V 100 czy V 20


www.lech-bud.org
V-100 czy V-20
1. Wstęp
Historia produkcji płyt wiórowych sięga końca lat 30-tych minionego stulecia. Pomysłodawcy
przyświecał jeden cel - racjonalnie zagospodarować stosy wówczas bezwartościowych,
drobnowymiarowych odpadów powstających podczas piłowania i strugania drewna. Z
pewnością nie przypuszczał, że zapoczątkowana przez niego technologia w krótkim czasie
zrewolucjonizuje produkcjÄ™ mebli i zapoczÄ…tkuje powstanie nowej, dynamicznie rozwijajÄ…cej
się gałęzi przemysłowej. Na przełomie drugiego i trzeciego tysiąclecia światowa produkcja
płyt z wiórów drzewnych przekroczyła prawdopodobnie 130 mln m3/rok z czego przeszło 33
mln m3 wyprodukowano w Europie, a w tym w Polsce około 2,2 m3/rok. Nieustannie rośnie
liczba i wielkość linii produkcyjnych. Doskonalone są urządzenia. Coraz więcej etapów
procesu technologicznego kontrolowanych jest przez komputery.
Około 80% produkcji płyt wiórowych w Europie konsumuje meblarstwo i budownictwo. W
poszczególnych krajach zużycie płyt wiórowych jest bardzo zróżnicowane. Przykładowo w
krajach skandynawskich ocenia się, że co najmniej 70% płyt wiórowych znajduje
zastosowanie w budownictwie to w Polsce zaledwie około 5%. Tak małe budowlane
wykorzystanie tego materiału w naszym kraju wynika częściowo z trwającej od lat zapaści
budownictwa mieszkaniowego, częściowo z przyzwyczajeń i nie zawsze uzasadnionych
przekonań projektantów i inwestorów, a częściowo zbyt wysokie ceny. Nie bez znaczenia jest
także brak w naszym kraju programów rządowych pobudzających do zwiększania zastosowań
drewna i materiałów drewnopochodnych w budownictwie. Od szeregu lat liczba rocznie
oddawanych w naszym kraju mieszkań do użytkowania jest praktycznie stała i kształtuje się
na poziomie 80.000 do 100.000. W liczbie tej jest zaledwie około 3.500 domów zbudowanych
w technologii lekkiego szkieletu drewnianego. Można jednak dostrzec, pewne optymistyczne
trendy. W Żarach uruchomiona została produkcja nowoczesnych typowo budowlanych płyt
wiórowych - płyt OSB, a prowadzone od szeregu lat przez różne instytucje takie jak Centrum
Budownictwa Szkieletowego, Amerykańsko-Polski Instytut Budownictwa czy Wydawnictwo
MURATOR, działania w kierunku przekonania projektantów i inwestorów do możliwości i
walorów stosowania płyt drewnopochodnych, a w tym w szczególności płyt wiórowych
stopniowo odnoszą skutek np. w postaci wzrostu liczby projektowanych domów w systemie
szkieletu drewnianego.
Oczywiste jest, że budownictwo stawia płytom drewnopochodnym inne wymagania niż
tradycyjny klient polskich producentów płyt wiórowych czy pilśniowych - przemysł
meblarski. Oczekuje od nich np. zwiększonej odporności na destrukcyjne działanie
czynników klimatycznych czy biotycznych, zwiększonej stabilności wymiarowej przy
zmianie wilgotności powietrza, większej wytrzymałości i korzystniejszych modułów
sprężystości. Pyta między innymi o trwałość, ognioodporność, izolacyjność cieplną i
akustyczną. Gruntowna znajomość wymienionych wyżej właściwości płyt wiórowych jest
niezbędna by możliwe było unikanie błędów przy ich stosowaniu.
