plik


ÿþKwartalnik wydawany przez  Impuls TWR Polska QU Co niesie przysz³oSæ? Tak bardzo chcielibySmy wiedzieæ, co wydarzy siê w naszym ¿yciu za miesi¹c, za rok, za dziesiêæ lat. Czy bêdziemy zdrowi? Czy bêdziemy mieli pracê? Jak potocz¹ siê dzieje naszej rodziny, naszej wspólnoty, naszego narodu? To bardzo wa¿ne pytania, ale s¹ spra- wy jeszcze wa¿niejsze. Znajoma, wierz¹ca stomatolog, w rozmowie z pacjentem zma- gaj¹cym siê z rakiem, powiedzia³a:  To bardzo dobrze, ¿e dba pan o stan zêbów i w ogóle o swoje zdrowie, ale czy zadba³ pan te¿ o swoj¹ wieczn¹ przysz³oSæ? Czy wie pan, ¿e tylko Jezus Chrystus, Syn Boga, Zbawiciel, mo¿e daæ panu dar wiecznego ¿ycia? Bez w¹tpienia, wa¿niejsze ni¿ tych kilkadziesi¹t lat tu i teraz, s¹ ca³e wieki, które spêdzimy kiedyS w Domu Ojca. Pytanie, czy siê tam dostaniemy? Czy znamy Bo¿¹ drogê, Bo¿y plan zbawienia? Bo¿¹ wizjê przysz³oSci wspaniale ukazuje prorok Daniel, w fa- scynuj¹cy sposób o Bo¿ych planach opowiada List do Hebrajczy- ków. G³ównie te dwie ksiêgi biblijne bêdziemy studiowaæ w naj- bli¿szym czasie. Spójrzmy na rzeczywistoSæ tak, jak patrzy na ni¹ Bóg! On widzi przysz³oSæ tak¿e ka¿dego z nas! 1 List do Filemona List do Filemona wyró¿nia siê spoSród innych listów aposto³a Paw³a tym, ¿e ma charakter prywatny. Pawe³ pisze do Filemona jak przyja- ciel do przyjaciela, w okreSlonej sprawie. MoglibySmy j¹ nazwaæ  spraw¹ Onezyma . Kim by³ Onezym? By³ niewolnikiem Filemona. Z nieznanych nam powodów Onezym zbieg³ z domu swego pana i ukry³ siê w Rzymie, gdzie stosunkowo naj³atwiej by³o siê zmieszaæ z t³umem i zmyliæ po- Scig. W jakiS sposób dosz³o do spotkania Onezyma z aposto³em Paw- ³em, który przebywa³ w Rzymie, uwiêziony w areszcie domowym. Do spotkania Paw³a z Onezymem musia³o wiêc dojSæ pomiêdzy 61 a 63 rokiem n.e., bo w tych latach aposto³ przebywa³ w wiêzieniu, gdzie mo¿na go by³o jednak odwiedzaæ. Pod wp³ywem nauczania Paw³a Onezym nawróci³ siê na chrzeScijañstwo i sta³ siê bardzo u¿ytecznym pomocnikiem aposto³a. Najprawdopodobniej Onezyma przyprowadzi³ do Paw³a Epafras, o którym aposto³ wspomina zarówno w LiScie do Filemona, jak i w LiScie do Kolosan. Pisz¹c do Kolosan, aposto³ pod- kreSla:  Pozdrawia was Epafras, wasz rodak . Pisz¹c do Filemona aposto³ tak¿e zaznacza:  Pozdrawia ciê Epafras, mój wspó³wiêzieñ w Chrystusie . Zarówno Epafras, jak i Filemon i Onezym pochodzili z Kolosów. Filemon by³ zamo¿nym mieszkañcem Kolosów i nale¿a³ do tamtejszej wspólnoty chrzeScijañskiej. Nawróci³ siê, jak wynika z treSci listu, w wyniku dzia³alnoSci misyjnej aposto³a Paw³a. Sytuacja wygl¹da³a wiêc nastêpuj¹co: Dwóch mieszkañców Ko- losów: Filemon, bogaty w³aSciciel i Onezym, jego niewolnik, nawrócili siê na chrzeScijañstwo w wyniku dzia³alnoSci misyjnej aposto³a Paw- ³a. Ich nawrócenie nast¹pi³o jednak w ró¿nym czasie i w ró¿nych 2 