107 Ustawa o Panstwowym Ratownictwie Medycznym


Data generacji: 2009-3-31 20:7
ID aktu: 70239098
wersje oczekujące:
2009-09-01
brzmienie od 2009-02-10 do 2009-08-31
1
Ustawa o Państwowym Ratownictwie Medycznym
z dnia 8 września 2006 r. (Dz.U. Nr 191, poz. 1410)
Rozdział 1. Przepisy ogólne
Art. 1. [Cel] W celu realizacji zadań państwa polegających na zapewnieniu pomocy każdej osobie
znajdującej się w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego tworzy się system Państwowe Ratownictwo
Medyczne, zwany dalej "systemem".
Art. 2. [Zakres przedmiotowy ustawy] 1. Ustawa określa zasady organizacji, funkcjonowania i
finansowania systemu oraz zasady zapewnienia edukacji w zakresie udzielania pierwszej pomocy.
2. W ramach systemu działają:
1) organy administracji rządowej właściwe w zakresie wykonywania zadań systemu,
2) jednostki systemu, o których mowa w art. 32 ust. 1
- zapewniające utrzymanie gotowości ludzi, zasobów i jednostek organizacyjnych.
3. Z systemem współpracują jednostki, o których mowa w art. 15.
Art. 3. [Definicje ustawowe] Użyte w ustawie określenia oznaczają:
1) dysponent jednostki - zakład opieki zdrowotnej, w którego skład wchodzi jednostka systemu, o
której mowa w art. 32 ust. 1;
2) kwalifikowana pierwsza pomoc - czynności podejmowane wobec osoby w stanie nagłego
zagrożenia zdrowotnego przez ratownika, o którym mowa w art. 13 ust. 1;
3) lekarz systemu - lekarza posiadającego tytuł specjalisty lub specjalizującego się w dziedzinie
medycyny ratunkowej, z zastrzeżeniem art. 57;
4) medyczne czynności ratunkowe - świadczenia opieki zdrowotnej w rozumieniu przepisów o
świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, udzielane przez
jednostkę systemu, o której mowa w art. 32 ust. 1 pkt 2, w warunkach pozaszpitalnych, w celu
ratowania osoby w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego;
5) miejsce zdarzenia - miejsce, w którym nastąpiło zdarzenie powodujące stan nagłego zagrożenia
zdrowotnego, i obszar, na który rozciągają się jego skutki;
6) pielęgniarka systemu - pielęgniarkę posiadającą tytuł specjalisty lub specjalizującą się w
dziedzinie pielęgniarstwa ratunkowego, anestezjologii i intensywnej opieki, chirurgii, kardiologii,
pediatrii, a także pielęgniarkę posiadającą ukończony kurs kwalifikacyjny w dziedzinie
pielęgniarstwa ratunkowego, anestezjologii i intensywnej opieki, chirurgii, kardiologii, pediatrii oraz
1
Niniejszą ustawą zmienia się ustawy: ustawę z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej, ustawę z dnia 30 sierpnia
1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej, ustawę z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty, ustawę z dnia 20
czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym, ustawę z dnia 18 kwietnia 2002 r. o stanie klęski żywiołowej i ustawę z dnia 27 sierpnia
2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych.
posiadającą co najmniej 3-letni staż pracy w oddziałach tych specjalności, oddziałach pomocy
doraznej, izbach przyjęć lub pogotowiu ratunkowym;
7) pierwsza pomoc - zespół czynności podejmowanych w celu ratowania osoby w stanie nagłego
zagrożenia zdrowotnego wykonywanych przez osobę znajdującą się w miejscu zdarzenia, w tym
również z wykorzystaniem udostępnionych do powszechnego obrotu wyrobów medycznych oraz
produktów leczniczych;
8) stan nagłego zagrożenia zdrowotnego - stan polegający na nagłym lub przewidywanym w
krótkim czasie pojawieniu się objawów pogarszania zdrowia, którego bezpośrednim następstwem
może być poważne uszkodzenie funkcji organizmu lub uszkodzenie ciała lub utrata życia,
wymagający podjęcia natychmiastowych medycznych czynności ratunkowych i leczenia;
9) szpitalny oddział ratunkowy - komórkę organizacyjną szpitala w rozumieniu przepisów o
zakładach opieki zdrowotnej, stanowiącą jednostkę systemu, o której mowa w art. 32 ust. 1 pkt 1,
udzielającą świadczeń opieki zdrowotnej osobom w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego,
spełniającą wymagania określone w ustawie;
10) zespół ratownictwa medycznego - jednostkę systemu, o której mowa w art. 32 ust. 1 pkt 2,
podejmującą medyczne czynności ratunkowe w warunkach pozaszpitalnych, spełniającą
wymagania określone w ustawie.
Art. 4. [Stan nagłego zagrożenia zdrowotnego] Kto zauważy osobę lub osoby znajdujące się w stanie
nagłego zagrożenia zdrowotnego lub jest świadkiem zdarzenia powodującego taki stan, w miarę
posiadanych możliwości i umiejętności ma obowiązek niezwłocznego podjęcia działań zmierzających do
skutecznego powiadomienia o tym zdarzeniu podmiotów ustawowo powołanych do niesienia pomocy
osobom w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego.
Art. 5. [Zastosowanie przepisów KK] 1. Osoba udzielająca pierwszej pomocy, kwalifikowanej
pierwszej pomocy oraz podejmująca medyczne czynności ratunkowe korzysta z ochrony przewidzianej w
ustawie z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny (Dz.U. Nr 88, poz. 553, z pózn. zm.2 ) dla
funkcjonariuszy publicznych.
2. Osoba, o której mowa w ust. 1, może poświęcić dobra osobiste innej osoby, inne niż życie lub zdrowie,
a także dobra majątkowe w zakresie, w jakim jest to niezbędne dla ratowania życia lub zdrowia osoby
znajdującej się w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego.
Art. 6. [Naprawnie szkody; roszczenie] 1. Osobie, która poniosła szkodę na mieniu powstałą w
następstwie udzielania przez nią pierwszej pomocy, przysługuje roszczenie o naprawienie tej szkody od
Skarbu Państwa reprezentowanego przez wojewodę właściwego ze względu na miejsce powstania
szkody.
2. Naprawienie szkody, o którym mowa w ust. 1, obejmuje szkodę rzeczywistą.
3. Naprawienie szkody, o którym mowa w ust. 1, nie przysługuje, jeżeli szkoda powstała wyłącznie z winy
osoby, o której mowa w ust. 1, lub osoby trzeciej, za którą Skarb Państwa nie ponosi odpowiedzialności.
4. W zakresie nieuregulowanym w ust. 1-3 do naprawienia szkody, o którym mowa w ust. 1, stosuje się
przepisy ustawy z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny (Dz.U. Nr 16, poz. 93, z pózn. zm.3 ).
2
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz.U. z 1997 r. Nr 128, poz. 840, z 1999 r. Nr 64, poz. 729 i Nr 83, poz. 931, z
2000 r. Nr 48, poz. 548, Nr 93, poz. 1027 i Nr 116, poz. 1216, z 2001 r. Nr 98, poz. 1071, z 2003 r. Nr 111, poz. 1061, Nr 121, poz.
1142, Nr 179, poz. 1750, Nr 199, poz. 1935 i Nr 228, poz. 2255, z 2004 r. Nr 25, poz. 219, Nr 69, poz. 626, Nr 93, poz. 889 i Nr 243,
poz. 2426, z 2005 r. Nr 86, poz. 732, Nr 90, poz. 757, Nr 132, poz. 1109, Nr 163, poz. 1363, Nr 178, poz. 1479 i Nr 180, poz. 1493
oraz z 2006 r. Nr 190, poz. 1409.
3
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz.U. z 1971 r. Nr 27, poz. 252, z 1976 r. Nr 19, poz. 122, z 1982 r. Nr 11, poz.
81, Nr 19, poz. 147 i Nr 30, poz. 210, z 1984 r. Nr 45, poz. 242, z 1985 r. Nr 22, poz. 99, z 1989 r. Nr 3, poz. 11, z 1990 r. Nr 34, poz.
198, Nr 55, poz. 321 i Nr 79, poz. 464, z 1991 r. Nr 107, poz. 464 i Nr 115, poz. 496, z 1993 r. Nr 17, poz. 78, z 1994 r. Nr 27, poz.
96, Nr 85, poz. 388 i Nr 105, poz. 509, z 1995 r. Nr 83, poz. 417, z 1996 r. Nr 114, poz. 542, Nr 139, poz. 646 i Nr 149, poz. 703, z
1997 r. Nr 43, poz. 272, Nr 115, poz. 741, Nr 117, poz. 751 i Nr 157, poz. 1040, z 1998 r. Nr 106, poz. 668 i Nr 117, poz. 758, z 1999
r. Nr 52, poz. 532, z 2000 r. Nr 22, poz. 271, Nr 74, poz. 855 i 857, Nr 88, poz. 983 i Nr 114, poz. 1191, z 2001 r. Nr 11, poz. 91, Nr
Art. 7. [Zakres odpowiedzialności dysponenta] 4 (uchylony)
Art. 8 (wchodzi od 2009-09-01)
Art. 9. [Dzień Ratownictwa Medycznego] Ustanawia się dzień 13 pazdziernika Dniem Ratownictwa
Medycznego.
Rozdział 2. Ratownicy medyczni i ratownicy
Art. 10. [Wymagania] Zawód ratownika medycznego może wykonywać osoba, która:
1) posiada pełną zdolność do czynności prawnych;
2) posiada stan zdrowia pozwalający na wykonywanie tego zawodu;
3) wykazuje znajomość języka polskiego w stopniu wystarczającym do wykonywania tego zawodu;
4) spełnia następujące wymagania:
a) ukończyła studia wyższe na kierunku (specjalności) ratownictwo medyczne lub
b) ukończyła publiczną szkołę policealną lub niepubliczną szkołę policealną o
uprawnieniach szkoły publicznej i posiada dyplom potwierdzający uzyskanie tytułu
zawodowego "ratownik medyczny", lub
c) posiada dyplom wydany w państwie innym niż: państwo członkowskie Unii Europejskiej,
Konfederacja Szwajcarska lub państwo członkowskie Europejskiego Porozumienia o
Wolnym Handlu (EFTA) - strona umowy o Europejskim Obszarze Gospodarczym, uznany
w Rzeczypospolitej Polskiej za równoważny z dyplomem uzyskiwanym w
Rzeczypospolitej Polskiej, potwierdzającym tytuł zawodowy ratownika medycznego, lub
d) posiada kwalifikacje do wykonywania zawodu ratownika medycznego nabyte w
państwie członkowskim Unii Europejskiej, Konfederacji Szwajcarskiej lub państwie
członkowskim Europejskiego Porozumienia o Wolnym Handlu (EFTA) - stronie umowy o
Europejskim Obszarze Gospodarczym, uznane w Rzeczypospolitej Polskiej zgodnie z
ustawą z dnia 26 kwietnia 2001 r. o zasadach uznawania nabytych w państwach
członkowskich Unii Europejskiej kwalifikacji do wykonywania zawodów regulowanych
(Dz.U. Nr 87, poz. 954, z pózn. zm.5 ).
