img072

img072



72


6. Metody aproksymacyjne

jest minimalna. Ale przekształcając wzór (59) łatwo otrzymać

n    n    n

P2(£.M’) =    - 2rnlx" —    '    (60)


n

n


Pierwszy składnik wzoru (60) jest identyczny dla wszystkich klas i nie różnicuje odległości, zatem można go pominąć i rozpatrzyć jedynie fragment ujęty w nawiasy prostokątne, przy czym - ze względu na poprzedzający nawias znak minus - decyzja o przynależności obiektu będzie podejmowana na podstawie maksymalnej wartości fragmentu ujętego w nawias, który można wobec tego uznać za (inną niż zadana wzorem (40), ale prowadzącą do tych samych decyzji) funkcję przynależności dla metody NM. Zatem

(61) i wystarczy dokonać kilku oczywistych podstawień, by utożsamić wzór (61) z formułą (58). Geometryczna interpretacja algorytmu funkcji liniowych (58) jest więc oczywista: opiera się ona na rozgraniczaniu obszarów przynależnych do określonego wzorca, przy czym - odmiennie niż w metodzie NM - twórca algorytmu nie musi się kłopotać wyszukiwaniem wzorców M'. gdyż odpowiednie obliczenia są dokonywane automatycznie w toku procesu uczenia (patrz p. 6.4).

Jeśli idzie o argument 5, to istotnie wzór (58) może być interpretowany jako najprostszy opis funkcjonowania neuronu (elementarnej komórki mózgu), zaś zadania rozpoznawania rozważane w praktyce bazują na możliwości rozpoznawania określonych obiektów przez człowieka. Do zagadnienia tego powrócimy w rozdziale 7.4.

Wymienione argumenty sprawiają, że metoda rozpoznawania oparta na wykorzystaniu wzoru (58), wprowadzona w książce jako etap rozważań nad własnościami ogólniejszej metody (47), jest przez wielu autorów traktowana jako niezależna, wartościowa metoda rozpoznawania. Naszkicujmy zatem - wzorem wcześniejszych rozdziałów - schemat algorytmu rozpoznawania dla tej metody. Algorytm ten oparty jest na identycznych założeniach, jak algorytmy prezentowane w poprzednich rozdziałach. Potrzebne jest jedynie wprowadzenie tablicy

weight [1 .. numclass][0 .. dim] - współczynniki wagowe (PJ).


Wyszukiwarka

Podobne podstrony:
28 (337) 160 15. Przekształcając wzór (17.12) otrzym d R T Natt p A V2 Wykorzystując powyższy wzór o
img066 66 6. Metody aproksymacyjne rodziny O. Po drugie, wygodnie jest dysponować rodziną funkcji or
img068 68 6. Metody aproksymacyjne Naturalnie, podana formula jest niejednoznaczna, gdyż pozwala wyg
img070 70 6. Metody aproksymacyjne w praktyce prawie nigdy nie wiadomo, czy rozważany problem jest s
IMG072 72 - P1 Jest w pozycji 1, a P2 w pozycji 2, - P1 Jest w pozycji 2, a P2 w pozycji 1. Otrzyman
skanuj0029 (21) Mutacja a polimorfizm • Przyczyną każdego polimorfizmu jest mutacja, ale... a ...nie
skanuj0036 (113) 72 Metody nauczania i wychowania Tak by dziś należało chyba rozumieć proces wychowa

więcej podobnych podstron