okolicznoSciach, tak, i¿ nie wiedzieli o sobie nawzajem. Gdy aposto³ Pawe³ zorientowa³ siê w ca³ej sytuacji, postanowi³ niezw³ocznie ode- s³aæ do Filemona jego niewolnika, teraz brata w Chrystusie, zaopatru- j¹c go w list, zawieraj¹cy proSbê o przebaczenie i przyjêcie go na powrót do domu, jak pisze aposto³:  ju¿ nie jako niewolnika, lecz wiê- cej ni¿ niewolnika, jako brata umi³owanego . Mimo, ¿e List do Filemona ma charakter prywatny, rzuca cenne Swiat³o na to jak wczesny KoSció³ chrzeScijañski widzia³ kwestiê roz- wi¹zania problemu niewolnictwa. Nie apelowano jeszcze wtedy o otwart¹ walkê z instytucj¹ niewolnictwa, bo by³a to w tamtym czasie walka niemo¿liwa do przeprowadzenia. ChrzeScijanie wpajali jednak wszystkim nawróconym zasadê nowego braterstwa w Chrystusie. I to, po latach, przyczyni³o siê do ostatecznego zniesienia niewolnictwa. List do Filemona daje nam równie¿ cenn¹ okazjê wgl¹du w ¿ycie pierwotnego KoScio³a, wgl¹du w stosunki panuj¹ce pomiêdzy pierw- szymi wyznawcami Chrystusa. Jest te¿ ten krótki list wzruszaj¹cym przyk³adem osobistego zaanga¿owania aposto³a Paw³a w sprawy nawróconych przez siebie ludzi, a tak¿e przyk³adem wspania³ych metod wychowawczych, jakie aposto³ stosowa³ w swoim ¿yciu i s³u¿bie. Aposto³ Pawe³ wiedzia³, jak trudna by³a sytuacja Onezyma. Zbie- g³ych niewolników karano bardzo surowo, najczêSciej torturowano ich, a nawet krzy¿owano, skazuj¹c ich na Smieræ w mêczarniach. W najlepszym wypadku zbieg³ego niewolnika piêtnowano, przez wy- palenie na czole litery "F"od s³owa fugitivus, czyli zbieg. Niewolni- ków trzymano w imperium rzymskim bardzo krótko, bo by³o ich 60 mln i stanowili sta³e zagro¿enie. Surowo wiêc t³umiono ich bunty, a tych, którzy wzniecali niepokoje lub uciekali, Swiadomie wyniszczano. Aposto³ Pawe³, Swiadomy tych realiów, wiedzia³, ¿e odes³anie Onezyma do jego pana, nawet w sytuacji gdy jest on chrzeScijani- nem, wi¹¿e siê z du¿ym ryzykiem. Pawe³ wrêczy³ wiêc Onezymowi list, w którym odwo³uje siê do serca Filemona. O n e s i m o s zna- 3 czy po grecku  u¿yteczny ; aposto³ pisze: ten, który sta³ siê dla ciebie bezu¿yteczny, Filemonie, teraz znów jest u¿yteczny, jest Onezymem nie tylko z nazwy, ale naprawdê, w rzeczywistoSci. Mo¿e po to stra- ci³eS go, Filemonie, chwilowo, ¿eby odzyskaæ go na zawsze? Teraz ju¿ nie jako niewolnika, ale jako brata w Chrystusie? ChrzeScijañstwo wprowadza nowe stosunki, nowe relacje miê- dzyludzkie, w których zwyk³e kategorie podzia³u spo³ecznego prze- staj¹ siê liczyæ. Nie oznacza to wcale, ¿e niewolnik, czy ogólniej, pra- cownik, mo¿e byæ leniwy i gnuSny. Wrêcz przeciwnie. Ma pracowaæ tak, jakby s³u¿y³ samemu Chrystusowi. Nie oznacza to tak¿e, ¿e pan, czy pracodawca, ma byæ pob³a¿liwy, nie wymagaj¹cy. Ma przestaæ traktowaæ swojego s³ugê, swojego pracownika, jak rzecz, jak si³ê ro- bocz¹, a odnosiæ siê do niego