10091

10091



Mieczysław Dfużewski

CI> żelu o od wpływem czynników mechanicz-CC Ł&l -wy™ «*    Pod wpływem ezyneitó.

ZfJnL--- brównia zachodzić mogą izotermiczne, odwracalne proc«y

ealaretowacenia, noszące nazwę tiksotropii. Proces samorzutnego wydziela-nia się z zastygłego żelu ośrodka dyspersyjnego przy dłuższym staniu, przy zmniejszeniu się objętości i zachowaniu kształtu naczynia nazywa się synerezą. Często obserwuje się także w żelach zjawisko pęcznienia, polegające na wchłanianiu ośrodka dyspersyjnego przez żel i wzrost objętości żelu oraz ciśnienia pęcznienia.

elektrolitów nazwał koloidami elektrokratycznymi, a mało wrażliwe - koloidami nieelektrokratycznymi.

Klasyfikacja koloidów nie została bynajmniej zakończona. Trudności, jakie się tu napotyka, spowodowane są przede wszystkim występowaniem form koloidów o cech pośrednich. Oprócz klasyfikacji Ostwalda najpowszechniej sto-sowanyjestpodziałkoloidów na koloidy liofilowe i koloidy liofobowe. Podział ten oparty jest na zachowaniu się cząstek składnika rozproszonego względem ośrodka ciągłego. Jeżeli cząstki fazy rozproszonej łączą się z cząsteczkami


Właściwości fizyczne i chemiczne koloidów zależą zarówno od fazy rozpro-szonej, jak i ciągłej. Opracowano kilka systemów klasyfikacji układów koloidowych opartych na różnych kryteriach. Na przykład Ostwald wyróżnił, w zależności od stanu skupienia ośrodka dyspersyjnego i fazy rozproszonej} 3 rodzaje układów koloidowych (tab. 13.1). Freudenlich za podstawę podziału koloidów przyjął ich wrażliwość na działanie elektrolitów: wrażliwe na niewielkie stężenia

Taula 13.1. Podział koloidów w zależności od stanu skupienia ośrodka dyspersyjnego i fazy rozproszonej (wg Ostwalda)

I Ośrodek I dyspersyjny

I Gaz


/ Ciecz


I Faza I rozproszona

gaz ciecz ciało stałe

gaz

ciecz

ciało stale


Nazwa


Przykłady


(lało stałe


gaz

ciecz


aerozole

aerozole

piany, zole emulsje, emulsoidy lizozo Je, suspensoidy

piany stałe piany stałe


brak

mgła, chmury, kondensujące pary kurz, dym, cząstki węgla w płomieniu

piana mydlana, pęcherzyki gazów w cieczy

mleko, białka, emulsja - tłuszcz w wodzie

zole metali, siarczków, tlenków a

pumeks, okluzje gazowe w minerałach kwarc mleczny, kryształy z okludowan^


wodą

szkło rubinowe, perły fosforowe


ośrodka dyspersyjnego, czyli ulegają solwatacji i dzięki utworzeniu otoczek solwatacyjnych na cząstkach rozproszonych zol jest trwały, koloid nazywamy liofilowym. Koloidy liofobowe nie ulegają solwatacji lub tylko w bardzo małym zakresie. Czynnikiem stabilizującym (odpychającym) cząstki fazy rozproszonych tych koloidów jest głównie zgromadzony na nich ładunek elektryczny tego samego znaku.

W technologii żywności największą rolę odgrywają koloidy liofilowe, w których ośrodkiem dyspersyjnym jest woda i stąd nazywane są one koloidami hydrofilowymi. Koloidy hydrofilowe wykazują wiele cennych w technologii żywności właściwości, na przykład: ulegają solwatacji w ośrodku wodnym, powodują zwiększenie lepkości i zagęszczenie środowiska, łatwo tworzą pianę i galarety, koagulują odwracalnie. Charakterystykę tych koloidów podano w tabeli 13.2.

Tabela 13.2. Podział koloidów na hydrofobowe i hydrofilowe

Właściwość

Koloidy hydrofobowe

Koloidy hydrofitowe

Otrzymywanie

metodami dyspersji lub kondensacji

przez zwykłe rozpuszczenie

Struktura cząstek

przeważnie agregaty zwykłych cząstek

makrocząsteczki, czyli cząaeczki 1 olbrzymy

Stężenie fazy rozproszonej

na ogół nieznaczne

może być duże

Ruchy Browna

występują wyraźnie

często bardzo niewyraźnie

Efekt Tyndalla

wyraźny

niewyraźny

Barwa układu

często zabarwione

I

najczęściej bezbarwne

Ładunek elektryczny

cząstki są zawsze naładowane

ładunek nieznaczny Mb bnk ładunku

Lepkość

nieznaczna, podlegająca prawu Einsteina

znaczna, często nie podqa prawu Einsteina

Tworzenie piany

nie tworzą piany

łaiwo tworzą punv

Pęcznienie

nie pęcznieją

pęcznieją, zwiększając ołyęiosc

Tworzenie galaret

nie tworzą galaret

tworzą łarwo galarety

Wrażliwość na działanie elektrolitów

koagulacja pod wpływem małych stężeń elektrolitu

mała wrażliwość, pod

duż>vh stężeli detaoMa następuje wysateme

Wrażliwość na działanie środków dehydratujących

nieznaczna i dopiero przy dużych 1 stężeniach

Charakter koagulacji

koagulacja nieodwracalna J Icongwłacy* odwracalna


Wyszukiwarka

Podobne podstrony:
10093 Mieczysław Dłuiewskl Kwasowa koagulacja mleka W odróżnieniu od białek serwatkowych mleka (alb
100?55 Rozdliał 6Stopy żelaza z węglem w zależności od zawartości C dzielimy na 2 podstawowe grupy s
100 91 44 K. Lasiinyski • Od idei do inlcgracji europejskiej ezeństwa wewnętrznego i praw obywateli
rozw�j narz�d�w p�ciowych zewn�trznych 1 litUUs OfyM&iuE UMaa>A. U*iMAXAAiU/ ^J!XaA^ UmaA U
Historyczny UniwersytetuA Warszawskiego A A a€żGeneza i funkcjonowanie wczesnych form paA„stwowoA>
save0030 (2) is    jLcprl    Z ^iv€>Ci/]rO - -/vwx/vu^, odh^un
page0058 48 przychylnych chwyta i więzi. Lecz ci wkrótce od niego uciekają., zbierają stronników Bol
39885 Picture4 (9) Wzór wyplatany39BRI 1 o. p.. 1 n., 1 o. p„ 1 n-., 6 o. p., 3 o. p. przerobione r
geologia ^riia< r MM A — hoócĘfrmty f*k J>„ S.    W ** ** mMm

więcej podobnych podstron