Art. 11. [Zakres czynności] 1. Wykonywanie zawodu ratownika medycznego polega na:
1) zabezpieczeniu osób znajdujących się w miejscu zdarzenia oraz podejmowaniu działań
zapobiegających zwiększeniu liczby ofiar i degradacji środowiska;
2) dokonywaniu oceny stanu zdrowia osób w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego i
podejmowaniu medycznych czynności ratunkowych;
3) transportowaniu osób w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego;
71, poz. 733, Nr 130, poz. 1450 i Nr 145, poz. 1638, z 2002 r. Nr 113, poz. 984 i Nr 141, poz. 1176, z 2003 r. Nr 49, poz. 408, Nr 60,
poz. 535, Nr 64, poz. 592 i Nr 124, poz. 1151, z 2004 r. Nr 91, poz. 870, Nr 96, poz. 959, Nr 162, poz. 1692, Nr 172, poz. 1804 i Nr
281, poz. 2783, z 2005 r. Nr 48, poz. 462, Nr 157, poz. 1316 i Nr 172, poz. 1438 oraz z 2006 r. Nr 133, poz. 935 i Nr 164, poz. 1166.
4
Art. 7 uchylony ustawą z dnia 24.08.2007 r. (Dz.U. Nr 166, poz. 1172), która wchodzi w życie 29.09.2007 r.
5
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz.U. z 2002 r. Nr 71, poz. 655, z 2003 r. Nr 190, poz. 1864, z 2004 r. Nr 96,
poz. 959 oraz z 2006 r. Nr 12, poz. 62.
4) komunikowaniu się z osobą w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego i udzielaniu jej wsparcia
psychicznego w sytuacji powodującej stan nagłego zagrożenia zdrowotnego;
5) organizowaniu i prowadzeniu zajęć z zakresu pierwszej pomocy, kwalifikowanej pierwszej
pomocy oraz medycznych czynności ratunkowych.
2. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres
medycznych czynności ratunkowych, które mogą być podejmowane przez ratownika medycznego, w tym
pod nadzorem lekarza systemu, kierując się zakresem wiedzy i umiejętności nabytych w ramach
kształcenia przeddyplomowego i podyplomowego.
Art. 12. [Obowiązek doskonalenia zawodowego] 1. Ratownik medyczny ma prawo i obowiązek
doskonalenia zawodowego w różnych formach kształcenia.
2. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, formy, sposób i zakres
doskonalenia zawodowego ratowników medycznych, uwzględniając aktualny stan wiedzy i praktyki
medycznej.
Art. 13. [Kurs] 1. Ratownikiem może być osoba:
1) posiadająca pełną zdolność do czynności prawnych;
2) zatrudniona lub pełniąca służbę w jednostkach współpracujących z systemem, o których mowa
w art. 15, lub będąca członkiem tych jednostek;
3) posiadająca ważne zaświadczenie o ukończeniu kursu w zakresie kwalifikowanej pierwszej
pomocy, zwanego dalej "kursem", i uzyskaniu tytułu ratownika;
4) której stan zdrowia pozwala na udzielanie kwalifikowanej pierwszej pomocy.
2. Podmiot prowadzący kurs, przed jego rozpoczęciem, jest obowiązany uzyskać zatwierdzenie programu
kursu.
3. Program kursu zatwierdza wojewoda właściwy ze względu na siedzibę podmiotu prowadzącego kurs.
4. Wojewoda zatwierdza program kursu po:
1) stwierdzeniu jego zgodności z ramowym programem, o którym mowa w przepisach wydanych
na podstawie ust. 8 pkt 1;
2) przeprowadzeniu weryfikacji kwalifikacji kadry dydaktycznej w zakresie ich zgodności z
przepisami wydanymi na podstawie ust. 8 pkt 2.
5. Wojewoda odmawia zatwierdzenia albo cofa zatwierdzenie programu kursu, jeżeli program nie spełnia
wymagań określonych w przepisach wydanych na podstawie ust. 8 pkt 1 lub podmiot prowadzący kurs nie
zapewnia kadry dydaktycznej o kwalifikacjach określonych w przepisach wydanych na podstawie ust. 8
pkt 2.
6. Odmowa zatwierdzenia oraz cofnięcie zatwierdzenia programu kursu następuje w drodze decyzji
administracyjnej.
7. Każda zmiana programu kursu obejmująca zakres merytoryczny powoduje obowiązek ponownego
uzyskania zatwierdzenia programu.
8. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia:
1) ramowy program kursu obejmujący założenia organizacyjno-programowe, plan nauczania
zawierający rozkład zajęć, wykaz umiejętności wynikowych i treści nauczania, uwzględniając w
szczególności zakres wiedzy i umiejętności niezbędnych do udzielania kwalifikowanej pierwszej
pomocy;
2) kwalifikacje kadry dydaktycznej prowadzącej kurs, mając na celu zapewnienie odpowiedniego
jej poziomu;
3) sposób przeprowadzania egzaminu kończącego kurs, skład, tryb powoływania i odwoływania
komisji egzaminacyjnej, okres ważności oraz wzór zaświadczenia o ukończeniu kursu i uzyskaniu
tytułu ratownika, mając na celu uwzględnienie obiektywnych kryteriów weryfikacji wiedzy i
umiejętności zdobytych podczas kursu.
Art. 14. [Kwalifikowana pierwsza pomoc, zakres czynności] Zakres czynności wykonywanych przez
ratownika w ramach kwalifikowanej pierwszej pomocy obejmuje:
1) resuscytację krążeniowo-oddechową, bezprzyrządową i przyrządową, z podaniem tlenu oraz
zastosowaniem według wskazań defibrylatora zautomatyzowanego;
2) tamowanie krwotoków zewnętrznych i opatrywanie ran;
3) unieruchamianie złamań i podejrzeń złamań kości oraz zwichnięć;
4) ochronę przed wychłodzeniem lub przegrzaniem;
5) prowadzenie wstępnego postępowania przeciwwstrząsowego poprzez właściwe ułożenie osób
w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego, ochronę termiczną osób w stanie nagłego zagrożenia
zdrowotnego;
6) stosowanie tlenoterapii biernej;
7) ewakuację z miejsca zdarzenia osób w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego;
8) wsparcie psychiczne osób w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego;
9) prowadzenie wstępnej segregacji medycznej w rozumieniu art. 43 ust. 2.
Art. 15. [Jednostki współpracujące] 1. Jednostkami współpracującymi z systemem są służby
ustawowo powołane do niesienia pomocy osobom w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego, w
szczególności: jednostki organizacyjne Państwowej Straży Pożarnej, jednostki ochrony przeciwpożarowej
włączone do krajowego systemu ratowniczo-gaśniczego, podmioty, o których mowa w art. 55 ust. 1 i 2
ustawy z dnia 18 stycznia 1996 r. o kulturze fizycznej (Dz.U. z 2001 r. Nr 81, poz. 889, z pózn. zm.6 ), inne
jednostki podległe lub nadzorowane przez ministra właściwego do spraw wewnętrznych i Ministra Obrony
Narodowej.
2. Jednostkami współpracującymi z systemem mogą być społeczne organizacje ratownicze, które, w
ramach swoich zadań ustawowych lub statutowych, są obowiązane do niesienia pomocy osobom w stanie
nagłego zagrożenia zdrowotnego, jeżeli zostaną wpisane do rejestru jednostek współpracujących z
systemem.
3. Jednostki współpracujące z systemem udzielają kwalifikowanej pierwszej pomocy osobom
znajdującym się w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego.
Art. 16. [Szkolenia] 1. Minister właściwy do spraw wewnętrznych oraz Minister Obrony Narodowej
zapewniają przeszkolenie pracowników podległych lub nadzorowanych przez nich służb, policjantów,
funkcjonariuszy, strażaków oraz żołnierzy w zakresie kwalifikowanej pierwszej pomocy, i uzyskanie przez
nich tytułu ratownika oraz aktualizację wiedzy w tym zakresie.
2. Minister właściwy do spraw wewnętrznych oraz Minister Obrony Narodowej, w porozumieniu z
6
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz.U. z 2001 r. Nr 102, poz. 1115, z 2002 r. Nr 4, poz. 31, Nr
25, poz. 253, Nr 74, poz. 676, Nr 93, poz. 820, Nr 130, poz. 1112 i Nr 207, poz. 1752, z 2003 r. Nr 203, poz. 1966, z 2004 r. Nr 96,
poz. 959 i Nr 173, poz. 1808 oraz z 2005 r. Nr 85, poz. 726 i Nr 155, poz. 1298.
ministrem właściwym do spraw zdrowia, określą, w drodze rozporządzenia, sposób i organizację
przeprowadzenia szkoleń, o których mowa w ust. 1, mając na względzie potrzebę przeszkolenia osób
wymienionych w tym przepisie w zakresie kwalifikowanej pierwszej pomocy w liczbie niezbędnej do
sprawnego funkcjonowania służb podległych lub nadzorowanych przez tych ministrów.
Art. 17. [Rejestr] 1. Wojewoda prowadzi rejestr jednostek współpracujących z systemem, zwany dalej
"rejestrem".
2. Wojewoda, w drodze decyzji administracyjnej, wpisuje do rejestru jednostkę współpracującą z
systemem, o której mowa w art. 15 ust. 2, na jej wniosek, pod warunkiem, że jednostka ta:
1) zapewnia gotowość operacyjną;
2) dysponuje ratownikami posiadającymi ważne zaświadczenia o ukończeniu kursu i uzyskaniu
tytułu ratownika w liczbie niezbędnej do zapewnienia gotowości, o której mowa w pkt 1;
3) dysponuje środkami łączności niezbędnymi do zapewnienia gotowości, o której mowa w pkt 1.
3. Rejestr obejmuje następujące dane:
1) nazwę, siedzibę i adres jednostki współpracującej z systemem;
2) obszar działania jednostki współpracującej z systemem;
3) liczbę ratowników posiadających ważne zaświadczenia o ukończeniu kursu i uzyskaniu tytułu
ratownika;
4) wykaz wyposażenia, jakim dysponuje jednostka współpracująca z systemem;
5) maksymalny czas dotarcia ratowników tej jednostki na miejsce zdarzenia;
6) numery telefonów kontaktowych.