jak do osoby, jak do brata w Chrystusie. Ksiêga Daniela Ksiêga Daniela to jedna z najbardziej poruszaj¹cych, fascynuj¹- cych ksi¹g Pisma Rwiêtego. Ze wzglêdu na zawartoSæ wielu treSci proroczych zaliczana jest do ksi¹g prorockich, choæ w Biblii hebraj- skiej znajduje siê w ostatniej czêSci zbioru, wSród  Ketubim , czyli  Pism . Poselstwo Ksiêgi Daniela ma charakter profetyczny, wystê- puje tu wiele stwierdzeñ o charakterze eschatologicznym i apokalip- tycznym. Spora czêSæ proroctw Daniela ju¿ siê wype³ni³a. Autor Znamy wiele faktów z ¿ycia Daniela, bo pierwsza czêSæ spisanej przez niego ksiêgi (rozdzia³y 1 - 6) ma charakter autobiograficzny. 4 Znajdujemy tu opis wydarzeñ biegn¹cych od uprowadzenia do nie- woli babiloñskiej za panowania króla Jojakima pierwszej grupy wy- gnañców judzkich, wSród których by³ Daniel, ok. 606 roku przed Chry- stusem, a¿ do pocz¹tku panowania króla perskiego Cyrusa, ok. 536 roku p.n.e. ¯ycie Daniela i jego dzia³alnoSæ jako wybitnego przywód- cy i proroka obejmuje wiêc ca³y okres babiloñskiej niewoli, pe³nych 70 lat. Na pocz¹tku, w czasie uprowadzenia do niewoli, Daniel by³ m³odym ch³opcem, nastolatkiem, na koñcu widzimy go jako doSwiad- czonego, sêdziwego mê¿a Bo¿ego, odgrywaj¹cego kluczow¹ rolê na dworze orientalnych w³adców. Postaæ Daniela przybli¿a nam wypowiedx samego Pana, zapisana w dziesi¹tym rozdziale ksiêgi. Prorok s³yszy s³owa:  Danielu, mê¿u mi³y, uwa¿aj na s³owa, które mówiê do ciebie... (10, 11). By³ wiêc Daniel cz³owiekiem godnym zaufania, cz³owiekiem, któremu Bóg zleci³ wa¿n¹ misjê prorock¹, któremu przekaza³ Swoje S³owa, które- go okreSli³ jako  mê¿a mi³ego , bliskiego Bo¿emu sercu. ¯ycie Daniela mo¿emy opisaæ trzema okreSleniami: SwiadomoSæ celu, wytrwa³oSæ w modlitwie i wiernoSæ w s³u¿bie prorockiej. 1) Po pierwsze wiêc, Daniel by³ cz³owiekiem Swiadomym celu, do którego d¹¿y³, celu, który wyznaczy³ jego ¿yciu Bóg. Gdy jako nastolatek znalaz³ siê na dworze babiloñskiego monarchy, postanowi³, ¿e nie bêdzie spo¿ywa³ pokarmów z królewskiego sto³u, lecz bêdzie przestrzega³ SciSle diety zgodnej z przepisami Prawa Moj¿eszowego. To sprawi³o, ¿e wraz z trzema najbli¿- szymi przyjació³mi, którzy towarzyszyli mu w tym przedsiêwziê- ciu, znalaz³ siê w bezpoSrednim otoczeniu króla, najpotê¿niej- szego w³adcy tamtych czasów. Od pocz¹tku Daniel mia³ przed swymi oczyma cel, który wytyczy³ mu Bóg. Jego ¿ycie by³o konsekwentnym zmierzaniem do wype³nienia misji, powierzo- nej mu przez Pana.Daniel by³ cz³owiekiem odwa¿nym i wy- trwa³ym, jego ¿ycie by³o integralne, prawe. G³osi³ S³owo ¿ywe- 5 go Boga i ¿y³ zgodnie z nim, mimo, ¿e przebywa³ w niewoli babiloñskiej, we wrogim sobie otoczeniu. PowinniSmy siê za- stanowiæ, w jakim stopniu my wype³niamy zadanie, zlecone nam przez Pana. Czy mamy odwagê, by mówiæ innym o Bogu, by wskazywaæ otaczaj¹cym nas ludziom Prawdê Bo¿ego S³owa i ¿yæ tak, by byæ dla wszystkich przyk³adem, drogowskazem, kieruj¹cym ku Bogu? Studiowanie Ksiêgi Daniela ma prowa- dziæ nas nie ku sensacyjnym odkryciom, nie w kierunku dok- trynerstwa, fanatyzmu, ale w stronê duchowego rozwoju, uSwiê- cenia ¿ycia. Zgodnie ze s³owami aposto³a Jana, i¿  Ka¿dy, kto w Bogu pok³ada nadziejê, oczyszcza siê, tak jak On jest czysty (I Jana 3, 3). 