59910 skanuj0015 (31)

59910 skanuj0015 (31)



2 Fe’1 + H2S — 2 Fe2’ + S" + 2 FT

Fe3' + e 7i Fe2'    2

ll2S 2 S° +2 H' + 2 e 1

Redukcja jonów Fe3' przez H2S w kwaśnych roztworach, jest jedną z przyczyn, dla których obecność jonów Fe3* i Fe2+ należy sprawdzić przed rozpoczęciem analizy systematycznej.

W przeciwnym kierunku działa tlen atmosferyczny rozpuszczony w analizowanych roztworach. Jony Fe2' i Sn2' utleniane są dość szybko do Fe3* i Sn(IV), szczególnie w roztworach zasadowych, np:

2 [SnCl4]2‘+ 4 HO-+ 02 + 2 H20 — 2 SnfOHh + 8 Cl~

biały

[SnCI4]2' + 4 HO“ ^ Sn(Om. + 4Cl~ + 2e 2 02 + 2 H20 + 4 e ^ 4 HO"    1

Kończąc omówienie siarczków 2 grupy kationów, przypomnę często powtarzające się pytanie: jak, możliwie prostą metodą rozdzielić np: As?Si i BjzSj?

Na wstępie zauważmy, że:

1)    roztwory HC1 nie rozpuszczają tych siarczków;

2)    roztwory HNOj na gorąco roztwarzają oba siarczki (w roztworach pojawiają się jony Bi3' i cząsteczki I IjAsO.,).

Wniosek - użycie tych kwasów nie daje rozdzielenia tej pary siarczków. Natomiast jeżeli podziałamy nadmiarem roztworu NaOH lub KOH, (NH4)2CC>3 lub (NH4)2S, to w każdym przypadku AsjS? rozpuści się bez trudu, a BbSi jako siarczek zasadowy, nie będzie reagował - rozdzielenie zostanie dokonane „rozsądnie”.

Jeżeli zamiast roztworu NaOH użyjemy roztwór (NaOH + H202) lub zamiast (NFL^S użyjemy (NH4)2S2, to As>Si rozpuścimy, ale dodatek utleniacza jest „nadmiarem szczęścia” - jest niekonieczny, a kosztowny. Ujawnia się w takim postępowaniu "automatyczne” stosowanie przepisu na wykonanie analizy systematycznej. Przecież to tylko właściwości zasadowe SnS. narzucają potrzebę zastosowania I I >Oi.

ĄS2S3 ma charakter kwasowy czyli rozpuszcza się w wymienionych roztworach alkalicznych i utleniacz nie jest tu potrzebny.

Ważnymi reagentami różnicującymi kationy 2 grupy są: KOH (NaOH) i NHjłljO. Słaba rozpuszczalność antyinonianu(V) sodowego NalSb(OH),,]. jest przyczyną stosowania KOH (zamiast NaOH) przy rozdzielaniu podgrupy A od B. Jeżeli stwierdziliśmy nieobecność jonów zawierających Sb(IIl) i Sb(V) w analizowanym roztworze, to użycie NaOH jest uzasadnione.

Reakcje ainfoterycznego jonu Pb2 z silną zasadą i z NH.taq omówiliśmy już w I grupie kationów.

Reakcje innych kationów grupy 2A z silnymi zasadami możemy zapisać następująco:

I lg2" + 2HO' ^ Ug(OH)2 -> HgO + H->0

nietrwały    fcółty

Bi3* + 3HO" X* MOH),

biały

Samorzutna dehydratacja CutOHb zachodzi powoli (czernienie niebieskiego osadu). Ogrzewanie znacznie ją przyspiesza:

T

Cu21+ 2 HO" ^ Cu(Oin, -* CuO + H,0

niebieski    czarny

Z roztworów soli Cd2+ silne zasady wytrącają biały osad:

Cd2‘ + 2110    ^ CdfOHb

biały

W typowych warunkach laboratoryjnych, wymienione wodorotlenki nie wykazują amfoteryczności.

29


Wyszukiwarka

Podobne podstrony:
59910 skanuj0015 (31) 2 Fe’1 + H2S — 2 Fe2’ + S" + 2 FT Fe3 + e 7i Fe2    2 ll
skanuj0015 (31) 2 Fe’1 + H2S — 2 Fe2’ + S" + 2 FT Fe3 + e 7i Fe2    2 ll2S 2 S
skanuj0015 2 2 Fe * + H2S — 2 Fe2 + §rt + 2 H* Fe3* + e H2S Fc7* S° +2 H + 2e 2 1 Redukcja jonów F
43741 skanuj0035 (53) 31 "fe £? £ * /”i i
skanuj0009 (31) No czym polega metoda ochrony, konserwacji i zagospodaiowcnia ruin zamkowych się do
skanuj0010 (298) fe - 24^ą< 4 jbac uao, obacfi^ DiogtljuĆCUfeSSjZL uJOtcą^O- I da rJfŁtTl dh
skanuj0016 (31) — 114—    ORGANIZACJA TURYSTYKI W POLSCE8.10. STRATEGIA ROZWOJU POLSK

więcej podobnych podstron