4. Jednostka współpracująca z systemem jest obowiązana niezwłocznie informować wojewodę o
wszelkich zmianach dotyczących danych, o których mowa w ust. 3.
5. Wojewoda, w drodze decyzji administracyjnej, wykreśla z rejestru jednostkę współpracującą z
systemem, która przestała spełniać wymagania określone w ust. 2.
6. Dane, o których mowa w ust. 3 i 5, wojewoda przekazuje, nie pózniej niż do dnia 10 każdego miesiąca,
do wojewódzkiego centrum zarządzania kryzysowego.
Rozdział 3. Planowanie i organizacja systemu
Art. 18. [Podmioty odpowiedzialne] Organami administracji rządowej właściwymi w zakresie
wykonywania zadań systemu są:
1) minister właściwy do spraw zdrowia;
2) wojewoda.
Art. 19. [Nadzór] 1. Nadzór nad systemem na terenie kraju sprawuje minister właściwy do spraw
zdrowia.
2. Planowanie, organizowanie, koordynowanie systemu oraz nadzór nad systemem na terenie
województwa jest zadaniem wojewody.
Art. 20. [Uprawnienia ministra] W ramach nadzoru, o którym mowa w art. 19 ust. 1, minister właściwy
do spraw zdrowia:
1) zatwierdza wojewódzki plan działania systemu i jego aktualizacje;
2) może żądać od wojewody wszelkich informacji dotyczących funkcjonowania systemu na terenie
województwa;
3) może przeprowadzać kontrolę dysponentów jednostek na zasadach określonych w art. 65
ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej (Dz.U. Nr 91, poz. 408, z pózn.
zm.7 ).
Art. 21. [Wojewódzki plan działania systemu] 1. Wojewoda sporządza wojewódzki plan działania
systemu, zwany dalej "planem", na okres trzech lat, z możliwością corocznej aktualizacji.
2.8 Plan obejmuje w szczególności:
1) charakterystykę potencjalnych zagrożeń dla życia lub zdrowia mogących wystąpić na obszarze
województwa, w tym analizę ryzyka wystąpienia katastrof naturalnych i awarii technicznych w
rozumieniu przepisów o stanie klęski żywiołowej;
2) liczbę i rozmieszczenie na obszarze województwa jednostek systemu, o których mowa w art. 32
ust. 1;
3) sposób koordynowania działań jednostek systemu, o których mowa w art. 32 ust. 1;
4) kalkulację kosztów działalności zespołów ratownictwa medycznego;
5) sposób współpracy z organami administracji publicznej i jednostkami systemu, o których mowa
w art. 32 ust. 1, z innych województw, zapewniający sprawne i skuteczne ratowanie życia i
zdrowia, bez względu na przebieg granic województw;
6) sposób współpracy jednostek systemu, o których mowa w art. 32 ust. 1, z jednostkami
współpracującymi z systemem, o których mowa w art. 15;
7) informacje o lokalizacji wojewódzkich centrów powiadamiania ratunkowego i centrów
powiadamiania ratunkowego w rozumieniu ustawy z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie
przeciwpożarowej (Dz.U. z 2002 r. Nr 147, poz. 1229, z pózn. zm.9 ) i przez nie obsługiwanych;
8) opis struktury systemu powiadamiania o stanach nagłego zagrożenia zdrowotnego w celu
dokonania przez przedsiębiorców telekomunikacyjnych zestawienia koniecznych łączy
telekomunikacyjnych, zapewniających możliwość niezbędnych przekierowań połączeń z centrum
powiadamiania ratunkowego do właściwych jednostek organizacyjnych Policji, Państwowej Straży
Pożarnej i pogotowia ratunkowego.
3. Wojewoda, w uzgodnieniu z dyrektorem właściwego wojewódzkiego oddziału Narodowego Funduszu
7
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz.U. z 1992 r. Nr 63, poz. 315, z 1994 r. Nr 121, poz. 591, z 1995 r. Nr 138,
poz. 682, z 1996 r. Nr 24, poz. 110, z 1997 r. Nr 104, poz. 661, Nr 121, poz. 769 i Nr 158, poz. 1041, z 1998 r. Nr 106, poz. 668, Nr
117, poz. 756 i Nr 162, poz. 1115, z 1999 r. Nr 28, poz. 255 i 256 i Nr 84, poz. 935, z 2000 r. Nr 3, poz. 28, Nr 12, poz. 136, Nr 43,
poz. 489, Nr 84, poz. 948, Nr 114, poz. 1193 i Nr 120, poz. 1268, z 2001 r. Nr 5, poz. 45, Nr 88, poz. 961, Nr 100, poz. 1083, Nr 111,
poz. 1193, Nr 113, poz. 1207, Nr 126, poz. 1382, 1383 i 1384 i Nr 128, poz. 1407, z 2002 r. Nr 113, poz. 984, z 2003 r. Nr 45, poz.
391, Nr 124, poz. 1151 i 1152, Nr 171, poz. 1663, Nr 213, poz. 2081 i Nr 223, poz. 2215, z 2004 r. Nr 210, poz. 2135 i Nr 273, poz.
2703, z 2005 r. Nr 164, poz. 1365, Nr 169, poz. 1420, Nr 239, poz. 2020 i Nr 249, poz. 2104 oraz z 2006 r. Nr 75, poz. 518 i Nr 143,
poz. 1032.
8
Art. 21 ust. 2 pkt 7 w brzmieniu ustawy z dnia 5.12.2008 r. (Dz.U. z 2009 r. Nr 11, poz. 59), która wchodzi w życie 10.02.2009 r.
9
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz.U. z 2003 r. Nr 52, poz. 452, z 2004 r. Nr 96, poz. 959, z
2005 r. Nr 100, poz. 835 i 836, z 2006 r. Nr 191, poz. 1410, z 2007 r. Nr 89, poz. 590, z 2008 r. Nr 163, poz. 1015 oraz z 2009 r. Nr
11, poz. 59.
Zdrowia, umieszcza w planie:
1) odpowiednią do potrzeb liczbę szpitalnych oddziałów ratunkowych i określa ich rozmieszczenie,
kierując się kryterium zapewnienia odpowiedniego czasu dotarcia z miejsca zdarzenia do
szpitalnego oddziału ratunkowego oraz liczbą zdarzeń;
2) wykaz jednostek organizacyjnych szpitali wyspecjalizowanych w zakresie udzielania świadczeń
zdrowotnych niezbędnych dla ratownictwa medycznego.
4. Elementy planu dotyczące sposobu współpracy jednostek systemu, o których mowa w art. 32 ust. 1, z
jednostkami współpracującymi z systemem, o których mowa w art. 15 ust. 1, wojewoda uzgadnia z
właściwym:
1) Szefem Wojewódzkiego Sztabu Wojskowego;
2) Komendantem Wojskowego Obwodu Profilaktyczno-Leczniczego;
3) komendantem wojewódzkim Państwowej Straży Pożarnej;
4) komendantem wojewódzkim Policji;
5) komendantem oddziału Straży Granicznej, którego zakres działania obejmuje strefę
nadgraniczną.
5. Organy jednostek samorządu terytorialnego i inne podmioty są obowiązane dostarczyć, na pisemne
żądanie wojewody, wszelkich informacji niezbędnych do sporządzenia planu.
6. Wojewoda przekazuje projekt planu, w terminie do dnia 31 marca roku poprzedzającego pierwszy rok,
którego dotyczy ten plan, ministrowi właściwemu do spraw zdrowia, celem zatwierdzenia.
7. Minister właściwy do spraw zdrowia, w terminie 30 dni od dnia otrzymania projektu planu:
1) może zgłosić zastrzeżenia do poszczególnych postanowień projektu planu;
2) uzupełnia projekt planu o część dotyczącą lotniczych zespołów ratownictwa medycznego.
8. W przypadku, o którym mowa w ust. 7 pkt 1, minister właściwy do spraw zdrowia odmawia
zatwierdzenia projektu planu i zaleca wojewodzie dokonanie zmian, określając termin wprowadzenia
zmian nie dłuższy niż 7 dni.
9. Wojewoda zmienia projekt planu, zgodnie z zaleceniami ministra właściwego do spraw zdrowia i
przesyła go ministrowi celem zatwierdzenia, chyba że w terminie 3 dni od dnia otrzymania tych zaleceń
zgłosi do nich zastrzeżenia.
10. W terminie 3 dni od dnia otrzymania zastrzeżeń minister właściwy do spraw zdrowia rozpatruje je, w
razie uwzględnienia, zatwierdza projekt planu albo zaleca wojewodzie wprowadzenie zmian w terminie nie
dłuższym niż 3 dni.
11. W przypadku zalecenia wprowadzenia zmian, o których mowa w ust. 10, wojewoda zmienia projekt
planu zgodnie z zaleceniami ministra właściwego do spraw zdrowia.
12. Z chwilą zatwierdzenia projekt planu wojewódzkiego staje się planem wojewódzkim.
13. Plan zatwierdzony przez ministra właściwego do spraw zdrowia wojewoda podaje do publicznej
wiadomości, w szczególności poprzez zamieszczenie w Biuletynie Informacji Publicznej.
14. Wojewoda, w razie potrzeby, dokonuje aktualizacji planu w trybie i terminach określonych dla
sporządzania i zatwierdzania planu, z wyłączeniem terminu, o którym mowa w ust. 6.
15. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia:
1) szczegółowy zakres danych objętych planem oraz poziom ich szczegółowości,
2) ramowy wzór planu
- mając na względzie potrzebę zapewnienia sprawnego planowania i nadzoru nad systemem oraz
utrzymania przejrzystości i jednolitej konstrukcji planów tworzonych w poszczególnych
województwach,
3) kryteria kalkulacji kosztów działalności zespołów ratownictwa medycznego, z uwzględnieniem
kosztów bezpośrednich i pośrednich, związanych z utrzymaniem zespołów.
Art. 22. [Podstawa zawarcia umowy] Zatwierdzony plan jest podstawą do zawierania przez
dyrektorów oddziałów wojewódzkich Narodowego Funduszu Zdrowia umów na wykonywanie medycznych
czynności ratunkowych, z zastrzeżeniem art. 49 ust. 2.
Art. 23. [Ewidencja jednostek systemu] 1. Wojewoda prowadzi w formie elektronicznej lub pisemnej
ewidencję jednostek systemu, o których mowa w art. 32 ust. 1, z obszaru województwa.
2. Minister właściwy do spraw zdrowia, po zawarciu umowy na wykonywanie medycznych czynności
ratunkowych z dysponentem lotniczych zespołów ratownictwa medycznego, przekazuje wojewodzie
następujące dane o tych zespołach:
1) liczbę zespołów na terenie województwa, na których medyczne czynności ratunkowe zawarto
umowę z dysponentem lotniczych zespołów ratownictwa medycznego;
2) miejsce stacjonowania i obszar działania poszczególnych lotniczych zespołów ratownictwa
medycznego na terenie województwa;
3) czas pozostawania w gotowości.