2. Podział płyt wiórowych
Współczesna typowa płyta wiórowa jest przemysłowo wytwarzanym materiałem składającym
się w około 90-ciu procentach z drobnowymiarowych cząstek drzewnych i w około 10-ciu
procentach syntetycznej żywicy klejowej. Technologia wytwarzania płyt wiórowych
umożliwia uzyskanie wielu typów i odmian o właściwościach dostosowanych do
przewidywanych warunków użytkowania. Wśród czynników technologicznych decydujących
o właściwościach należy wymienić :
1) ułożenie wiórów na przekroju poprzecznym,
2) główny gatunek drewna,
3) rodzaj i ilość środka wiążącego,
4) budowa płyty,
5) gęstość płyty,
6) geometria czÄ…stek drzewnych,
7) rodzaj i ilość substancji ulepszających właściwości płyt.
Wymienione wyżej czynniki są jednocześnie najczęściej przyjmowanymi kryteriami podziału
płyt aglomerowanych z drobnowymiarowych cząstek drewna (wiórów). W tabeli 1
zestawiono podstawowe rodzaje płyt wiórowych.
Płyty wiórowe produkowane z przeznaczeniem dla budownictwa można podzielić na trzy
zasadnicze grupy:
1) płyty uznane za nieodporne na działanie czynników atmosferycznych, przeznaczone do
stosowania w warunkach, w których może występować jedynie krótkotrwałe pośrednie lub
bezpośrednie nawilżanie płyty,
2) płyty uznane za odporne na działanie czynników atmosferycznych i przeznaczone do
stosowania w warunkach, w których może występować długotrwałe nawilżanie lub
krótkotrwałe zamoczenie płyt,
3) jak płyty z grupy B lecz dodatkowo zabezpieczone środkami przeciwgrzybowymi.
W wielu krajach Europy, w tym w Polsce, płyty z grupy A znane są powszechnie jako płyty
typu V20, płyty z grupy B jako płyty typu V100, a z grupy C jako płyty typu V100G.
Tabela 1. PODZIAA PAYT WIÓROWYCH
UWAGA: kolorem szarym wyróżniono czynniki technologiczne odnoszące się do większości
produkowanych w naszym kraju płyt wiórowych typu V100.
3. Wymagania dla płyt wiórowych typu V20, V100 i V100G
Definicje oraz wymagania dla płyt wiórowych typu V20, V100 i V100G określa norma DIN
68 763:90. Natomiast dopuszczalne miejsca stosowania tych płyt w budownictwie podane są
w części 2 normy DIN 68 800:84.
Zgodnie z tymi normami płyty wiórowe:
typu V 20 są płytami, w których do sklejania wiórów zastosowano kleje pozwalają uzyskać
spoiny stosunkowo mało odporne na działanie wody i wilgoci w tym kleje na bazie żywic
mocznikowo-formaldehydowych (UF), płyty te są przewidziane do użytkowania w
pomieszczeniach o stosunkowo niskiej wilgotności, warunki użytkowania nie mogą
spowodować osiągnięcia przez płyty wilgotności większej niż 15%,
typu V 100 są płytami, w których do sklejania wiórów zastosowano kleje, które pozwalają
uzyskać spoiny uznane za odporne na działanie wody i wilgoci w tym kleje na bazie żywic
fenolowo-formaldehydowych (PF), rezorcynowo-formaldehydowe (RF) oraz
izocyjanianowych (PMDI) płyty te są przewidziane do użytkowania zarówno na zewnątrz
pomieszczeń, ale w konstrukcjach ograniczających bezpośrednie działanie opadów
atmosferycznych oraz w pomieszczeniach o stosunkowo wysokiej wilgotności powietrza,
warunki użytkowania nie mogą spowodować osiągnięcia przez płyty wilgotności większej niż
18%,
typu V 100G są płytami, w których do sklejania wiórów zastosowano kleje identyczne jak w
płytach V100 lecz dodatkowo w trakcie produkcji wprowadzono do płyt środki zwiększające
ich odporność na działanie grzybów niszczących drewno, płyty te są przewidziane do
użytkowania zarówno na zewnątrz pomieszczeń, ale w konstrukcjach ograniczających
bezpośrednie działanie opadów atmosferycznych oraz w pomieszczeniach w których wysoka
wilgotność powietrza utrzymuje się przez dłuższy okres czasu, warunki użytkowania nie
mogą spowodować osiągnięcia przez płyty wilgotności większej niż 21%.
