147
FIZYOLOGIA MECHANIZMU ODDECHOWEGO
metryczne musi być wzięte w rachubę. Dla uwzględnienia tych danych oblicza się powietrze, które weszło do spirometru wedle równania
r (1 + 0.003665 . 37) (5 — bt)
w którem x oznacza ilość obliczonego powietrza, V ilość powietrza otrzymanego w samym spirometrze, b ciśnienie barometryczne, t temperaturę, 6, prężność pary wodnej przy temperaturze t, bt prężność przy temp. 37° C.
Zapomoca spirometru Hutchinsona można zapisywać i charakter ruchów oddechowych; do tego celu służy piórko, przymocowane do ciężarka, i piszące na walcu okopconym. Dla celów fizyologicznych otrzymane wartości zapomoca tego przyrządu są dość dokładne, mimo że sama konstrukcya przyrządu jest źródłem pewnych błędów w obliczaniu. Zważmy n. p. że cylinder wewnętrznr wynurzając się z wody zwiększa swój ciężar, gdy ciężar przeciwwagi pozostaje niezmienionym. Z tego też powodu Recklinghausen zmodyfikował pierwotny przyrząd Hutchinsona, tak, ażeby ciężar cylindra był we wszystkich jego ustawieniach zawsze zrównoważony.
Ryc. 69.
A sjńrograf Gada; M skrzynka mikowa zanurzona do wody, ss skrzynka o podwójnych ściankach; p piórko, o oś obrotu, c ciężar dla zrównania skrzynki mikowej, k kurek trójramienny; B poprzeczny przekrój kurka.
Zbudowano także i spirometry na wzór suchych zegarów gazowych.
Dla zwierząt, n. p. dla królików, zbudował Gad mały spirometr, który pozwala także zapisywać ruchy oddechowe. Nosi on nazwę aeropletysmo-grafu lub spirografu (ryc. 69).
Przyrząd składa się z dwóch skrzynek, jednej metalowej A, o podwójnych ścianach, drugi* j z miki M. Przestrzeń pomiędzy ściankami pierwszej napełnia się wodą, do której się zanurza dnem do góry zwróconą skrzynkę mikową, i w ten sposób zamykamy szczelnie przestrzeń, zawartą między obiema skrzynkami. Skrzynka z miki jest z jednej strony przymocowana do osi 0,
10*