3. Dyrektor oddziału wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia, po zawarciu umów na
wykonywanie medycznych czynności ratunkowych oraz umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej z
dysponentami jednostek, przekazuje wojewodzie dane o jednostkach systemu, o których mowa w art. 32
ust. 1, w zakresie określonym w przepisach o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze
środków publicznych.
4. Dane, o których mowa w ust. 2, są przekazywane wojewodzie w terminie 30 dni od dnia zakończenia
postępowania w sprawie zawarcia umów lub dokonania zmian tych umów.
Art. 24. [Czas dotarcia] 1. Wojewoda podejmuje działania organizacyjne zmierzające do zapewnienia
następujących parametrów czasu dotarcia na miejsce zdarzenia dla zespołu ratownictwa medycznego od
chwili przyjęcia zgłoszenia przez dyspozytora medycznego:
1) mediana czasu dotarcia - w skali każdego miesiąca - jest nie większa niż 8 minut w mieście
powyżej 10 tysięcy mieszkańców i 15 minut poza miastem powyżej 10 tysięcy mieszkańców;
2) trzeci kwartyl czasu dotarcia - w skali każdego miesiąca - jest nie większy niż 12 minut w
mieście powyżej 10 tysięcy mieszkańców i 20 minut poza miastem powyżej 10 tysięcy
mieszkańców;
3) maksymalny czas dotarcia nie może być dłuższy niż 15 minut w mieście powyżej 10 tysięcy
mieszkańców i 20 minut poza miastem powyżej 10 tysięcy mieszkańców.
2. Przyjmuje się, że 0,5% przypadków o najdłuższych czasach dotarcia w skali każdego miesiąca nie
bierze się pod uwagę w naliczaniu parametrów określonych w ust. 1, z zastrzeżeniem, że przypadki te nie
podlegają kumulacji pomiędzy miesiącami.
Art. 25. 10 (uchylony)
010
Art. 25 uchylony ustawą z dnia 5.12.2008 r. (Dz.U. z 2009 r. Nr 11, poz. 59), która wchodzi w życie 10.02.2009 r.
Art. 26. [Dyspozytor medyczny] 1. Dysponent jednostki zatrudnia dyspozytora medycznego albo
zawiera z nim umowę cywilnoprawną.
1a.11 W przypadku organizacji centrum powiadamiania ratunkowego na obszarze działania kilku
dysponentów jednostek, dyspozytora medycznego zatrudnia albo zawiera z nim umowę cywilnoprawną
dysponent właściwy ze względu na lokalizację centrum powiadamiania ratunkowego.
2. Dyspozytorem medycznym może być osoba, która:
1) posiada pełną zdolność do czynności prawnych;
2) posiada wykształcenie wymagane dla lekarza systemu, pielęgniarki systemu lub ratownika
medycznego;
3) przez okres co najmniej 5 lat była zatrudniona przy udzielaniu świadczeń zdrowotnych w
pogotowiu ratunkowym, szpitalnym oddziale ratunkowym, oddziale anestezjologii i intensywnej
terapii lub w izbie przyjęć szpitala.
3. Dyspozytor medyczny ma prawo i obowiązek doskonalenia zawodowego w różnych formach
kształcenia.
4. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, formy, sposób i zakres
doskonalenia zawodowego dyspozytorów medycznych, mając na celu zapewnienie profesjonalnego
wykonywania zadań dyspozytora medycznego.
Art. 27. [Zadania dyspozytorów] 1. Do zadań dyspozytorów medycznych należy w szczególności:
1) przyjmowanie powiadomień o zdarzeniach, ustalanie priorytetów i niezwłoczne dysponowanie
zespołów ratownictwa medycznego na miejsce zdarzenia, zgodnie z przepisami wydanymi na
podstawie ust. 5;
2) przekazywanie niezbędnych informacji osobom udzielającym pierwszej pomocy;
3) przekazywanie osobie kierującej akcją prowadzenia medycznych czynności ratunkowych,
zwanej dalej "kierującym", niezbędnych informacji ułatwiających prowadzenie medycznych
czynności ratunkowych na miejscu zdarzenia;
4) zbieranie aktualnych informacji o dostępnych na obszarze działania dysponenta jednostki
jednostkach systemu, o których mowa w art. 32 ust. 1, i ich gotowości oraz przekazywanie tych
informacji lekarzowi koordynatorowi ratownictwa medycznego;
5) zbieranie i archiwizowanie bieżących informacji o zdarzeniach i prowadzonych medycznych
czynnościach ratunkowych;
6) powiadamianie o zdarzeniu szpitalnych oddziałów ratunkowych lub, jeżeli wymaga tego sytuacja
na miejscu zdarzenia, jednostek organizacyjnych szpitali wyspecjalizowanych w zakresie
udzielania świadczeń zdrowotnych niezbędnych dla ratownictwa medycznego;
7) powiadamianie o zdarzeniu jednostek współpracujących z systemem, o których mowa w art. 15,
jeżeli wymaga tego sytuacja na miejscu zdarzenia.
2. W razie konieczności użycia jednostek systemu, o których mowa w art. 32 ust. 1, spoza obszaru
działania dysponenta jednostki, dyspozytor medyczny powiadamia lekarza koordynatora ratownictwa
medycznego.
3. Lekarz koordynator ratownictwa medycznego w celu sprawnego podjęcia medycznych czynności
ratunkowych, ich przeprowadzenia i zapewnienia kierowania tymi czynnościami:
11
Art. 26 ust. 1a dodany ustawą z dnia 5.12.2008 r. (Dz.U. z 2009 r. Nr 11, poz. 59), która wchodzi w życie 10.02.2009 r.
1) wyznacza dyspozytorów medycznych realizujących zadania określone w ust. 1 pkt 1-4, 6 i 7 dla
całego obszaru, którego dotyczy sytuacja określona w ust. 2;
2) koordynuje działania dysponentów jednostek.
4. Dysponent jednostki ma obowiązek prowadzić dokumentację medycznych czynności ratunkowych,
zgodnie z przepisami o zakładach opieki zdrowotnej.
5. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, ramowe procedury
przyjmowania wezwań przez dyspozytora medycznego i dysponowania zespołami ratownictwa
medycznego, mając na względzie potrzebę jak najszybszego ustalenia istotnych elementów stanu
faktycznego w trakcie przyjmowania zgłoszenia, a także zapewnienie wysłania na miejsce zdarzenia
najwłaściwszego w danym przypadku zespołu ratownictwa medycznego.
Art. 28. 12 (uchylony)
Art. 29. [Zadania lekarza koordynatora] 1.13 W wojewódzkim centrum powiadamiania ratunkowego
działają lekarze koordynatorzy ratownictwa medycznego w liczbie niezbędnej do zapewnienia
całodobowej realizacji zadań, o których mowa w ust. 2.
1a.14 Działalność lekarza koordynatora ratownictwa medycznego jest finansowana z budżetu państwa, z
części, której dysponentem jest wojewoda.
2. 15 Do zadań lekarza koordynatora ratownictwa medycznego należy w szczególności:
1) nadzór merytoryczny nad pracą dyspozytorów medycznych;
2) koordynacja współpracy dyspozytorów medycznych w przypadku zdarzeń wymagających użycia
jednostek systemu, o których mowa w art. 32 ust. 1, spoza obszaru działania jednego dysponenta
jednostki;
3) udzielanie dyspozytorom medycznym niezbędnych informacji i merytorycznej pomocy;
4) udział w pracach wojewódzkiego zespołu reagowania kryzysowego;
5) pełnienie całodobowego dyżuru.
3. Z lekarzami koordynatorami ratownictwa medycznego wojewoda nawiązuje stosunek pracy na
podstawie powołania.
4. Lekarzem koordynatorem ratownictwa medycznego może być lekarz systemu, który posiada co
najmniej 5-letni staż pracy w szpitalnym oddziale ratunkowym lub w zespole ratownictwa medycznego.
5.16 Minister właściwy do spraw zdrowia, w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw
wewnętrznych, kierując się koniecznością zapewnienia realizacji zadań, o których mowa w ustawie,
określi, w drodze rozporządzenia, szczegółowy zakres uprawnień i obowiązków lekarza koordynatora
ratownictwa medycznego.
Art. 30. [Stan podwyższonej gotowości] 1. W przypadku wystąpienia katastrof naturalnych i awarii
technicznych w rozumieniu ustawy z dnia 18 kwietnia 2002 r. o stanie klęski żywiołowej (Dz.U. Nr 62, poz.
558 i Nr 74, poz. 676 oraz z 2006 r. Nr 50, poz. 360) lub gdy w ocenie lekarza koordynatora ratownictwa
medycznego skutki zdarzenia mogą spowodować stan nagłego zagrożenia zdrowotnego znacznej liczby
osób, lekarz ten informuje niezwłocznie wojewodę o potrzebie postawienia w stan podwyższonej
gotowości wszystkich lub niektórych zakładów opieki zdrowotnej, działających na obszarze danego
212
Art. 28 uchylony ustawą z dnia 5.12.2008 r. (Dz.U. z 2009 r. Nr 11, poz. 59), która wchodzi w życie 10.02.2009 r.
313
Art. 29 ust. 1 w brzmieniu ustawy z dnia 5.12.2008 r. (Dz.U. z 2009 r. Nr 11, poz. 59), która wchodzi w życie 10.02.2009 r.
414
Art. 29 ust. 1a dodany ustawą z dnia 5.12.2008 r. (Dz.U. z 2009 r. Nr 11, poz. 59), która wchodzi w życie 10.02.2009 r.
515
Art. 29 ust. 2 pkt 5 dodany ustawą z dnia 26.04.2007 r. (Dz.U. Nr 89, poz. 590), która wchodzi w życie 22.08.2007 r.
616
Art. 29 ust. 5 dodany ustawą z dnia 26.04.2007 r. (Dz.U. Nr 89, poz. 590), która wchodzi w życie 22.08.2007 r.
województwa.
2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, wojewoda może nałożyć, w drodze decyzji administracyjnej, na
zakłady opieki zdrowotnej określone w ust. 1 obowiązek pozostawania w stanie podwyższonej gotowości
w celu przyjęcia osób znajdujących się w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego.
3. Decyzji, o której mowa w ust. 2, nadaje się rygor natychmiastowej wykonalności.
4. Wojewoda może upoważnić lekarza koordynatora ratownictwa medycznego do wydawania decyzji, o
których mowa w ust. 2.