2) Po drugie, Daniel by³ wytrwa³ym modlicielem. Wiele razy czy- tamy w jego ksiêdze o modlitwie. Wszystkie wa¿ne wydarze- nia w jego ¿yciu, nieraz dramatyczne, zwi¹zane by³y z gor¹c¹, wytrwa³¹ modlitw¹. Niezwyk³e jest to, i¿ z powodu modlitwy - pomySlmy! - Daniel znalaz³ siê, bezbronny, w dole z wyg³odzo- nymi lwami. Jednak Bóg ocali³ go, w cudowny sposób. Daniel by³ cz³owiekiem wytrwa³ej, usilnej modlitwy. 3) Po trzecie, Daniel by³ cz³owiekiem wiernej s³u¿by, jako prorok i jako m¹¿ stanu. Dziêki jego postawie o ¿ywym Bogu g³oSno by³o na dworze orientalnych w³adców Babilonii i Persji. Dziêki jego Swiadectwu narzêdziem w rêku Pana sta³ siê Cyrus, król perski, który wyda³ dekret zezwalaj¹cy Izraelitom na powrót do Jerozolimy. Jako prorok, Daniel jest bardzo wa¿nym auto- rem biblijnym. Proroctwa Daniela odgrywaj¹ kluczow¹ rolê w u³o¿eniu panoramy proroctw ca³ego Pisma Rwiêtego. Pro- roctwo o siedemdziesiêciu tygodniach, proroctwo o pos¹gu sym- bolizuj¹cym cztery królestwa, czy proroctwo o czterech zwie- rzêtach i o Synu Cz³owieczym nale¿¹ do najwa¿niejszych pro- roctw biblijnych, ukazuj¹cych Bo¿e panowanie nad histori¹ Swiata i Bo¿y plan zbawienia a¿ po czasy eschatologiczne. 6 Czas powstania OdnoSnie daty napisania Ksiêgi istniej¹ du¿e rozbie¿noSci wSród komentatorów biblijnych. Autorzy bardziej liberalni twierdz¹, ¿e ksiê- ga ta, w ostatecznym kszta³cie, zosta³a zredagowana dopiero w II wieku p.n.e, ok. 170 roku przed Chrystusem. Znamienne jednak, ¿e Septuaginta, czyli grecki przek³ad Starego Testamentu, którego ¿ydow- scy uczeni dokonali wczeSniej, zawiera³ ju¿ w swoim kanonie Ksiêgê Daniela! Tak¿e zwoje odkryte nad Morzem Martwym daj¹ Swiadec- two wczeSniejszego pochodzenia proroctw Daniela. Wybitny staro- ¿ytny historyk ¿ydowski, Józef Flawiusz, opisa³ pewne wydarzenie z ¿ycia Aleksandra Wielkiego, które potwierdza prawdê o wczesnym powstaniu Ksiêgi Daniela. Kiedy Aleksander Wielki, dokonuj¹c ko- lejnych podbojów, dotar³ na Bliski Wschód i zbli¿a³ siê do Jerozolimy, wyszed³ mu naprzeciw ¿ydowski kap³an najwy¿szy i przeczyta³ wy- bitnemu Grekowi fragment zwoju z proroctwami Daniela, gdzie pro- rok wyraxnie rysuje postaæ ... Aleksandra. Wielki wódz Greków by³ tak poruszony prorocz¹ wizj¹, w której móg³ dostrzec siebie samego, ¿e zamiast zniszczyæ Jerozolimê uda³ siê do jerozolimskiej Swi¹tyni i tam odda³ chwa³ê Bogu. Podane fakty stoj¹ w oczywistej sprzecznoSci z tezami liberalnych