Ponieważ o stopniu odporności płyt wiórowych, na działanie wody i wilgoci decyduje
głównie rodzaj użytej żywicy klejowej dlatego w normie DIN 68 763:90 wprowadzono
uwagę, że zastosowanie klejów innych niż wymienione, wymaga dowiedzenia ich
przydatności poprzez odpowiednie, długotrwałe badania, potwierdzone świadectwem
użyteczności, wydawanym przez upoważnioną do tego jednostkę.
Testem sprawdzającym stopień wodoodporności płyt wiórowych jest tak zwany test V100
(opisany szczegółowo w normie DIN 68 763:90 ). Istota tego testu sprowadza się do zbadaniu
wytrzymałości na rozciąganie prostopadłe próbek płyt poddanych uprzednio dwugodzinnemu
gotowaniu w wodzie. Mimo, że bywa podważana zasadność przeprowadzania tak radykalnej
próby, to bez wątpienia pozwala ona jednoznacznie stwierdzić czy spoiny w płycie są
wodoodporne czy też nie. Ponadto nie bez znaczenia jest to, że test V100 przeprowadza się
stosunkowo Å‚atwo i szybko.
W Polsce zainteresowanie produkcją płyt wiórowych typu V100 i V100G sięga początków lat
osiemdziesiątych, kiedy to spadek produkcji mebli zmuszał producentów płyt wiórowych do
poszukiwania nowych rynków zbytu. Przy współpracy z krajowymi ośrodkami badawczymi,
stosunkowo szybko opracowano technologie produkcji tego typu płyt wiórowych. Jednak
praktycznie dopiero w początkach lat 90. technologie te wdrożono w skali przemysłowej.
Fakt ten znalazł potwierdzenie w opracowywanych przez Instytut Techniki Budowlanej w
Warszawie, Świadectwach dopuszczenia do stosowania w budownictwie, a w pózniejszym
okresie Aprobatach Technicznych.
W tabeli 2 zestawiono wymagania dla płyt wiórowych typu V20, V100 i V100G o grubości
nominalnej 18 mm zamieszczone w normie DIN 68 763:90 oraz wydanych w roku ubiegłym
przez ITB w Warszawie Aprobatach Technicznych.
Z zestawionych w tabeli 2 danych wynika dość jednoznacznie, że płyty wiórowe typu V100 w
rozumieniu normy DIN68763:90 to nie dokładnie to samo co płyty jako typu V100 wg
Aprobat Technicznych ITB. Jednak najważniejszy parametr świadczący o stopniu
uodpornienia płyt na działanie wody, czyli wytrzymałość na rozciąganie prostopadłe po
gotowaniu próbek płyt w wodzie, przyjęto na tym samym poziomie. Należy jednak zauważyć,
że w normie niemieckiej jednoznacznie określono jakiego typu żywice powinny być
stosowane, a w Aprobatach Technicznych ITB wymogu tego nie uczyniono.
Zgodnie z wydanymi w ubiegłym roku Aprobatami Technicznymi płyty wiórowe typu V100
mogą być stosowane w budownictwie ogólnym jako:
1) okładziny ścian i stropów wewnątrz budynków,
2) warstwy podpodłogowe,
3) okładzinowe elementy ścian zewnętrznych, pod warunkiem ich zabezpieczenia przed
bezpośrednim działaniem wody.
Płyt tych nie należy stosować do wykonywania elementów nośnych w przegrodach
pionowych i poziomych.
Żaden polski producent płyt wiórowych nie występował do Instytutu Techniki Budowlanej w
Warszawie z wnioskiem o stwierdzenie przydatności do stosowania w budownictwie płyt
wiórowych innego typu niż V100 lub V100G. Nigdy też nie opracowano normy dla płyt
wiórowych budowlanych np. na wzór normy DIN68763:90 czy BS5669:89 Part 1 i Part 2.