5. Jeżeli świadczenia opieki zdrowotnej udzielane przez zakłady opieki zdrowotnej w ramach wykonania
obowiązku, o którym mowa w ust. 2, nie są finansowane przez Narodowy Fundusz Zdrowia na podstawie
umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, przepisy art. 19 ust. 2-6 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004
r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz.U. Nr 210, poz. 2135, z
pózn. zm.17 ) stosuje się odpowiednio.
Art. 31. [Zakres uprawnień kontrolnych wojewody] 1. W ramach nadzoru, o którym mowa w art. 19
ust. 2, wojewoda jest uprawniony do przeprowadzania kontroli:
1) jednostek współpracujących z systemem, o których mowa w art. 15 ust. 2, pod względem
spełniania przez nie wymagań określonych w art. 17 ust. 2;
2) dysponentów jednostek działających na obszarze województwa w trybie i na zasadach
określonych w przepisach o zakładach opieki zdrowotnej;
3) podmiotów prowadzących kursy, pod względem spełniania przez nie wymagań określonych w
art. 13 ust. 8 pkt 1 i 2.
2. Do przeprowadzania kontroli, o której mowa w ust. 1 pkt 1 i 3, stosuje się odpowiednio przepisy art. 65
i 66 ustawy z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej.
Rozdział 4. Jednostki systemu
Art. 32. [Podmioty] 1. Jednostkami systemu są:
1) szpitalne oddziały ratunkowe,
2) zespoły ratownictwa medycznego, w tym lotnicze zespoły ratownictwa medycznego
- zwane dalej "jednostkami systemu", na których świadczenia z dysponentami jednostek zawarto umowy
o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej oraz umowy na wykonywanie medycznych czynności
ratunkowych.
2. Z systemem współpracują jednostki organizacyjne szpitali wyspecjalizowane w zakresie udzielania
świadczeń zdrowotnych niezbędnych dla ratownictwa medycznego, które zostały ujęte w planie.
Art. 33. [Szpitalny oddział ratunkowy] 1. Szpitalny oddział ratunkowy oraz jednostka organizacyjna
szpitala wyspecjalizowana w zakresie udzielania świadczeń zdrowotnych niezbędnych dla ratownictwa
medycznego udzielają świadczeń opieki zdrowotnej osobie w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego.
2. W razie konieczności szpital, w którym znajduje się szpitalny oddział ratunkowy, lub jednostka
organizacyjna szpitala wyspecjalizowana w zakresie udzielania świadczeń zdrowotnych niezbędnych dla
ratownictwa medycznego zapewnia niezwłoczny transport sanitarny osoby w stanie nagłego zagrożenia
zdrowotnego do najbliższego zakładu opieki zdrowotnej udzielającego świadczeń opieki zdrowotnej w
odpowiednim zakresie.
Art. 34. [Delegacja ustawowa] Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia:
717
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz.U. z 2005 r. Nr 94, poz. 788, Nr 132, poz. 1110, Nr 138, poz. 1154, Nr 157,
poz. 1314, Nr 164, poz. 1366, Nr 169, poz. 1411 i Nr 179, poz. 1485 oraz z 2006 r. Nr 75, poz. 519, Nr 104, poz. 708 i 711, Nr 143,
poz. 1030 i Nr 170, poz. 1217.
1) szczegółowe zadania szpitalnych oddziałów ratunkowych,
2) szczegółowe wymagania dotyczące lokalizacji szpitalnych oddziałów ratunkowych w strukturze
szpitala oraz warunków technicznych,
3) minimalne wyposażenie, organizację oraz minimalne zasoby kadrowe szpitalnych oddziałów
ratunkowych
- uwzględniając konieczność zapewnienia osobom w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego
odpowiednich świadczeń opieki zdrowotnej.
8
1
Art. 35. [Potwierdzenie] 1. Szpitalne oddziały ratunkowe oraz jednostki organizacyjne szpitali
wyspecjalizowane w zakresie udzielania świadczeń zdrowotnych niezbędnych dla ratownictwa
medycznego mają obowiązek uzyskać potwierdzenie spełniania wymagań określonych przepisami,
wydane przez jednostkę podległą ministrowi właściwemu do spraw zdrowia, właściwą w zakresie
monitorowania jakości świadczeń zdrowotnych.
2. Brak potwierdzenia, o którym mowa w ust. 1, powoduje nieuwzględnienie w planie na rok następny
szpitalnego oddziału ratunkowego lub jednostki organizacyjnej szpitala wyspecjalizowanej w zakresie
udzielania świadczeń zdrowotnych niezbędnych dla ratownictwa medycznego.
Art. 36. [Podział zespołów ratownictwa medycznego] 1. Zespoły ratownictwa medycznego dzielą się
na:
1) zespoły specjalistyczne, w skład których wchodzą co najmniej trzy osoby uprawnione do
wykonywania medycznych czynności ratunkowych, w tym lekarz systemu oraz pielęgniarka
systemu lub ratownik medyczny;
2) zespoły podstawowe, w skład których wchodzą co najmniej dwie osoby uprawnione do
wykonywania medycznych czynności ratunkowych, w tym pielęgniarka systemu lub ratownik
medyczny.
2. Zespół ratownictwa medycznego jest wyposażony w specjalistyczny środek transportu sanitarnego,
spełniający cechy techniczne i jakościowe określone w Polskich Normach przenoszących europejskie
normy zharmonizowane.
3. W skład zespołów, o których mowa w ust. 1, wchodzi kierowca, w przypadku gdy żaden z członków
zespołów ratownictwa medycznego nie posiada prawa jazdy kategorii B oraz nie spełnia warunków, o
których mowa w art. 95a ust. 1 ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z
2005 r. Nr 108, poz. 908, z pózn. zm.19 ).
Art. 37. [Lotniczy zespół ratownictwa medycznego] 1. Lotniczy zespół ratownictwa medycznego
składa się co najmniej z trzech osób, w tym co najmniej z: jednego pilota zawodowego, lekarza systemu
oraz ratownika medycznego lub pielęgniarki systemu.
2. Lotniczy zespół ratownictwa medycznego jest wyposażony w specjalistyczny środek transportu
sanitarnego, spełniający cechy techniczne i jakościowe określone w Polskich Normach przenoszących
europejskie normy zharmonizowane oraz wymogi określone w ustawie z dnia 3 lipca 2002 r. - Prawo
lotnicze (Dz.U. z 2006 r. Nr 100, poz. 696, z pózn. zm.20 ).
Art. 38. [Oznaczenie systemu] 1.21 Oznaczenia systemu używają jednostki systemu, centrum
powiadamiania ratunkowego, wojewódzkiego centrum powiadamiania ratunkowego i lekarz koordynator
818
Zgodnie z dyspozycją art. 62 ust. 2 przepisów art. 35 nie stosuje się do dnia 31.12.2011 r.
919
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz.U. z 2005 r. Nr 109, poz. 925, Nr 175, poz. 1462, Nr 179,
poz. 1486 i Nr 180, poz. 1494 i 1497 oraz z 2006 r. Nr 17, poz. 141, Nr 104, poz. 708 i 711 i Nr 190, poz. 1400.
020
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz.U. z 2006 r. Nr 104, poz. 708 i 711, Nr 141, poz. 1008 i
Nr 170, poz. 1217.
121
Art. 38 ust. 1 w brzmieniu ustawy z dnia 5.12.2008 r. (Dz.U. z 2009 r. Nr 11, poz. 59), która wchodzi w życie 10.02.2009 r.
ratownictwa medycznego.
2. Jednostka współpracująca z systemem, o której mowa w art. 15 ust. 2, wpisana do rejestru może
używać oznaczenia systemu.
3.22 Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia:
1) wzór graficzny systemu, będący jego oznaczeniem,
2) sposób oznakowania:
a) jednostek systemu,
b) lekarza koordynatora ratownictwa medycznego, kierującego, osób wykonujących
medyczne czynności ratunkowe oraz ratowników z jednostek współpracujących z
systemem, o których mowa w art. 15 ust. 2,
3) wymagania w zakresie umundurowania członków zespołu ratownictwa medycznego
- uwzględniając zapewnienie możliwości rozpoznania rodzaju funkcji i zadań wykonywanych w systemie
przez oznaczone osoby i jednostki.
Art. 39. [Medycyna ratunkowa; współdziałanie podmiotów] Z systemem współdziałają uczelnie
medyczne, placówki kształcenia ustawicznego dorosłych, stowarzyszenia lekarskie o zasięgu
ogólnokrajowym prowadzące działalność w zakresie medycyny ratunkowej - w zakresie edukacji i
przygotowywania kadr systemu, opracowywania zaleceń proceduralnych funkcjonowania systemu,
inicjowania i realizacji zadań naukowo-badawczych w zakresie medycyny ratunkowej, oceny jakości
systemu oraz wytyczania kierunków jego rozwoju.
Rozdział 5. Akcja prowadzenia medycznych czynności ratunkowych
Art. 40. [Rozpoczęcie medycznych czynności ratunkowych] 1. Akcja prowadzenia medycznych
czynności ratunkowych rozpoczyna się w momencie przybycia zespołu ratownictwa medycznego na
miejsce zdarzenia.
2. Zespół ratownictwa medycznego po przybyciu na miejsce zdarzenia niezwłocznie rozpoczyna
medyczne czynności ratunkowe.
Art. 41. [Kierujący akcją] 1. Akcją prowadzenia medycznych czynności ratunkowych kieruje
wyznaczony przez dyspozytora medycznego kierujący.
2. Podczas prowadzenia medycznych czynności ratunkowych kierujący pozostaje w kontakcie z
dyspozytorem medycznym.
3. Kierujący może zasięgnąć opinii lekarza wskazanego przez dyspozytora medycznego.
Art. 42. [Zastosowanie przepisów] 1. Podczas zdarzeń, w których prowadzone są także działania w
zakresie gaszenia pożarów, ratownictwa chemicznego, ekologicznego lub technicznego, kierowanie jest
prowadzone przez kierującego działaniem ratowniczym w rozumieniu przepisów ustawy z dnia 24 sierpnia
1991 r. o ochronie przeciwpożarowej (Dz.U. z 2002 r. Nr 147, poz. 1229, z pózn. zm.23 ).
2. W przypadku, o którym mowa w ust. 1, kierujący koordynuje medyczne czynności ratunkowe i
wspomaga kierującego działaniem ratowniczym.
Art. 43. [Standardy postępowania zespołu ratownictwa medycznego] 1. Minister właściwy do spraw
zdrowia, po zasięgnięciu opinii Naczelnej Rady Lekarskiej oraz stowarzyszeń będących, zgodnie z
postanowieniami ich statutów, towarzystwami naukowo-lekarskimi albo towarzystwami naukowymi o
zasięgu ogólnokrajowym, wpisanymi do Krajowego Rejestru Sądowego, ogłasza, w drodze
22
Art. 38 ust. 3 pkt 2 lit. a w brzmieniu ustawy z dnia 5.12.2008 r. (Dz.U. z 2009 r. Nr 11, poz. 59), która wchodzi w życie
10.02.2009 r.
