierzchnie płytki smarujemy wazeliną, która pełni rolę czynnika sprzęgającego głowice z płytką). Włączamy zasilanie próbnika (przełącznik


Wyszukiwarka

Podobne podstrony:
Wszystkie materiały charakteryzują się liniową sprężystością dla małych odkształceń
Wszystkie materiały charakteryzują się liniową sprężystością dla małych odkształceń
Odkształcenie postaciowe (ścinające) Dla małych odkształceń ścinających (małego kąta a) zmiany
CCF20091014016 (2) Ćwiczenie 11BADANIE ODKSZTAŁCEŃ SPRĘŻYNY ŚRUBOWEJ 11.1. WPROWADZENIE W konstrukc
dłuższego stosowania, a po odstawieniu leku napięcie mięśni wraca do poprzedniego stanu. Podobnie
Próba ciśnieniowa dla rur lepko sprężystych 1. faza wstaną obejmuje okres relaksacji Po przepłukaniu
W2 b Page a Jednoosiowy stan odkształcenia dla materiału liniowo sprężystego Ux=Uz=09 &ij = 2 G
W2 b Pagea Jednoosiowy stan odkształcenia dla materiału liniowo sprężystego Obliczmy stosunek A 2G
CCF20091007018 óre Stan odkształcenia próbki zarówno w obszarze sprężystym, jak i plastycznym chara
83823 skanuj0009 (412) FSI, A/,, FS2, Al2 - siła i wydłużenie, odnoszące się odpowiednio do sprężyny
3 Grupa M3 Zięba W Soliński M zad 36 Sprawdzenie warunku: s > sB120,6 > 102 Dla przedstawio
Zbiornik ciśnieniowy Ograniczenia: •Dla małych zbiorników pożądane jest odkształcenie plastyczne

więcej podobnych podstron