0003701

0003701



Am.    ( 28 )    Ara.

AMAN. trapiący. Syn Amadalha, Amalecyty pochodzący z Agar, dworzanin króla Aswcra, ten Monarcha wywyższył go na najwyższy stopień swego dworu, i cały świat prawie zginał przed nim swoje kolana, jeden tylko Mardocheusz nic czynił mu tego honoru , jako człowiekowi obrzydliwemu, i skazanemu na przekleństwo z wyroków sprawiedliwości Boskiej ; i pochodzącemu z narodu, którego żydzi powinni byli na zawsze hydź nieprzebła-ganemi nieprzyjaciółmi podług wyraźnego rozkazu, który od Boga odebrali. Tknięty do żywego Aman tą wzgardą siebie, knował zgubę Mardocheuszowi i całemu żydowskiemu narodowi, który znajdował się w krajach Aswcra. Wymógł od lekkowiernego monarchy podpisanie wyroku na wygubienie ich: ukrywając złośliwie swą niesprawiedliwość i okrucieństwo pod pozorem utrzymania spokojności w kraju, zabezpieczenia osoby królewskiej i ocalenia od zguby samego siebie. Wystawił mu żydów jako ludzi ściśle połączonych z sobą za pośrednictwem prawa, i ustaw ich reiigii do których oni byli uporczywie przywiązani, z wzgardą praw krajowych, i rozkazów królewskich. Dekret był ogłoszony trzynastego dnia miesiąca Nizan, wydany na publiczny widok w Suzie stolicy, i rozesłany po wszystkich prowincyach do rządzców’, by przez nich był wykonany. Przepisano było w tym wyroku, iż by trzynastego dnia miesiąca Adar wszyscy żydzi wóelcy i mali, niewiasty i dzieci, którzy tylko mieszkali w obszernych krajach tego państwa, do szczętu wycięci zostali, a w szystkie ich dobra i majątki złupiono i pozabierano. Taka lekkowiernośe i nieprzezorność monarchy, który nic nieroztrząsał ani wchodził w' rozpoznanie rzeczy, który patrzał jedynie oczyma swego faworyta, przyprawić miała w jednym momencie o śmierć i zgubę miliony ludzi niewinnych. Ale Bóg który był obrońcą tego ludu, który król perski chciał zniszczyć, przybył mu na pomoc, i zchańbil układy okrutnego jego nieprzyjaciela. Upo-korżył rychło owego dumnego czlow ic-ka, czyniąc go nad wszelkie spodziewanie narzędziem tryumfu z tego, który na czele będąc żydowskiego narodu, najpierwej i najsromotniej miał bydź zgubiony. Najpierwszćm celem jego zemsty było to , aby zupełnie odmienił serce króla Aswera. Ten monarcha wyprowadzony z błędu przez Ester królową, kazał zawiesić okrutnego i wyniosłego Amana na szubienicy piędzie-siąt łokci wysokiej, którą on wystawać kazał na Mardocheusza. Wyrok przeciw żydom był odwołany, i pozwolono im pozabijać wszystkich swych nieprzyjaciół, po wszystkich miejscach kraju gdzie tylko się znajdowali. Kie tylko sam Aman, umarł na szubienicy, ale żona jego i dziesięciu synów' podpadło temuż samemu losowi. Dobra ich w szystkie zabrane i podzielone pomiędzy królową i Mardocheusza, który zastąpił urząd owego bezbożnego Amalecyty. Szczegóły tego zdarzenia dokładnie są opisane w księdze Ester. Cap. 12-14.

AMANA. IFiura, prawdy. Góra o której namienia pismo w pięciach. Jest mniemanie, iż to la sama jest góra zwana Amanus, która dzieli Syryą od Cilicyi, i rozciąga się od morza śródziemnego aż do Eufratu; inni utrzymują iż Salomon brał zamiast tćj Arna-

Am.


( 29 )


Am-


my inną górę, po za Jordanem w kraju pokolenia Manasessa, przy klórćj brzegu była rozkoszna winnica. Słowa Salomona: Ferii dc Libuno, vcni co-ronaberis dc capi/e Amana, mają się rozumieć pod figurą: o powołaniu żydów, i niewiernych narodów do wiary Chrystusowej, który nazywa swą oblubienicę kościół, składający się z tych obudwóch ludów. Cant. Cap. 4.

AMASA. Swoja sapalczywość. Syn Jetra i Abigail siostry Dawida, był wodzeni u Absałona wówczas gdy on powstał przeciw ojcu swemu. Powrócił on do swych obowiązków, po śmierci tego buntownika, był potwierdzony od Dawida na swoim urzędzie , ale to lak dalece obraziło Joaba, że porwawszy Amasę za brodę chcąc go niby uściskać, pchnął go pałaszem i odraził zabił. r. ś. 2981. Był i drugi tego imienia syn Idaliego, który u-wolnił zabranych w niewolę od izraelitów, walczących z pokoleniem Judy i Beniamina. 12. Reg. Cap. 19.