323
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz.U. z 2003 r. Nr 52, poz. 452, z 2004 r. Nr 96, poz. 959
oraz z 2005 r. Nr 100, poz. 835 i 836.
obwieszczenia, standardy postępowania zespołu ratownictwa medycznego i kierującego, zgodnie z
aktualną wiedzą medyczną w zakresie medycyny ratunkowej.
2. Minister właściwy do spraw zdrowia uwzględnia w obwieszczeniu, o którym mowa w ust. 1,
konieczność ustalenia kolejności udzielania pomocy poszczególnym osobom w stanie nagłego zagrożenia
zdrowotnego (segregacji medycznej), ich transportu i udzielania wsparcia psychicznego tym osobom.
Art. 44. [Transport na oddział ratunkowy] 1. Zespół ratownictwa medycznego transportuje osobę w
stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego do najbliższego, pod względem czasu dotarcia, szpitalnego
oddziału ratunkowego lub do szpitala wskazanego przez dyspozytora medycznego lub lekarza
koordynatora medycznego.
2. Odmowa przyjęcia osoby w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego przez szpitalny oddział ratunkowy
lub szpital, o których mowa w ust. 1, skutkuje zastosowaniem kary umownej określonej w umowie o
udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej lub niezwłocznym rozwiązaniem tej umowy.
Art. 45. [Transport bezpośredni do jednostki wyspecjalizowanej] 1. W przypadku gdy u osoby w
stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego zostanie stwierdzony stan, który zgodnie ze standardami
postępowania, o których mowa w art. 43, wymaga transportu bezpośrednio do jednostki organizacyjnej
szpitala wyspecjalizowanej w zakresie udzielania świadczeń zdrowotnych niezbędnych dla ratownictwa
medycznego lub, gdy tak zadecyduje lekarz systemu obecny na miejscu zdarzenia, osobę taką
transportuje się bezpośrednio do wskazanej jednostki. W przypadku transportu poza rejon działania
dysponenta jednostki transport koordynuje lekarz koordynator ratownictwa medycznego.
2. W przypadku odmowy przyjęcia osoby w stanie nagłego zagrożenia zdrowotnego przez jednostkę, o
której mowa w ust. 1, przepis art. 44 ust. 2 stosuje się odpowiednio.
Rozdział 6. Finansowanie jednostek systemu
Art. 46. [yródła finansowania] 1. Zadania zespołów ratownictwa medycznego, z wyłączeniem
lotniczych zespołów ratownictwa medycznego, są finansowane z budżetu państwa z części, których
dysponentami są poszczególni wojewodowie.
2.24 W przypadku gdy dysponent jednostki zatrudnia dyspozytora medycznego lub podpisuje z nim
umowę cywilnoprawną, koszt medycznych czynności ratunkowych wykonywanych przez zespół
ratownictwa medycznego uwzględnia koszty związane z funkcjonowaniem tego dyspozytora medycznego.
3. Wojewodowie, do dnia 31 marca roku poprzedzającego rok budżetowy, przedstawiają ministrowi
właściwemu do spraw zdrowia założenia dotyczące finansowania zespołów ratownictwa medycznego.
4. Na podstawie założeń, o których mowa w ust. 3, minister właściwy do spraw zdrowia, do dnia 20 maja
roku poprzedzającego rok budżetowy, przedstawia ministrowi właściwemu do spraw finansów publicznych
propozycję wysokości środków na finansowanie, o którym mowa w ust. 1, wraz z podziałem środków na
województwa dokonanym zgodnie z algorytmem, o którym mowa w ust. 6.
5. W terminie określonym w art. 120 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki
zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, minister właściwy do spraw finansów publicznych
przekazuje Prezesowi Narodowego Funduszu Zdrowia informację o wysokości środków na finansowanie,
o którym mowa w ust. 1, które będą ujęte w projekcie ustawy budżetowej.
6. Minister właściwy do spraw zdrowia określi, w drodze rozporządzenia, algorytm podziału środków na
finansowanie zadań zespołów ratownictwa medycznego pomiędzy poszczególne województwa, mając na
uwadze liczbę ludności, gęstość zaludnienia, potrzebę nieprzekroczenia maksymalnego czasu dotarcia na
miejsce zdarzenia, o którym mowa w art. 24, oraz liczbę zdarzeń powodujących stan nagłego zagrożenia
zdrowotnego na terenie poszczególnych województw.
Art. 47. [Zastosowanie przepisów] Świadczenia opieki zdrowotnej udzielane przez szpitalne oddziały
ratunkowe oraz jednostki organizacyjne szpitali wyspecjalizowane w zakresie udzielania świadczeń opieki
zdrowotnej niezbędnych dla ratownictwa medycznego są finansowane na zasadach i w trybie określonych
w ustawie z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków
publicznych, w ramach środków określonych w planie finansowym Narodowego Funduszu Zdrowia.
424
Art. 46 ust. 2 w brzmieniu ustawy z dnia 5.12.2008 r. (Dz.U. z 2009 r. Nr 11, poz. 59), która wchodzi w życie 10.02.2009 r.
Art. 48. [Finansowanie lotniczych zespołów ratownictwa medycznego] 1. Działalność lotniczych
zespołów ratownictwa medycznego jest finansowana z budżetu państwa z części, której dysponentem jest
minister właściwy do spraw zdrowia.
2. Do zadań lotniczego zespołu ratownictwa medycznego należy wykonywanie medycznych czynności
ratunkowych.
3. Warunkiem finansowania, o którym mowa w ust. 1, jest zapewnienie ciągłej gotowości lotniczego
zespołu ratownictwa medycznego do wykonywania medycznych czynności ratunkowych w zakresie
określonym w umowie, o której mowa w ust. 5.
4. Kalkulacja kosztów działalności lotniczych zespołów ratownictwa medycznego dokonywana jest z
uwzględnieniem kosztów bezpośrednich i pośrednich, a w szczególności:
1) kosztów osobowych;
2) kosztów eksploatacyjnych;
3) kosztów administracyjno-gospodarczych;
4) odpisu amortyzacyjnego z wyłączeniem amortyzacji dokonywanej od aktywów trwałych, na które
podmiot otrzymał dotację budżetową.
5. Finansowanie, o którym mowa w ust. 1, odbywa się na podstawie umowy zawartej między ministrem
właściwym do spraw zdrowia a dysponentem lotniczych zespołów ratownictwa medycznego.
6. W celu zawarcia umowy, o której mowa w ust. 5, przeprowadza się rokowania pomiędzy ministrem
właściwym do spraw zdrowia a dysponentem lotniczych zespołów ratownictwa medycznego.
7. Rokowania przeprowadza komisja powoływana przez ministra właściwego do spraw zdrowia.
8. Rokowania dotyczą warunków wykonywania i finansowania medycznych czynności ratunkowych.
9. Lotnicze zespoły ratownictwa medycznego mogą wykonywać zadania poszukiwawcze w ramach
lotniczego systemu poszukiwania i ratownictwa (ASAR).
10. Zadania, o których mowa w ust. 9, są finansowane ze środków przeznaczonych na funkcjonowanie
systemu ASAR.
Art. 49. [Postępowanie o zawarcie umów] 1. Wojewoda powierza przeprowadzenie postępowania o
zawarcie umów z dysponentami zespołów ratownictwa medycznego na wykonywanie zadań zespołów
ratownictwa medycznego, zawieranie, rozliczanie i kontrolę wykonania tych umów dyrektorowi właściwego
oddziału wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia.
2. Dyrektor oddziału wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia zawiera umowy, o których mowa w
ust. 1, na podstawie planu oraz w ramach środków przewidzianych w budżecie państwa, w części, której
dysponentem jest wojewoda, ujętych w planie finansowym Narodowego Funduszu Zdrowia.
3. Środki na finansowanie umów, o których mowa w ust. 1, wojewoda przekazuje Narodowemu
Funduszowi Zdrowia w formie dotacji celowej w trybie i na zasadach określonych w przepisach o
finansach publicznych w celu zapewnienia finansowania zadań zespołów ratownictwa medycznego na
terenie właściwego oddziału wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia.
4. Koszty medycznych czynności ratunkowych wykonanych w roku poprzednim mogą być pokrywane ze
środków finansowych przekazanych Narodowemu Funduszowi Zdrowia, w formie dotacji celowej, w roku
następnym.
5. Do postępowania w sprawie zawarcia umów, o których mowa w ust. 1, ich zawierania, rozliczania i
kontroli stosuje się odpowiednio przepisy ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki
zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych.
6. Dyrektor właściwego oddziału wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia informuje wojewodę o
wszelkich nieprawidłowościach związanych z wykonywaniem umów, o których mowa w ust. 1, przez
zespoły ratownictwa medycznego.
7. Dyrektor właściwego oddziału wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia, działając w
porozumieniu z wojewodą, może rozwiązać umowę na wykonywanie medycznych czynności ratunkowych
w związku z niewywiązywaniem się lub nienależytym wywiązywaniem się zespołów ratownictwa
medycznego z obowiązków wynikających z zawartej umowy.
Art. 50. [Żródła dofinansowania] 1. Minister właściwy do spraw zdrowia, inni właściwi ministrowie,
wojewodowie oraz jednostki samorządu terytorialnego mogą finansować lub dofinansować nakłady na
inwestycje pozwalające na utworzenie i modernizację:
1) zespołów ratownictwa medycznego - w liczbie właściwej dla zapewnienia parametrów czasu
określonych w art. 24, w zakresie zakupów i modernizacji specjalistycznych środków transportu
oraz ich niezbędnego wyposażenia;
2) szpitalnych oddziałów ratunkowych - w zakresie zakupów i modernizacji wyposażenia w
niezbędny sprzęt medyczny;
3) stanowisk pracy dyspozytorów medycznych - w zakresie zakupów i modernizacji sprzętu
komputerowego i środków łączności.
2. Finansowanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1 i 2, dokonywane jest także na podstawie programów
wieloletnich ustanawianych przez Radę Ministrów na zasadach określonych w przepisach o finansach
publicznych, dotyczących rozwoju ratownictwa medycznego, w formie dotacji celowej z budżetu państwa
na rzecz właściwego dysponenta jednostki.
Rozdział 7. Zmiany w przepisach obowiązujących
Art. 51. W ustawie z dnia 24 sierpnia 1991 r. o ochronie przeciwpożarowej (Dz.U. z 2002 r. Nr 147, poz.
