51760 skanuj0014 (111)

51760 skanuj0014 (111)



200


Ruch naturalny ludności


Zgony


201


Tablica 7.23

Urodzenia żywe według miesięcy

La'a

Miesi

qce

-jJ

2 |

3 |

4

5 1

6

7 i

8 1

» |

10

n |

«

1950

118

109

108

104

102

Og6

97

lem

98

95

99

94

94

82-/

1960

110

113

116

113

108

103

101

94

94

88

84

78

1980

101

105

104

108

107

104

104

98

97

91

90

91 :

1990

104

105

105

101

102

101

105

103

101

91

91

91

2000

106

103

102

101

103

104

104

103

105

94

89

86

1950

106

105

103

101

101

Mla

98

Hta”

99

98

101

98

98

92..

1960

109

114

as

110

108

103

101

93

93

88

84

83

1980

101

105

103

108

107

103

102

99

97

92

91

92

1990

104

104

104

101

101

101

104

103

101

93

92

92 .

2000

105

103

101

100

103

104

104

102

107

94

90

87

1950

125

Ul

111

105

103

W

96

ieś

97

94

98

92

92

76

1960

111

113

117

114

108

103

100

94

95

87

84

75

1980

101

106

106

110

103

104

104

98

96

90

88

89

1990

103

106

106

100

103

101

106

104

101

89

90

91

2000

108

104

104

102

102

104

106

103

103

93

87

84

* Od 1955 r miasta łącznic z osiedlami

Uwaga: Wskaźniki obliczono po wyeliminowaniu wahań wynikających * niejednakowu] liczby dni w poszczególnych miesiącach, ftzeeletna miesięczna a 100

Źiddto: Opracowanie własne na podstawie Rototlk Demogrqfltwy. GUS, z różnych lal

z bliżej niewyjaśnioną jeszcze prawidłowością biologiczną. Wydaje się, że między / cykliczną fluktuacją urodzeń a położeniem geograficznym terytorium (przede ' wszystkim jego warunkami klimatycznymi) istnieją ścisłe powiązania. Przeważają zatem obserwacje stwierdzające, że na obszarach cieplejszego pasa, gdzie odradzanie się przyrody (zjawianie się wiosny) następuje wcześniej, maksimum żywych urodzeń ' • z reguły przypada na termin wcześniejszy. Według okresu roku, w którym występuje ■/ maksimum żywych urodzeń, wszystkie kraje świata można podzielić na 5 grup: ■

1)    północna Europa—maksimum żywych urodzeń przypada nakwiecień-maj,

2)    zachodnia i środkowa Europa—maksimum żywych urodzeń w lutym-kwietniu, /i

3)    południowa Europa — maksimum żywych urodzeń w styczniu-lutym, £

4)    Ameryka Łacińska — maksimum żywych urodzeń w grudniu-styczniu, g

5)    Bliski i Daleki Wschód, Azja — maksimum żywych urodzeń w paździer- | niku-listopadzie.

Do tych pięciu kategorii można zaszeregować większość krajów świata; kilka % krajów (przede wszystkim północnoamerykańskie i afrykańskie) tworzy pod tym J względem kategorię mieszaną".

Względne wahania sezonowe urodzeń w Polsce wykazują daleko posuniętą | regularność zarówno w miastach, jak i na wsi. Pamiętając, że wskaźniki sezonowości || dla grudnia i stycznia mogą być obciążone fałszywymi zgłoszeniami rodziców, można stwierdzić jedno maksimum urodzeń w roku, przypadające od początku lat: dziewięćdziesiątych ubiegłego wieku, w lecie (w lipcu). Pewna zwyżka urodzeń jestj-obserwowana również w okresie od lutego do czerwca.    (

7.4

Zgony

W Polsce, podobnie jak i w większości krajów prowadzących statystykę zgonów, do | 1994 r. obowiązywała definicja zgonu zaproponowana w 1953 r. przez Komisję Statystyczną ONZ. Zgodnie z nią za zgon uważano (w sprawozdawczości) trwałe zaniknięcie wszystkich oznak życia, niezależnie od okresu po żywym urodzeniu, stwierdzone przez osoby do tego powołane.