AMASAI. Przytomny z ludu. Lewita, mniemał że był pobudzony od ducha Boskiego , by się udał za Dawidem z trzydziestą innymi waleczne* mi mężami, złączył się z nim na puszczy gdy uciekał przed Saulem. Gdy się tedy zbliżali zabiegł im drogę Dawid , i oświadczył, iż jcżcii rzetelnie przyszli mu w pomoc, serce jego zjednoczy się z niemi; lecz jeżeli przybyli zdradzić go, Bóg będzie sędzią między nim i nimi. Natychmiast Ama-sai odpowiedział mu : My jesteśmy z tobą o Dawidzie, albowiem Pan tobą się opiekuje ; przyjął ich mile Dawid i przyłączył ich do wojskaswego. [.Para! ipom. Cap. 6.

AMASIAS. Zapalczywość Pana. Osiny król Judzki, nastąpił po ojcu swoim Joasie który był zabity. Ten król po zemszczeniu się śmierci swe-go ojca, wyprawił się przeciw Idumej-czykom, którzy już od 50 lat nic płacili characzu hebrajczykom. Stoczył z nimi bitwę w dolinie Solnej, i położył ich na placu dziesięć tysięcy trupem , zabrał im bożki, i tym polem palił kadzidło, i czynił im ofiary. Czynność takowa poruszyła gniew Boży, posłał Bóg do niego proroka, ale Ama-siasz źle się z nim obszedł, i dla tego zostawił go Pan w swej zatwardziałości i ślepocie. Wydał on potyin wojnę Joasowi królowi izraelskiemu, który go zwyciężył, zabrał go w niewolę, i wszedł z tryumfem do Jerozolimy, gdzie niezmierne zabrał łupy. Odzyskawszy Amasiasz wolność, nie nawrócił się szczerze do Boga, Bóg też dla ukarania go dopuścił, iż zabity został w buncie przeciw sobie wznieconym, uciekając z Jeruzalem przed rokosznikami do Lachis, od nich dogoniony zabity został; ciało jego pochowane było w grobie jego przodków, w mieście Da-widowem. 11. ś. 3194. IV. Reg. Cap. 12.

AMASIAS. Kapłan złotych cielców, którzy znajdowali się Betel. Ostrzegł on króla Jeroboama o przepowiedze-niach , które czynił Am os prorok przeciw niemu, i przeciw kościołom bał-wochwalskim, i chciał by wstrzymany był ten prorok od dalszych proroctw w Betel. Amos przepowiedział mu, iż miał bydź wzięty w niewolę i przeprowadzony do Syryi, gdzie umrzeć miał ze zmartwienia, widząc jawne zesro-moeenie swej żony na środku rynku Samaryi, i że jego synowie i córki bydź


Wyszukiwarka

Podobne podstrony:
0003701 70 — i twarde, że spoić się nie mogą, nawet przy zetknięciu, powyżej zaś 25° są tak miękkie
0003701 . . 1    v •    -M a a o 0 /+;     Cop
0003701 64 plany; przekonałam się, iż z pałacu Cezara, z dzielnicy Bruchijau, która najpiękniejsze
0003701 70 szczególniej w porze kiedy piece nie bywają opalane, a mianowicie na schyłku zimy i w po
0003701 64 wyprawy wielkie poruszenie z tego powodu. Cóźby to być mogło? Wkrótce następuje rozwiąza
0003701 34 Jeżeli w kierunku dotychczasowym dalej się posunie, zniknie mi z widnokręgu za pagórkiem
0003701 ~~ 68 broć mięsa, kiedy zwierzęta dostaną w paszy nie co soli. Wieprze i drobiazg ptasi daj
0003701 72 mleku i drożdżach, jak bulki paryskie. Powinien być bardzo dobrze wymiesiony. Chleb ten
0003701 68 ZNACZENIE LICZB życia lub panowania Ozyrysa (Plutarch, De Iside et Osiride, 13). Arabowi
0003701 •60 jak na zagrodę dla bydła; inne teksty także uważają goja za bydlę. W Baba Mecja 1
0003701 70 nazajutrz gromady wieśniąków moich znowu o tenże stup pytając, najpierwsi starcy toż sam
0003701 Przywidywało mu się, że się stanie coś nadspodziewanego, nienaturalnego, dziwnego i straszn
0003701 I. II. III. IV. V. VI. VII. VIII.TA KSIĘGA dzieli się na ośm części: O obyczajach cesarzów,
0003701 66 atque per omnem expressum coram Nobis exposuerunt, atque recognoverunt: se non habe
0003701 30 nemi, miano wiciej w Szlaku i Wielkiej Polsce, gdzie jako kasztelan , Piotr Dunin, z ram
0003701 Korony Tolfkiey.    25 t>ov»ic fco^ c£frw ntcbatrit^d) gby nieftó^(^Njetc

więcej podobnych podstron