PeleA01 1

PeleA01 1



oz g


Podstawy elektromagnetyzmu - test końcowy A01

Oznaczenia:

x, y, ż - wersory kartezjańskiego układu współrzędnych V - operator nabla c - prędkość światła w próżni j - jednostka urojona o) - częstość kołowa k - liczba falowa

E, D - natężenie i indukcja pola elektrycznego H, B - natężenie i indukcja pola magnetycznego J - gęstość prądu przewodzenia

f0, /ę, — przenikalność dielektryczna i magnetyczna próżni Zo - impedancja charakterystyczna próżni EM -elektromagnetyczny, elektromagnetyczna

1. Pole wektorowe f = ix+$y+iz ma dywergencję równą

A. x + y + ż

n *9* , . dz B. x—+y—+z— 3x 3y dz

C.

, d .3 .3

D.

3 _3_ _3_ dx dy dz

% 3

2. Pole skalarne g

= x2 + y2+z2 ma gradient równy

A. 2(x+y + ź)

B. 2(.v+y + z)

C.

.3 .3 .3 X3T+y^+Z3T

D.

2(xx + yy + źz)

E. jr+y + z

3. Składowa J, pola wektorowego J=VxH jest równa

1

<

3ff, dHx dx ~ dy

c.

dH; 3Hx dx dz

D.

3Hx dH, dz dx

3Hz dHy dy 3z

4.    W próżni, prawo Ampera-Maxweila dla pól harmonicznie zmiennych w czasie o częstości O) przyjmuje postać

A. VxB = jr»r2E B. VxB = ja^c0D C. VxH = J + jruE D. c2VxB = jraE E. VxB = jruD

5. Indukcję pola magnetycznego można zapisać w postaci B = xfl0 cos(rur - te) gdzie    jest pewną stałą. Oznacza to, że

A. VxE = x80i'sin(<Hf-te)    B. VxE = xB0r»sin(a»-fe)    C. VxE = -xB0fcsin(rar-te)

D; VxE = -xfl0cos(rar-fc)    E. VxE = -xB0rasin(<yr-fc)

6.    W niemagnetycznym ośrodku dielektrycznym o współczynniku załamania równym -J2, prędkość fazowa v płaskiej fali EM wyrażona jest zależnością

A. v2 = (2e0fi„y' B. wJ=(2f0//0r1'2 C. v = fiD. v=—===    E. v2 = 2e0/r0

2V«oM>

W próżni propaguje się fala EM której wektor pola elektrycznego wyraża się wzorem E = (2 + j)yexp[j(<wf-fcc)]. Odpowiadający mu wektor pola magnetycznego przyjmuje postać

(2 + j)exp[j(<ur-fcc)]


A. H = źJ^-(2 + j)exp[j(rw-te)|


B. H = -ź I—(2 +j)exp[j(rur-for)]

lim


D. B.-i


(2+j)exp[j(rwr-te)] E. B = ży/e^(2+j)exp[j(ax-kx)]

W niemagnetycznym ośrodku dielektrycznym o względnej przenikalności dielektrycznej 3, propaguje się fala EM której wektor pola elektrycznego wyraża się wzorem E = (2 + j)y exp[j(tyf - ter)]. Zespolony wektor Poyntinga dla tej fali jest równy

A. -xZ„5-/3


B. xZ„5V3


C. k


3-\/5


D.


ii


,5^3

t-

i


9. W ośrodku o konduktywności <r w kierunku ź propaguje się płaska fala EM spolaryzowana w kierunku x. Z własności fali płaskiej wynika, że niektóre pochodne zerują się i natężenie pola elektrycznego spełnia równanie


a 02£-A. -rT-fie ox

D. -r-p-fJe dz

3 2Ex 3 2£. „

_ 32E

dE,

d2E,

dy ot

B. ——2-dx2

-fie—t.

dt

3Ex 3 2Ex

_ 32Ex

dE

d2Ex

dt dr

E. —i 3z2

31

= 0

= 0


c.


dE,

dx2


-HO-


dt


d2E. . dr


10. W ośrodku stratnym o zespolonej stałej propagacji K = a+jp amplituda płaskiej fali EM zmniejszy się e razy (e - podstawa logarytmów naturalnych) po przebyciu odległości


A.-L

P


B.


2tt

P


C. p


D. a


E. —

a



Wyszukiwarka

Podobne podstrony:
PeleArozw oz 9 Podstawy elektromagnetyzmu - test końcowy A01 Oznaczenia:___ x, y, ż - wersory kartez
Podstawy elektromagnetyzmu - test końcowy A01 Oznaczenia:__________ x, y, i - wersory kortezjońskieg
Podstawy elektromagnetyzmu - test końcowy B01 Oznaczenia: ~~ 1, y. I - wersory karte/jańskiego
pele rozw Podstawy elektromagnetyzmu - test końcowy B01 _ __ &. i. ź - wersory kancv.jańskiego u
Podstawy Elektroniki MSIB ćw.6. Generatory Oznacza to, że generowany będzie sygnał o takiej
$mama1487 ĄC41 Podstawy elektromagnetyzmu - test kortcowy D01 Podstawy elektromagnetyzmu - test kort
awy elektromagnetyzmu - test końcowy B01 9tf, dH, dHr dHt dx

więcej podobnych podstron