W dniu 1 lipca 1994 r. została w Polsce wprowadzon^nowa definicja urodzenia i zgonu noworodka (por. podrozdz. 7.3)—rekomendowana przez Światową Organizację Zdrowia. Zgonem — zgodnie z tą definicją —jest trwale, czyli nieodwracalne ustanie . czynności narządów niezbędnych do życia, konsekwencją czego jest ustanie czynności całego ustroju. Po przyjęciu tej definicji funkcjonują dwie kategorie urodzenia—żywe 1 martwe. Natomiast obowiązujące w latach 1964-1994 kategorie:

1)    noworodka niezdolnego do życia z oznakami życia obecnie uznaje się jednocześnie za urodzenie żywe i za zgon niemowlęcia,

2)    noworodka niezdolnego do życia bez oznak życia uznaje się za urodzenie .martwe.

Wprowadzone zmiany miały przede wszystkim wpływ na poziom współczynników zgonów niemowląt, które zostały przez GUS przeliczone wstecz i poprawione wrocznikach demograficznych, wydawanych po 1995r, Wpływ nowych definicji na . poziom ogólnych współczynników zgonów jest nieistotny.

Analizując zgony niemowląt, trzeba pamiętać o wszystkich szczegółach , definicji urodzenia żywego i martwego. Występujące bowiem dość istotne różnice w definicjach stosowanych w różnych krajach mogą przy porównaniach międzynarodowych prowadzić do fałszywych wniosków (por. podrozdz. 7.3).

Dodajmy, że stosowany w statystyce demograficznej termin umieralność jest równoznaczny z pojęciem natężenia zgonów, wyrażającym stosunek liczby zgonów ogółem do liczby ludności, a termin śmiertelność oznacza natężenie zgonów z powodu określonej choroby, tj. stosunek liczby osób zmarłych do liczby osób, które zachorowały na tę chorobę.

Obowiązujące w Polsce przepisy prawne23 zabraniają chować zmarłych bez uprzedniego sporządzenia aktu zgonu w urzędzie stanu cywilnego. Rygorystyczne przestrzeganie tych przepisów doprowadziło do tego, że rejestracja zgonów w naszym kraju jest kompletna, a informacje o cechach demograficznych zmarłego wiarygodne.

W opracowaniach statystycznych podział terytorialny zbiorowości zmarłych (miasto lub wieś) jest zależny od ostatniego przed zgonem stałego miejsca zamieszkania zmarłego. Na przykład zgony ludności mieszkającej stale na wsi, które miały miejsce w szpitalach miejskich, nie są zaliczane do liczby zgonów w miastach. Zgony niemowląt są grupowane według charakteru miejsca stałego zamieszkania (miasto, wieś) matki.

“ Ustawa z dnia 31 stycznia 1959 r. o cmentarzach i chowaniu zmarłych (DzU. 1959, nr 11, PM 62) oiaz Rozporządzenie Ministrów Gospodarki Komunalnej i Zdrowia i Opieki Społecznej z dnia 25 V 19611, w sprawie urządzania cmentarzy, prowadzenia ksiąg cmentarnych oraz chowania “Miiych (Dz.U 1961, m 31, poz 152)

202


Ruch naturalny ludności



Zgony


203


C,


W‘


(7.29)


7.4.1

Współczynniki zgonów

Zgodnie z omówioną ogólną zasadą budowy współczynników demograficznych, roczny współczynnik zgonów (IV”8) oblicza się według wzoru:

(7-27)

gdzie:

Z, — ogólna liczba zgonów w okresie sprawozdawczym t (okres badany może się składać z kilku okresów sprawozdawczych),

L, — liczba ludności w połowie badanego okresu lub średnia liczba ludności w okresie badanym r,

C — constans (1000, 10 000 lub 100000).

Na podstawie wzoru (7.27) można również obliczać współczynniki zgonów • mężczyzn, kobiet, ludności miast, wsi itd. Obliczając np. współczynnik zgonów kobiet, w liczniku ułamka umieszczamy liczbę zmarłych kobiet, a w mianowniku liczbę kobiet żyjących w połowic badanego okresu lub średnią liczbę tyjących kobiet. W analogiczny sposób oblicza się współczynniki zgonów w poszczególnych grupach wieku (wyjątek stanowi współczynnik zgonów niemowląt, o którym mowa w punkcie 7.4.3).

Współczynnik zgonów dla okresu półrocznego jest z reguły obliczany w stosunku rocznym (dane z części roku doprowadza się do poziomu odpowiadającego danym za cały tok) na podstawie danych dotyczących pierwszych sześciu miesięcy roku t lub miesięcy drugiego półrocza roku t, według wzoru:

i+5

2^

w;= C,    (7.28)!

gdzie:

z„ — liczba zgonów w okresie sprawozdawczym, w praktyce miesięcznym (nt),' x — numer kolejny miesiąca; na ogól w obliczeniach występują dwa przypadki x= 1 (pierwsze półrocze), x=7 (drugie półrocze),

L — liczba ludności w połowie badanego okresu lub średnia liczba ludności w badanym okresie,

C — constans (100,1000 lub 10 000).