Oczywiście nie oznacza to jednak, że płyt wiórowych innych niż V100 czy V100G nie można
stosować w budownictwie. Możliwość taka wynika z postanowień normy PN-81/B-03150
"Konstrukcje z drewna i materiałów drewnopochodnych. Obliczenia statystyczne i
projektowanie". Przypuszczalnie jeszcze w tym roku zamiast tej normy obowiązywać będzie
jej nowa, niemal całkowicie zmieniona wersja PN-B-03150:2000 "Konstrukcje drewniane.
Obliczenia statystyczne i projektowanie". Odnośnie płyt wiórowych najistotniejsze nowości
wynikają z uwzględnienia w niej pakietu norm europejskich dotyczących płyt wiórowych do
celów nośnych oraz płyt wiórowych przeznaczonych do przenoszenia obciążeń w warunkach
suchych i podwyższonej wilgotności.
W związku z ustanowieniem w krajach Unii Europejskiej, a także krajach ubiegających się o
członkostwo w UE, a więc i w Polsce, serii norm dotyczących płyt wiórowych (EN 312-1 do
EN312-7), można oczekiwać, że w ciągu najbliższych kilku lat klasyfikowanie płyt
wiórowych jako V100, V20 czy V100G zostanie zaprzestane.
Tabela 2. Podstawowe wymagania dla płyt wiórowych budowlanych o grubości nominalnej
18 mm wg normy DIN 68 763:90 i Aprobat Technicznych ITB w Warszawie
3. Wilgotność równoważna płyt wiórowych
O przydatności określonego rodzaju płyt wiórowych do projektowanego miejsca i sposobu ich
użytkowania w konstrukcji budowlanej, obok właściwości mechanicznych decydują ich
właściwości fizyczne. Istotną cechą płyt wiórowych jest ich powinowactwo do wody.
Powinowactwo to sprawia, że wraz z wnikaniem do płyt wody lub pary wodnej następuje
pogorszenie się ich właściwości fizycznych, mechanicznych oraz użytkowych. Cykliczne
zmiany wilgotności płyt, będące pochodną zmian wilgotności i temperatury otoczenia, mogą
doprowadzić do ich deformacji, a nawet zniszczenie struktury.
Ze względu na to, że zakresy użytkowania płyt wiórowych i innych materiałów, definiuje się
między innymi poprzez podanie dopuszczalnej wilgotności równoważnej, poznawanie tej
cechy ma znaczenie szczególne. W tabeli 3 zestawiono wyniki niektórych badań autora
artykułu dotyczących tej właściwości. Wilgotność równoważna badanych płyt V20 i V100,
niezależnie od wilgotności względnej powietrza, ustaliła się praktycznie na tym samym
poziomie. Wilgotność zbliżoną do dopuszczalnej wg normy DIN 68 763:90 dla płyt V20
badane płyty osiągnęły w powietrzu o wilgotności względnej 91%, a dla płyt V100 dopiero w
powietrzu o wilgotności bliskiej 100% (próbki klimatyzowano nad lustrem wody).
Wilgotności dopuszczalnej dla płyt V100G (21%), w tych warunkach próbki nie osiągnęły,
jednak obserwacje wskazywały jednoznacznie, że na próbkach klimatyzowanych przy
wilgotności względnej powietrza powyżej 90% stwierdzono objawy zasiedlania się grzybów.
Tabela 9. Wilgotność równoważna płyt wiórowych typu V20 i typu V100,klimatyzowanych
w powietrzu o zróżnicowanej wilgotnoÅ›ci wzglÄ™dnej i temperaturze 20°C
Położenie fizyczno-geograficzne Polski sprawia, że nad jej terytorium ścierają się różnorodne
masy powietrza, powodując dużą zmienność pogody w tym temperatury i wilgotności.
Przykładowo według prowadzonych przez autora, w okresie od grudnia 1998 do grudnia
1999, obserwacji (raz w tygodniu o godzinie 1200), w Poznaniu, w miejscu zabezpieczonym
przed bezpośrednim działaniem opadów atmosferycznych i promieni słonecznych
stwierdzono:
1) roczny gradient temperatury : 35°C (min. -7°C, max. 28°C)
2) roczny gradient wilgotności względnej powietrza: 66% (min. 32%, max. 98%),
3) liczbÄ™ tygodni z temperaturÄ… w poÅ‚udnie mniejszÄ… lub równÄ… 0°C: 4,
4) liczbÄ™ tygodni z temperaturÄ… w poÅ‚udnie wyższÄ… lub równÄ… 25°C: 4,
5) liczbę tygodni z wilgotnością względną powietrza niższą lub równą 35%: 2,
6) liczbę tygodni z wilgotnością względną powietrza wyższą lub równą 85%: 12.