teologów, o póxnym pochodzeniu Ksiêgi Daniela. Nawet oni zreszt¹ przyznaj¹, ¿e co najmniej czêSæ proroctw Daniela i opisy historyczne pocz¹tkowych rozdzia³ów powsta³y du¿o wczeSniej, w okresie babi- loñsko - perskim. Mo¿emy wiêc Smia³o przyj¹æ, w Slad za biblijnymi fundamentalistami, ¿e Ksiêga Daniela pochodzi z VI wieku p.n.e., z okresu ¿ycia proroka Daniela, który jest rzeczywistym, natchnionym autorem tej wa¿nej ksiêgi Starego Testamentu. Temat Kluczowym wierszem Ksiêgi s¹ s³owa, zapisane w 2 r., wers 44:  Za dni tych królów Bóg niebios stworzy królestwo, które na 7 wieki nie bêdzie zniszczone, a królestwo to nie przejdzie na inny lud; zniszczy i usunie wszystkie owe królestwa, lecz samo ostoi siê na wieki . G³ównym przes³aniem Ksiêgi Daniela jest mySl, i¿ Bóg jest suwe- rennym Panem historii, w³adc¹ Swiata, kieruj¹cym losami ludzi, naro- dów, pañstw. Proroctwa Daniela osadzone s¹ mocno w kolejnych okresach dziejów ludzkoSci i siêgaj¹ czasów eschatologicznych. W koñcowej czêSci ksiêgi znajdujemy Bo¿e polecenie:  Ale ty, Danie- lu, zamknij te s³owa i zapieczêtuj ksiêgê a¿ do czasu ostateczne- go! Wielu bêdzie to badaæ i wzroSnie poznanie (12, 4). Daniel prorokuje o czasach pogan, czasach narodów i o czasach koñca, w których szczególn¹ rolê odegra odrodzony Izrael. Zapowia- da, jak inni prorocy, nastanie wielkiego ucisku i nadejScie oczekiwa- nego w³adcy - OdroSli z linii mesjañskiej Dawida. Opisuje tê postaæ jako tajemniczego Syna Cz³owieczego, przybywaj¹cego na ob³okach i otrzymuj¹cego od Boga w³adzê królewsk¹. Tê wypowiedx Daniela cytowa³ sam Jezus, gdy rozmawia³ z uczniami na Górze Oliwnej. Mówi¹c o koñcu Swiata Jezus podkreSla³:  Wtedy uka¿e siê na nie- bie znak Syna Cz³owieczego, i wtedy biadaæ bêd¹ wszystkie ludy ziemi, i ujrz¹ Syna Cz³owieczego, przychodz¹cego na ob³okach nieba z wielk¹ moc¹ i chwa³¹... (Ew. Mateusza 24, 30). Ca³y 24. rozdzia³ Ewangelii Mateusza, w którym opisana jest rozmowa Jezusa z uczniami na Górze Oliwnej, pe³en jest cytatów z Ksiêgi Daniela. Chrystus powo³ywa³ siê na proroctwa Daniela i uto¿samia³ siê z po- staci¹ zapowiadanego przez proroka Syna Cz³owieczego. Tytu³ ten Jezus zdecydowanie odnosi³ do siebie i jest to jedno z najczêstszych samookreSleñ Chrystusa w Nowym Testamencie. To potwierdza, i¿ Ksiêga Daniela jest bardzo wa¿n¹ czêSci¹ ksi¹g prorockich Starego Testamentu. Wielu biblistów uwa¿a nawet, ¿e w proroctwach Daniela znajduje siê klucz do zrozumienia ca³ego profe- tycznego przes³ania Pisma Rwiêtego. Bez w¹tpienia nie moglibySmy zrozumieæ koñcz¹cej biblijne poselstwo Ksiêgi Apokalipsy, nie poznaw- 8 szy najpierw Ksiêgi Daniela. W ksiêdze tej znajdujemy wiele wa¿- nych treSci odnoSnie g³ównych proroctw biblijnych: nadejScia Mesja- sza, objawienia siê  cz³owieka grzechu , walki ze z³em, zwyciêstwa nad szatanem po doSwiadczeniach wielkiego