Kwartalny współczynnik zgonów (dla kwartałów 1=1,2,.... 4) jest również obliczany w stosunku rocznym według wzoru:

4 Iz.

gdzie:

4, — liczba zgonów w okresie sprawozdawczym, w praktyce miesięcznym (m), x — numer kolejny miesiąca, przy czym na ogół w obliczeniach występują cztery przypadki x=l (I kwartał), x=4 (IT kwartał), x=l (m kwartał) i *=10 (IV kwartał),

£ — średnia liczba ludności w badanym kwartale,

C — constans (100, 1000 lub 10 000).

W polskiej praktyce statystycznej miesięczne współczynniki zgonów nie są obliczane, jakkolwiek obliczenia takie mogą być przeprowadzane w sposób analogiczny.

W pewnych przypadkach, gdy chodzi o wyeliminowanie wpływu dużej umieralności niemowlęcej na poziom ogólnego współczynnika zgonów, celowe jest posługiwanie się ogólnym współczynnikiem zgonów osób w wieku 1 lat i więcej. Obliczenie takie można przeprowadzić metodą bezpośrednią, tj. na podstawie bezwzględnych liczb zgonów i liczebnego stanu ludności w połowie badanego okresu bądź średniego stanu ludności, lub metodą pośrednią, tj. opierając się na współczynniku urodzeń, ogólnym współczynniku zgonów i współczynniku zgonów niemowląt

W przypadku obliczania omawianego współczynnika metodą bezpośrednią w liczniku umieszczamy liczbę zgonów ogółem pomniejszoną o liczbę zgonów niemowlęcych, a w mianowniku liczbę ludności w wieku I lat i więcej w połowic badanego okresu lub średni stan tej ludności w badanym okresie. Liczby ludności (w wieku 1 lat i więcej) w połowie badanego okresu podają odpowiednie publikacje statystyczne, średnią liczbę ludności w badanym okresie można natomiast ustalić jako różnicę między średnią liczbą ludności ogółem i średnią liczbą dzieci w wieku poniżej 1 roku. W praktyce jako średnią liczbę dzieci żyjących w roku kalendarzowym t w wieku poniżej I roku przyjmuje się liczbę dzieci urodzonych w roku t i żyjących w dniu 31.12 roku t. Liczbę tę obliczamy według niżej podanego wzoru (7.30).

Jeżeli założymy, że spośród dzieci urodzonych w danym roku kalendarzowym umiera część stanowiąca a, umieralności niemowlęcej, to liczbę dzieci pozostających przy życiu w końcu roku kalendarzowego obliczamy w następujący sposób:

U?"2=I/,(l-«,łV„),    (730)

gdzie:

Uf'12 — liczba dzieci spośród urodzonych w roku f, które żyją w dniu 31.12 roku r,

U, — liczba dzieci urodzonych w roku l,

cc,współczynnik wyrażający stosunek liczby zmarłych w toku t w wieku poniżej 1 roku i jednocześnie urodzonych w roku t do ogółn niemowląt zmarłych w tymże roku,

ą„ roczny współczynnik zgonów niemowlęcych w roku t.

Opierając się na informacjach z lat poprzedzających rok badany, J. Rahts obliczył, że współczynnik cc, dla Prus Królewskich w latach 1871 i 1872 wyno-


Wyszukiwarka

Podobne podstrony:
53971 skanuj0018 (221) 216 Ruch naturalny ludności Zgony 217 Tablica 733 Zgony niemowląt według płd
22657 skanuj0021 (182) 228 Ruch naturalny ludności Zgony 229 T. (7 JO) L„ — śtednia liczba osób doży
32840 skanuj0015 (103) 204 Ruch naturalny ludności Zgony 205 gdzie: W* — ogólny współczynnik zgonów,
68535 skanuj0017 (228) 212 Ruch naturalny ludności Zgony 213 C, (7-34) (7.35)2, a,U, + (-a,)U,. gdzi
66099 skanuj0020 (198) 224 Ruch oatuiatay ludności Zgony 225 Tablica 7.40 Zgony niemowląt
55250 skanuj0019 (210) 220 Roch naturalny ludności Zgony 221 Tablica 7.37 Zgony niemowląt według mie
skanuj0013 (121) 196 Ruch naturalny ludności Urodzenia 197 umierają przed zakończeniem okresu rozrod

więcej podobnych podstron