43280 skanowanie0007 (21)

43280 skanowanie0007 (21)



280 GERARD cENETrr

czyli tragedii doskonale spełniającej wszystkie warunki (zbieg okoliczności, zwrot, rozpoznanie itd.) wytwarzania grozy i litości, czy raczej tej specyficznej mieszaniny grozy i litości, jaką wywołuje w teatrze okrutne objawienie się losu.

Według systemu rodzajów tragedia jest więc tematyczną odmianą dramatu podniosłego, tak jak dla nas wodewil Jest tematyczną odmianą, komedii, a powieść czarna tematyczną odmianą powieści. Odróżnienie oczywiste dla wszystkich po Diderocie, Lessingu czy Schleglu, ale maskowane przez wieki dwuznacznością terminologiczną, związaną z szerokim i wąskim znaczeniem słowa tragedia. Najoczywiściej Arystoteles posługuje się na przemian to jednym, to drugim, nie bacząc na ich różnicą i nie przewidując, jak sądzę, teoretycznego zamętu, w który jego beztroska miała wpędzić, wiele wieków później, niektórych znawców poetyki, usidlonych tym pomieszaniem i naiwnie wysilających się, aby zastosować i kazać stosować dla całości rodzaju normy sformułowane dla jednej z jego odmian.

. Ale powróćmy do systemu początkowego, poza który wykracza pamiętna dygresja o tragizmie, nie odrzucając go jednakże: widzieliśmy, że nie pozostawiał on i nie mógł z samej definicji pozostawić żadnego miejsca wierszowi lirycznemu. Ale widzieliśmy również, że zapominał albo zdawał się zapominać o Platońskim odróżnieniu czystego trybu narracyjnego, którego przykładem jest dytyramb, od trybu mieszanego, którego przykładem jest epopeja. Albo dokładniej, przypomnijmy po raz ostatni, Arystoteles doskonale rozpoznaje — i waloryzuje — mieszany charakter trybu epickiego: tym, co u niego zanika, jest status dytyrambu, a tym samym potrzeba odróżnienia narracyjności czystej od narracyjności nieczystej. Odtąd zaliczać się będzie epopeję do gatunków narracyjnych, choć niewiele w niej jest i musi być narracyjności: w końcu wystarczy w ostateczności wstępne słowo podjęte przez poetę, a cała reszta mogłaby być dialogiem. W sumie: gdy dla Platona epopeja ujawniała tryb mieszany, dla Arystotelesa jest to tryb narracyjny, chociaż jest w zasadzie mieszana czy nieczysta, co oznacza oczywiście, że kryterium- czystości przestało być ważne. Między Platonem a Arystotelesem dzieje się coś,’ co nam trudno ocenić, m. in. dlatego, że straszliwie brak nam zespołu tekstów dytyrambicz-nych. Ale zawiniło tu z pewnością nie tylko spustoszenie wieków: Arystoteles mówi już o tym rodzaju jak gdyby w czasie przeszłym i bez wątpienia ma jakieś powody zaniedbywania go, chociaż jest narracyjny, a nie tylko w imię mi me tycznych przekonań, ponieważ jest czysto narracyjny; A wiemy dobrze z doświadczenia, że czysta narracyjność (telUng bez shcnmng, w terminologii krytyki amerykańskiej) jest czystością możliwą, ale pozbawioną prawie realizacji na poziomie dzieła, a tym bardziej na poziomie rodzaju: trudno byłoby zacytować choćby jedną nowelą bez dialogu, a dla epopei czy powieści rzecz ta jest zupełnie niemożliwa. Jeżeli dytyramb jest gatunkiem-wid-raem, to czysta sarracyjność jest trybem fikcyjnym lub przynajmniej, czysto „teoretycznym”, a jego pominiecie jest również u Arystotelesa charakterystycznym przejawem empiryzmu.