ucisku, nastania Tysi¹c- letniego Królestwa i zwyciêskiego wejScia w eon wiecznoSci. Cen- traln¹ postaci¹ Ksiêgi Daniela, tak jak i innych ksi¹g prorockich, jest Mesjasz Izraela, Zbawiciel Swiata, Pan i Król, Jezus Chrystus. Z listów s³uchaczy... Dzisiaj rozmawia³am telefonicznie z kimS bardzo mi³ym z Waszej Redakcji. Grzecznie mnie poinformowano o falach i czasie nada- wania Waszej audycji. Tych na falach krótkich i Srednich ju¿ s³ucham. Chêtnie chcia³abym te¿ znalexæ coS w systemie sateli- tarnym, ale nie uda³o mi siê. S³ucham Pañstwa od paru dni i au- dycje bardzo mi siê podobaj¹, choæ odbiór nie jest najlepszy. Proszê o wiêcej informacji na piSmie. Wasze wyk³ady i wyjaSnie- nia tekstów biblijnych s¹ bardzo przystêpne i zrozumia³e, mó- wione w piêkny i naturalny sposób. Trafiaj¹ do umys³u i serca, przynosz¹ radoSæ i nadziejê, i prowadz¹ do Boga. A wiêc bardzo dziêkujê wszystkim wyk³adowcom i wspó³pracowni- kom. ¯yczê, ¿eby te s³owa mówione przez Wasze usta mia³y Bo¿¹ si³ê i przemówi³y do wielu ludzi, ¿eby oni nawrócili siê do Boga. Przesy- ³am ¿yczenia bliskoSci Boga i pozdrowienia dla Pana CieSlara, Dominika, Dulêby i innych, oraz tego Pana, z którym rozmawia³am. Nowa s³uchaczka z Niemiec Pracê nasz¹ mo¿na wspieraæ modlitw¹ oraz finansowo poprzez wp³aty na nasze konto: PKO BP IV Oddzia³ Wroc³aw Nr r-ku: 05 1020 5242 0000 2702 0020 4313 9 List do Hebrajczyków Jest w Nowym Testamencie ksiêga, która w szczególny i fascy- nuj¹cy sposób ukazuje, jak proroctwa i symbole Starego Testamentu urzeczywistni³y i urzeczywistniaj¹ siê w osobie Jezusa Chrystusa. Chodzi o List do Hebrajczyków. Niezwyk³y to i fascynuj¹cy frag- ment Nowego Testamentu. Prawdziw¹ przygod¹ i wspania³ym uzu- pe³nieniem, dope³nieniem lektury Starego Testamentu jest lektura tego w³aSnie listu. Chrystus jako ofiara, jako zadoSæuczynienie za nasz grzech. Chry- stus jako nasz arcykap³an, nieustannie orêduj¹cy za nami. Odpocz- nienie w wierze, jako wype³nienie siê obietnicy wejScia do Ziemi Obiecanej... to tylko niektóre z tematów, których pe³ne rozwiniêcie znajdziemy w³aSnie tutaj, w LiScie do Hebrajczyków. List ten napisano po to, by przekonaæ Hebrajczyków, ¯ydów, ¿e Jezus jest Mesjaszem i Zbawicielem. Wiemy z wielu proroctw biblij- nych, ¿e kiedyS naród ¿ydowski dostrze¿e w Jezusie z Nazaretu Me- sjasza. I ¿e bêdzie to znak, ¿e Chrystus przychodzi po raz drugi. Wiele wskazuje na to, ¿e czas ten jest bliski. Coraz czêSciej s³yszymy o rosn¹cych wspólnotach tzw. ¯ydów Mesjanicznych, czyli tych ¯ydów, którzy uwierzyli w Jezusa jako swego Mesjasza i Pana. Coraz czêSciej odwiedzaj¹ nas misjonarze i ewan- geliSci wywodz¹cy siê z narodu, który nazywamy naszym biblijnym, starszym bratem. B¹dxmy czujni i obserwujmy z uwag¹, ale te¿ z mi- ³oSci¹ i z modlitw¹, naszego starszego brata. Gdy mówimy obrazowo o Bo¿ym zegarze i o