Jednocześnie z obserwacjami temperatury i wilgotności względnej powietrza prowadzono
badania wilgotności sezonowanych w tych warunkach płyt wiórowych typy V100. W
warunkach badania wilgotność płyt wiórowych typu V100 wcześniej sezonowanych przez 10
lat na zewnątrz, a więc narażonych na znaczne zmiany temperatury i wilgotności powietrza
ukształtowała się w przedziale od 11,1 % do 17,8%, a płyt wiórowych typu V100 wcześniej
sezonowanych przez 10 lat w ogrzewanym pomieszczeniu zamkniętym, a więc przy
względnie małych zmianach temperatury i wilgotności powietrza ukształtowała się w
przedziale od 9,5 % do 16,6%.
Zarówno przedstawione powyżej wyniki badań wilgotności równoważnej płyt typu V100 jak i
zmienności wilgotności płyt sezonowanych na zewnątrz wskazują na to, że przekroczenie
dopuszczalnej wilgotności dla płyt typu V100 i V100G może nastąpić jedynie poprzez
zamoczenie płyt np. wodą kondensacyjną.
4. Uwagi końcowe
Z oczywistych względów w artykule nie uwzględniono wszystkich aspektów interesującego i
obszernego zagadnienia jakim są formalne i techniczne uwarunkowania stosowania płyt
wiórowych typu V20, V100 i V100G w budownictwie, a w tym w lekkim budownictwie
szkieletowym. Pominięto np. związki pomiędzy wilgotnością płyt, a ich właściwościami
mechanicznymi czy wpływu zmian wilgotności i temperatury powietrza na wymiary płyt.
Na zakończenie warto podkreślić, że wszędzie tam gdzie istnieje choćby niewielkie
prawdopodobieństwo oddziaływania powietrza o wysokiej zawartości wilgoci lub zamoczenia
konstrukcji budowlanej konieczne jest stosowanie płyt typu V100 lub lepiej V100G, a nie płyt
V20. Pozwoli to na wieloletnie i bezproblemowe użytkowanie wybudowanego obiektu.
WYKAZ PRZYWOAYWANYCH NORM:
1) DIN68800:84 Teil 2 "Holzschutz im Hochbau. Vorbeugende bauliche Maßnahmen"
2) DIN68763:90 "Spanplatten. Flachpreßplatten für das Bauwesen. Begriffe. Eigenschaften.
Prüfung. Überwachung"
3) BS5669:89 "Particleboard.Part 1. Methods of sampling, conditioning and test, Part
2.Specification for wood chipboard"
4) PN-81/B-03150 "Konstrukcje z drewna i materiałów drewnopochodnych. Obliczenia
statyczne i projektowanie"
5) Pr PN-B-03150:2000"Konstrukcje drewniane. Obliczenia statyczne i projektowanie"
6) PN-EN 335-3 "Trwałość drewna i materiałów drewnopochodnych. Definicja klas
zagrożenia ataku biologicznego. Zastosowanie do płyt drewnopochodnych"
materiały pochodzą ze strony
www.szkielet.com.pl


Wyszukiwarka

Podobne podstrony:
20 Phys Rev Lett 100 016602 2008
22 20 Styczeń 1995 Czy dziś umrze miasto
10 20 100
5 20 100
20 (100)
100 Hard Dance Hits 2015 (20 01 2015) Tracklist
7 20 100
VA US Top 40 Singles Chart 2015 10 10 Debuts Top 100
Czy istnieją podziemne światy
Heller Czy fizyka jest naukÄ… humanistycznÄ…
Rzym 5 w 12,14 CZY WIERZYSZ EWOLUCJI
Chlopiec czy dziewczynka

więcej podobnych podstron