1229, z pózn. zm.25 ) w art. 14 w ust. 1 pkt 6 otrzymuje brzmienie:
,, 6) współpracę z jednostkami systemu Państwowego Ratownictwa Medycznego oraz centrami
powiadamiania ratunkowego, o których mowa w przepisach ustawy z dnia 8 września 2006 r. o
Państwowym Ratownictwie Medycznym (Dz.U. Nr 191, poz. 1410). ".
Art. 52. W ustawie z dnia 30 sierpnia 1991 r. o zakładach opieki zdrowotnej (Dz.U. Nr 91, poz. 408, z
pózn. zm.26 ) wprowadza się następujące zmiany:
1) art. 28 otrzymuje brzmienie:
,, Art. 28.
1. Pogotowie ratunkowe udziela świadczeń zdrowotnych w razie wypadku, urazu, porodu, nagłego
zachorowania lub nagłego pogorszenia stanu zdrowia, powodujących zagrożenie życia.
2. Pogotowie ratunkowe może udzielać świadczeń zdrowotnych, o których mowa w ust. 1, w ramach
systemu Państwowego Ratownictwa Medycznego jako zespół ratownictwa medycznego lub
lotniczy zespół ratownictwa medycznego na zasadach określonych w ustawie z dnia 8 września
2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym (Dz.U. Nr 191, poz. 1410). ";
2) w art. 70a:
a) ust. 3 otrzymuje brzmienie:
,, 3. Środki transportu sanitarnego, o których mowa w ust. 2, muszą spełniać cechy
techniczne i jakościowe określone w Polskich Normach przenoszących europejskie normy
zharmonizowane. ",
525
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz.U. z 2003 r. Nr 52, poz. 452, z 2004 r. Nr 96, poz. 959
oraz z 2005 r. Nr 100, poz. 835 i 836.
626
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz.U. z 1992 r. Nr 63, poz. 315, z 1994 r. Nr 121, poz. 591, z 1995 r. Nr 138,
poz. 682, z 1996 r. Nr 24, poz. 110, z 1997 r. Nr 104, poz. 661, Nr 121, poz. 769 i Nr 158, poz. 1041, z 1998 r. Nr 106, poz. 668, Nr
117, poz. 756 i Nr 162, poz. 1115, z 1999 r. Nr 28, poz. 255 i 256 i Nr 84, poz. 935, z 2000 r. Nr 3, poz. 28, Nr 12, poz. 136, Nr 43,
poz. 489, Nr 84, poz. 948, Nr 114, poz. 1193 i Nr 120, poz. 1268, z 2001 r. Nr 5, poz. 45, Nr 88, poz. 961, Nr 100, poz. 1083, Nr 111,
poz. 1193, Nr 113, poz. 1207, Nr 126, poz. 1382, 1383 i 1384 i Nr 128, poz. 1407, z 2002 r. Nr 113, poz. 984, z 2003 r. Nr 45, poz.
391, Nr 124, poz. 1151 i 1152, Nr 171, poz. 1663, Nr 213, poz. 2081 i Nr 223, poz. 2215, z 2004 r. Nr 210, poz. 2135 i Nr 273, poz.
2703, z 2005 r. Nr 164, poz. 1365, Nr 169, poz. 1420, Nr 239, poz. 2020 i Nr 249, poz. 2104 oraz z 2006 r. Nr 75, poz. 518 i Nr 143,
poz. 1032.
b) uchyla się ust. 4;
3) po art. 70h dodaje się art. 70i w brzmieniu:
,, Art. 70i.
1. Działalność lotniczych zespołów transportu sanitarnego jest finansowana:
1) z budżetu państwa z części, której dysponentem jest minister właściwy do spraw
zdrowia, w zakresie, o którym mowa w ust. 4;
2) przez zakład opieki zdrowotnej, na zlecenie którego dokonuje się transportu, w
zakresie, o którym mowa w ust. 5.
2. Do zadań lotniczego zespołu transportu sanitarnego należy wykonywanie transportu sanitarnego,
w tym transportu, o którym mowa w art. 41 ust. 1 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o
świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych.
3. Warunkiem finansowania, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, jest zapewnienie ciągłej gotowości
lotniczego zespołu transportu sanitarnego do wykonywania transportu sanitarnego w zakresie
określonym w umowie, o której mowa w ust. 6.
4. Kalkulacja kosztów działalności lotniczych zespołów transportu sanitarnego jest dokonywana, z
zastrzeżeniem ust. 5, z uwzględnieniem kosztów bezpośrednich i pośrednich, a w szczególności:
1) kosztów osobowych;
2) kosztów eksploatacyjnych;
3) kosztów administracyjno-gospodarczych;
4) odpisu amortyzacyjnego, z wyłączeniem amortyzacji dokonywanej od aktywów trwałych,
na które podmiot otrzymał dotację budżetową.
5. Kosztów bezpośredniego użycia lotniczego zespołu transportu sanitarnego związanych z
transportem sanitarnym nie wlicza się do kosztów działalności tego zespołu. Do kosztów tych
zalicza się:
1) koszt paliwa;
2) koszt opłat trasowych i za lądowanie.
6. Finansowanie, o którym mowa w ust. 1 pkt 1, odbywa się na podstawie umowy zawartej między
ministrem właściwym do spraw zdrowia a zakładem opieki zdrowotnej posiadającym lotnicze
zespoły transportu sanitarnego.
7. W celu zawarcia umowy, o której mowa w ust. 6, przeprowadza się rokowania pomiędzy
ministrem właściwym do spraw zdrowia a dysponentem lotniczych zespołów ratownictwa
medycznego.
8. Rokowania przeprowadza komisja powoływana przez ministra właściwego do spraw zdrowia.
9. Rokowania dotyczą warunków wykonywania i finansowania transportu sanitarnego. ".
Art. 53. W ustawie z dnia 5 grudnia 1996 r. o zawodach lekarza i lekarza dentysty (Dz.U. z 2005 r. Nr
226, poz. 1943 oraz z 2006 r. Nr 117, poz. 790) w art. 50 uchyla się ust. 16.
Art. 54. W ustawie z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym (Dz.U. z 2005 r. Nr 108, poz.
908, z pózn. zm.27 ) wprowadza się następujące zmiany:
727
Zmiany tekstu jednolitego wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz.U. z 2005 r. Nr 109, poz. 925, Nr 175, poz. 1462, Nr 179,
poz. 1486 i Nr 180, poz. 1494 i 1497 oraz z 2006 r. Nr 17, poz. 141, Nr 104, poz. 708 i 711 i Nr 190, poz. 1400.
1) w art. 65a w ust. 3 w pkt 3 lit. d otrzymuje brzmienie:
,, d) rodzaje, zakres i sposób zabezpieczenia ratowniczego imprezy, w uzgodnieniu z
właściwym komendantem powiatowym Państwowej Straży Pożarnej oraz innymi służbami
ratowniczymi, w tym z właściwym dysponentem jednostki w rozumieniu przepisów ustawy
z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym (Dz.U. Nr 191, poz.
1410), ";
2) w art. 105 ust. 3 otrzymuje brzmienie:
,, 3. Szkolenie w zakresie udzielania pierwszej pomocy jest prowadzone przez osobę, która spełnia
warunki określone w art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie
Medycznym. ".
Art. 55. W ustawie z dnia 18 kwietnia 2002 r. o stanie klęski żywiołowej (Dz.U. Nr 62, poz. 558 i Nr 74,
poz. 676 oraz z 2006 r. Nr 50, poz. 360) w art. 17 ust. 1 otrzymuje brzmienie:
,, 1. W zapobieganiu skutkom klęski żywiołowej lub ich usuwaniu są obowiązane uczestniczyć:
Państwowa Straż Pożarna i inne jednostki ochrony przeciwpożarowej, Policja, jednostki systemu
Państwowego Ratownictwa Medycznego, dyspozytorzy medyczni i centra powiadamiania ratunkowego, o
których mowa w przepisach ustawy z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym
(Dz.U. Nr 190, poz. 1410), i jednostki ochrony zdrowia, Straż Graniczna, Morska Służba Poszukiwania i
Ratownictwa oraz inne właściwe w tych sprawach państwowe urzędy, agencje, inspekcje, straże i służby.
".
Art. 56. W ustawie z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze
środków publicznych (Dz.U. Nr 210, poz. 2135, z pózn. zm.28 ) wprowadza się następujące zmiany:
1) w art. 5 pkt 33 otrzymuje brzmienie:
,, 33) stan nagły - stan, o którym mowa w art. 3 pkt 8 ustawy z dnia 8 września 2006 r. o
Państwowym Ratownictwie Medycznym (Dz.U. Nr 191, poz. 1410); ";
2) w art. 12:
a) pkt 7 otrzymuje brzmienie:
,, 7) przepisów ustawy z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie
Medycznym; ",
b) uchyla się pkt 8;
3) w art. 54 dodaje się ust. 9 w brzmieniu:
,, 9. Przepisów ust. 1-8 nie stosuje się do medycznych czynności ratunkowych udzielanych
świadczeniobiorcom innym niż ubezpieczeni przez jednostki systemu, o których mowa w art. 32
ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym, w
warunkach pozaszpitalnych. ";
4) w art. 64 dodaje się ust. 11 w brzmieniu:
,, 11. Przepisy ust. 1-10 stosuje się odpowiednio do przeprowadzania kontroli umów na
wykonywanie medycznych czynności ratunkowych, o których mowa w ustawie z dnia 8 września
2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym. ";
5) w art. 97 w ust. 3 po pkt 3 dodaje się pkt 3a w brzmieniu:
828
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz.U. z 2005 r. Nr 94, poz. 788, Nr 132, poz. 1110, Nr 138, poz. 1154, Nr 157,
poz. 1314, Nr 164, poz. 1366, Nr 169, poz. 1411 i Nr 179, poz. 1485 oraz z 2006 r. Nr 75, poz. 519, Nr 104, poz. 708 i 711, Nr 143,
poz. 1030 i Nr 170, poz. 1217.
,, 3a) finansowanie medycznych czynności ratunkowych świadczeniobiorcom; ";
6) w art. 107 w ust. 5 dodaje się pkt 19 w brzmieniu:
,, 19) przeprowadzanie postępowań o zawarcie umów z dysponentami zespołów
ratownictwa medycznego na wykonywanie medycznych czynności ratunkowych,
zawieranie, rozliczanie i kontrola realizacji tych umów, na podstawie ustawy z dnia 8
września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym. ";
7) w art. 118 dodaje się ust. 6 w brzmieniu:
,, 6. Przepisów ust. 3 i 4 nie stosuje się w zakresie środków przekazywanych Narodowemu
Funduszowi Zdrowia z budżetu państwa na podstawie przepisów ustawy z dnia 8 września 2006
r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym. ";
8) w art. 124 dodaje się ust. 10 i 11 w brzmieniu:
,, 10. W zakresie środków przekazywanych Narodowemu Funduszowi Zdrowia z budżetu państwa
na podstawie przepisów ustawy z dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie
Medycznym Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia może dokonać zmiany planu finansowego
również w przypadkach innych niż wymienione w ust. 1. Przepisów ust. 2 i 3 w takim przypadku
nie stosuje się.