dope³niaj¹cym siê czasie historycznym, nazywamy lud izraelski ma³¹ wskazówk¹. Jak daleka droga dzieli ma³¹ wskazówkê Bo¿ego zegara od dwu- 10 nastej? Jak daleka droga dzieli ludzkoSæ od kresu historii? Tego nie wiemy. Wie o tym jedynie Bóg. B¹dxmy J e m u wdziêczni za czas ³aski i czas nauki, jaki nam daje. Siêgnijmy po wspania³¹ ksiê- gê z Jego Biblioteki, ksiêgê, która mo¿e sprawiæ, ¿e pe³niej dostrze¿e- my oczyma wiary naszego Zbawiciela, i ¿e nasza wiara w Niego utwierdzi siê i sprawi, ¿e bêdziemy czuli siê bezpieczni i szczêSliwi, niezale¿nie od okolicznoSci, w jakich przychodzi nam ¿yæ. Jedynie w Bogu mo¿emy znalexæ uciszenie swojej duszy, jedynie w wierze w Chrystusa Pana mo¿emy znalexæ schronienie i odpocz- nienie. To jest Ziemia Obiecana, do której powinniSmy wkroczyæ, i w której powinniSmy przebywaæ, z naszym Zbawicielem, ju¿ t e r a z , dopóki nie jest za póxno.  DziS, jeSli g³os Jego us³yszycie, nie zatwar- dzajcie waszych serc . Autor i przes³anie Listu Niezwyk³e jest to, ¿e mimo, i¿ od pocz¹tku List do Hebrajczyków znajduje siê w kanonie Nowego Testamentu, i ¿e w³aSciwie nigdy nie poddawano w w¹tpliwoSæ Bo¿ego natchnienia tej ksiêgi, nie znamy autora tego Listu. S¹ ró¿ne teorie, ró¿ne zdania na temat autorstwa Listu do Hebraj- czyków, ale ¿adna z tych koncepcji nie jest pewna. W dawniejszych t³umaczeniach Biblii ksiêga ta opatrywana by³a zwykle nag³ówkiem:  Aposto³a Paw³a List do Hebrajczyków , albo  Rw. Paw³a List do ¯ydów . Jednak od pocz¹tku rodzi³o siê du¿o w¹tpliwoSci, czy autorem tego Listu jest aposto³ Pawe³. List do He- brajczyków ma bowiem zupe³nie inny styl, ni¿ listy Paw³owe. Oczy- wiScie tego nie zauwa¿amy, czytaj¹c Nowy Testament w naszym polskim przek³adzie, ale w jêzyku oryginalnym NT, czyli greckim, mo¿na dostrzec ogromn¹ ró¿nicê w stylu, a tak¿e w s³ownictwie. List do Hebrajczyków napisany jest piêkn¹, starann¹ grek¹, wy- ró¿niaj¹c¹ siê prawdziw¹ wytwornoSci¹ stylu. Natomiast aposto³ 11 Pawe³ zawsze pisa³ swoje listy jêzykiem bardzo prostym, staraj¹c siê, by by³ to jêzyk zrozumia³y dla odbiorców jego listów. Waga porusza- nych przez niego problemów by³a tak wielka, a czas tak nagli³, ¿e Pawe³ nie poddawa³ tego, co pisa³, jakiejS szczególnej obróbce jêzy- kowej. OczywiScie, aposto³ narodów zna³ doskonale jêzyk grecki. By³ jednym z najlepiej wykszta³conych ludzi tamtych czasów. Potrafi³ pro- wadziæ dysputy z greckimi filozofami, zna³ ich dzie³a. WySmienicie zna³ te¿ Stary Testament i ca³¹ ¿ydowsk¹ literaturê religijn¹. Ale pisa³ zawsze w poSpiechu i celowo stosowa³ jak najprostszy, zrozumia³y dla wszystkich jêzyk. Natomiast autor Listu do Hebrajczyków nada³ swojemu tekstowi formê doskona³ego traktatu, z bardzo starannie dobranymi cytatami ze Starego Testamentu. Autor musia³ poSwiêciæ temu listowi du¿o czasu, widaæ, ¿e poprawnoSæ i piêkno jêzyka by³y dla