W rezultacie więc, jeśli porównać system trybów według Platona, i Arystotelesa, jeden przedział schematu opróżnił się (a tym samym, zagubił) po drodze. Na miejsce Platońskiej triady

narracyjny

mieszany

dramatyczny

weszła para Arystotelesowska

narracyjny

dramatyczny

którą można przedstawić w terminologii rodzajowej

'

•piekl

dramatyczny

Jest tu — powie bystry czytelnik — miejsce do zajęcia i dalszy ciągła two odgadnąć, zwłaszcza gdy zna się już koniec. Ale nie uprzedzajmy faktów.

Przez kilka wieków*7 Platońsko-Arystotelesowska redukcja poetyc-kości do przedstawiania będzie dążyła nad teorią rodzajów i utrzymywała ją w stanie niepokoju i zamieszania. Pojęcie poezji lirycznej nic jest oczywiście obce krytykom aleksandryjskim, ale nie jest włączone do paradygmatu obok pojęcia poezji epickiej i dramatycznej, a jego definicja jest jeszcze czysto techniczna (poematy, którym towarzyszy lira) i restryktywna: A^ystarch (III—n w. p.n.c.) sporządza tabelę dziewięciu poetów lirycznych (wśród których są Alkajos, Safona, Anakreon. i Pindar), która na długo pozostanie kanoniczną, a która wyklucza np. jamb i elegijny dwuwiersz. U Horacego, choć sam jest lirykiem i satyrykiem, Sztuka poetycka ogranicza się, jeśli chodzi o rodzaje, do pochwały Homera i wykładu reguł poematu dramatycznego. Słynna lista

Następujące dalej wskazówki historyczne w większości zapożyczone z opracowań: E. Parał, Lu Arts po&tUrues aa moyen 6ge. Champion, 19*4. — Behrcns, op. dc. — Wallek, Warren* op. ciz. — M. H. Abrams. The-Sfirror and the Lamp. Oxford 1953. — M. Fubini, Genesi a storia dci generi leiterari (1951). W: Critica « poesla. Bari 1968. — R. W e 11 • k, Genre Theory, the Lyric, and Ertcbmi 0967). W: Discrimmations. Yale 1970. — P. S zon di. La Theorie des fftnrei poeiiąaes ches ?- SehUgel (1968). W: PośSic «t poitique de 1’ideaUme ollemand. Minnit, 1975. — W. V. Buttkowskl, Oie litararischea Gattmgen. Franckc, Bem 1968- — C. Guillen, Łtieratare ai System (1970). Wr. Literczare as System. Princeton 1971.


Wyszukiwarka

Podobne podstrony:
skanowanie0007 (21) 280 GERARD cENETrr czyli tragedii doskonale spełniającej wszystkie warunki (zbie
skanowanie0008 (21) ■282 GERARD GRNETTE lektur greckich i łacińskich zalecana przez Kwinty liana prz
skanowanie0020 (21)
skanowanie0027 (21) Porównując kolejne wersje tego samego utworu (np. cztery wersje Genezis z Ducha)
skanowanie0030 (21) I Ból u chorego na nowotwór Ból jest dolegliwością, z którą chorzy bardzo często
skanowanie0035 (21) Przyczyny nieskuteczności antybiotykoterapii jBłędne rozpoznanie wstępne, ❖Zalec
skanowanie0036 (21) J Czynniki wpływające na interpretacje laboratoryjnych badań endokrynologicznych
skanowanie0037 (21) yCzas pobrania materiału: . XO^>o    •, C$^> t^a-^ y-^ę
skanowanie0043 (21) Ryt. 15*12. Kv*aty homeotyczne o ofcweoe zMololculrttffym kosztem prędkaria We&l
skanowanie0044 (21) protodermy w obrębie wierzchołka (warstwa I-i) wskazuje na akropetalny, a nie, z
skanowanie0022 (21) niem 1843. Nie tu jednak miejsce na szczegółowe polemiki — przeprowadziłam jej w
skanowanie0045 (21) Promocja sprzedaży Działania i środki, które podwyższają stopień skłonności kons
39928 skanowanie0002 (21) dli 4Ue. - kcck (cbobej Olki .uj^d-du^k. itmuuzI pkon££> (iife) «;.,o i

więcej podobnych podstron