11. Zmiany, o których mowa w ust. 10, podlegają zatwierdzeniu przez ministra właściwego do spraw
zdrowia w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw finansów publicznych. ";
9) po art. 161 dodaje się art. 161a w brzmieniu:
,, Art. 161a. Do postępowania o zawarcie umów na wykonywanie medycznych czynności
ratunkowych przez zespoły ratownictwa medycznego, o których mowa w przepisach ustawy z
dnia 8 września 2006 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym, ich zawarcia i rozliczania
stosuje się odpowiednio przepisy niniejszego rozdziału. ".
Rozdział 8. Przepisy przejściowe, dostosowujące i końcowe
Art. 56a. [Delegacja ustawowa] 29 1. W 2009 r. na podstawie założeń, o których mowa w art. 46 ust. 3,
minister właściwy do spraw zdrowia, do dnia 15 stycznia 2009 r., przedstawia ministrowi właściwemu do
spraw finansów publicznych wysokość środków na finansowanie zadań, o których mowa w art. 46 ust. 1,
wraz z podziałem tych środków pomiędzy poszczególne województwa.
2. W celu ustalenia wysokości środków na finansowanie zespołów ratownictwa medycznego pomiędzy
poszczególne województwa należy kolejno obliczyć:
1) dla każdego województwa - sumę:
a) iloczynu liczby zespołów podstawowych w tym województwie i wskaznika kosztów
całodobowego utrzymania zespołu podstawowego stanowiącego 0,75 kosztów
całodobowego utrzymania zespołu specjalistycznego oraz
b) liczby zespołów specjalistycznych
- zwaną dalej  unormowaną liczbą zespołów ;
2) sumę unormowanej liczby zespołów łącznie dla wszystkich województw;
3) dla każdego województwa - udział procentowy unormowanej liczby zespołów w sumie, o której
mowa w pkt 2.
3. Wysokość środków na finansowanie zespołów ratownictwa medycznego dla danego województwa
929
Art. 56a dodany ustawą z dnia 5.12.2008 r. (Dz.U. Nr 237, poz. 1653), która wchodzi w życie 1.01.2009 r.
stanowi iloczyn środków ustalonych w ustawie budżetowej z przeznaczeniem na finansowanie zadań
zespołów ratownictwa medycznego i udziału procentowego, o którym mowa w ust. 2 pkt 3.
4. Na rok 2009 liczby zespołów, o których mowa w ust. 2 pkt 1, ustala się na podstawie planów, o których
mowa w art. 21, uwzględniając współczynniki stanowiące stosunek okresu funkcjonowania zespołu
ratownictwa medycznego w danym roku do całego roku.
Art. 57. [Lekarz systemu] Do dnia 31 grudnia 2020 r. lekarzem systemu może być lekarz posiadający
specjalizację lub tytuł specjalisty w dziedzinie: anestezjologii i intensywnej terapii, chorób wewnętrznych,
chirurgii ogólnej, chirurgii dziecięcej, ortopedii i traumatologii narządu ruchu, ortopedii i traumatologii, lub
pediatrii.
Art. 58. [Ważność uprawnień] 1. Osoby, które przed dniem:
1) wejścia w życie ustawy uzyskały tytuł zawodowy:
a) "ratownik medyczny",
b) licencjata na kierunku (specjalności) ratownictwo medyczne,
2) 1 pazdziernika 2008 r. rozpoczęty studia wyższe na kierunku innym niż ratownictwo medyczne i
uzyskały tytuł zawodowy licencjata w zakresie (specjalności) ratownictwa medycznego
- stają się z dniem wejścia w życie ustawy ratownikami medycznymi w rozumieniu niniejszej ustawy.
Przepisy art. 12 stosuje się odpowiednio.
2. Z dniem wejścia w życie ustawy ratownicy jednostek współpracujących z systemem, o których mowa w
art. 15, stają się ratownikami w rozumieniu niniejszej ustawy.
3. Osoba zatrudniona na stanowisku dyspozytora medycznego w dniu wejścia w życie niniejszej ustawy,
niespełniająca wymagania określonego w art. 26 ust. 2 pkt 2 może pełnić tę funkcję po tym dniu. Osoba ta
ma obowiązek doskonalenia zawodowego w trybie określonym w przepisach wydanych na podstawie art.
26 ust. 4.
Art. 59. [Działania medyczne w 2007 roku] 1. Wojewódzkie plany zabezpieczenia medycznych działań
ratowniczych, sporządzone na rok 2007 na podstawie ustawy z dnia 25 lipca 2001 r. o Państwowym
Ratownictwie Medycznym (Dz.U. Nr 113, poz. 1207, z pózn. zm.30 ) stają się planami, o których mowa w
art. 21.
2. Informacje, o których mowa w art. 21 ust. 5, przekazywane w celu sporządzenia planów na:
1) lata 2008-2010 dotyczą roku 2006;
2) lata 2009-2011 dotyczą roku 2006 i 2007.
Art. 60. [Zadania wojewody w 2007 roku] W 2007 r. zadania wojewody określone w ustawie są
finansowane z rezerwy celowej utworzonej w budżecie państwa na 2007 r.
Art. 61. 31 (uchylony)
Art. 62. [Termin dostosowania szpitalnych oddziałów ratunkowych] 1. Kierownik zakładu opieki
zdrowotnej, w którym znajduje się szpitalny oddział ratunkowy, dostosuje ten oddział do wymagań
określonych w art. 34, do dnia 31 grudnia 2011 r., zgodnie z harmonogramem ustalonym w planie przez
właściwego ze względu na siedzibę tego zakładu wojewodę.
2. Przepisów art. 35 nie stosuje się do dnia 31 grudnia 2011 r.
030
Zmiany wymienionej ustawy zostały ogłoszone w Dz.U. z 2001 r. Nr 154, poz. 1801, z 2002 r. Nr 241, poz. 2073, z 2003 r. Nr
45, poz. 391 i Nr 124, poz. 1152, z 2004 r. Nr 210, poz. 2135 oraz z 2005 r. Nr 164, poz. 1365 i Nr 267, poz. 2256.
131
Art. 61 uchylony ustawą z dnia 5.12.2008 r. (Dz.U. z 2009 r. Nr 11, poz. 59), która wchodzi w życie 10.02.2009 r.
Art. 63. [Termin dostosowania składów zespołów] Dysponenci zespołów ratownictwa medycznego
dostosują skład tych zespołów do wymagań, o których mowa w art. 36 ust. 1, do dnia 31 grudnia 2010 r.
Art. 64. [Rozwiązanie umów; oświadczenie] 1. Umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej
zawarte z dysponentami jednostek w zakresie objętym niniejszą ustawą na okres dłuższy niż do dnia 31
grudnia 2006 r. podlegają rozwiązaniu z mocy prawa z dniem 31 lipca 2007 r., chyba że w terminie 6
miesięcy od dnia wejścia w życie ustawy, dysponent jednostki, z którym Narodowy Fundusz Zdrowia
zawarł taką umowę, oświadczy odpowiednio:
1) wojewodzie, za pośrednictwem Narodowego Funduszu Zdrowia,
2) Narodowemu Funduszowi Zdrowia
- że pozostaje nią związany.
2. Oświadczenie, o którym mowa w ust. 1, składa się na piśmie pod rygorem nieważności.
3. Z dniem 1 stycznia 2007 r. stroną umów, o których mowa w ust. 1, zawartych z dysponentami
zespołów ratownictwa medycznego, staje się wojewoda.
4. W terminie do dnia 31 sierpnia 2007 r. dyrektor właściwego oddziału wojewódzkiego Narodowego
Funduszu Zdrowia przekaże wojewodzie wykaz umów zawartych z dysponentami zespołów ratownictwa
medycznego.
Art. 65. [Akty wykonawcze] Akty wykonawcze wydane na podstawie:
1) art. 22 ust. 6, art. 23 ust. 4 pkt 1, 3, 4 i 7 ustawy z dnia 25 lipca 2001 r. o Państwowym
Ratownictwie Medycznym,
2) art. 5 ust. 3 ustawy z dnia 6 grudnia 2002 r. o świadczeniu usług ratownictwa medycznego
(Dz.U. Nr 241, poz. 2073, z 2003 r. Nr 99, poz. 920 oraz z 2004 r. Nr 210, poz. 2135)
- zachowują moc do dnia wejścia w życie przepisów wykonawczych wydanych na podstawie art. 21 ust.
15 i art. 34 niniejszej ustawy, jednakże nie dłużej niż do dnia 1 stycznia 2008 r.
Art. 66. [Utrata mocy] Tracą moc ustawy:
1) z dnia 25 lipca 2001 r. o Państwowym Ratownictwie Medycznym (Dz.U. Nr 113, poz. 1207 i Nr
154, poz. 1801, z 2002 r. Nr 241, poz. 2073, z 2003 r. Nr 45, poz. 391 i Nr 124, poz. 1152, z 2004
r. Nr 210, poz. 2135 oraz z 2005 r. Nr 164, poz. 1365 i Nr 267, poz. 2256);
2) z dnia 6 grudnia 2002 r. o świadczeniu usług ratownictwa medycznego (Dz.U. Nr 241, poz.
2073, z 2003 r. Nr 99, poz. 920 oraz z 2004 r. Nr 210, poz. 2135).
Art. 67. [Wejście w życie] Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2007 r., z wyjątkiem:
1) art. 64, który wchodzi w życie z dniem ogłoszenia;
2) art. 18-22, 49 i 60, które wchodzą w życie po upływie 14 dni od dnia ogłoszenia;
3) art. 8, który wchodzi w życie z dniem 1 września 2009 r.;
4) art. 52 pkt 2, który wchodzi w życie z dniem 2 stycznia 2008 r.


Wyszukiwarka

Podobne podstrony:
ustawa o panstwowym ratownictwie medycznym
Ustawa o Państwowym Ratownictwie Medycznym D20061410Lj
USTAWA Z 2006 O RATOWNICTWIE MEDYCZNYM
Ratownictwo medyczne ustawa
ratownictwo medyczne dla piel?gniarek
Informator o egzaminie ratownik medyczny
Kopański Zbigniew Początki ratownictwa medycznego na ziemia
88 ratownictwo medyczne

więcej podobnych podstron