niego bardzo wa¿ne. Nie tylko styl, ale i s³ownictwo odró¿nia List do Hebrajczyków od pism Paw³owych. BibliSci wyliczyli, ¿e w LiScie do Hebrajczyków znajduj¹ siê 152 terminy, które poza tym listem nie wystêpuj¹ nigdzie indziej w NT. Teologowie zastanawiaj¹ siê równie¿ nad brakiem w LiScie do Hebrajczyków takich Paw³owych okreSleñ, jak: objawienie, pozna- nie, pojednanie, paruzja, ³aska, dar i inne. List do Hebrajczyków ma te¿ specyficzne, wyró¿niaj¹ce go akcenty teologiczne, podkreSla w szczególny sposób wybrane prawdy. Np. o ile w pismach ap. Paw³a i innych aposto³ów, autorów NT czêsto czytamy o zmartwychwsta- niu Chrystusa, List do Hebrajczyków wymienia to wydarzenie tylko raz, natomiast kilkakrotnie wspomina wniebowst¹pienie naszego Pana. Aposto³ Pawe³ nieustannie przypomina ofiarê Chrystusa z³o¿on¹ na krzy¿u, List do Hebrajczyków mówi o ofierze niebieskiej. Nie zauwa- ¿amy w LiScie do Hebrajczyków nauki o pojednaniu i odkupieniu, mowa natomiast o dokonanym przez Chrystusa oczyszczeniu. 12 Widzimy, ¿e zarówno pod wzglêdem jêzykowym jak i teologicz- nym List do Hebrajczyków jest wyró¿niaj¹cym siê, niezwyk³ym frag- mentem NT. Z drugiej strony, choæ w odmienny sposób, ten przebogaty i nie- zwykle ciekawy list wyra¿a jednak podstawowe prawdy nauki NT. G³ówn¹ ide¹ Listu do Hebrajczyków jest wykazanie wy¿szoSci No- wego Przymierza nad Starym. Znajdziemy tu, powtarzane w ca³ym NT wezwanie do zachowania czujnoSci i przestrogê, by nie nadu¿y- waæ otrzymanej ³aski Bo¿ej. Znajdziemy tu tak¿e naukê o niewystar- czalnoSci i s³aboSci Starotestamentowego Prawa i o wype³nieniu go i jednoczeSnie zniesieniu przez Chrystusa. List do Hebrajczyków podkreSla, ¿e Jezus Chrystus od momentu swego zmartwychwstania i wniebowst¹pienia jest Królem i Arcyka- p³anem. Bardzo ciekawe s¹ wypowiedzi na temat Listu do Hebrajczyków przedstawicieli epoki wczesnochrzeScijañskiej. Orygenes, ¿yj¹cy w latach 185 - 254 , czyli na prze³omie II i III w. n e, pisa³:  Gdyby siê rozchodzi³o o moje zdanie, mniema³bym, ¿e mySli wprawdzie pochodz¹ od Aposto³a, wyra¿enia jednak i uk³ad nale¿¹ do kogoS innego, który z pamiêci przytacza mySli apostolskie i jak uczeñ spisuje s³owa swego mistrza . G³êbiê mySli Listu do Hebrajczyków dostrzegali te¿ najznakomitsi znawcy Pisma Rwiêtego IV wieku: Hieronim i Augustyn. Oni tak¿e wi¹zali autorstwo tego Listu z ap. Paw³em. Tak, czy inaczej, chrzeScijañstwo pierwszych wieków nie w¹tpi³o w natchniony charakter Listu do Hebrajczyków i sk³onne by³o przy- j¹æ hipotezê, zgodnie z któr¹ Aposto³ Pawe³ b¹dx napisa³ ten list po hebrajsku lub aramejsku, natomiast przek³adu na jêzyk grecki doko- na³ ktoS inny, np. Ewangelista £ukasz, znany z dba³oSci o styl, b¹dx - co bardziej prawdopodobne - Paw³owe idee zebrane i spisane zosta³y w Tym LiScie przez bli¿ej nam dziS nieznanego ucznia Paw³owego. 13 Aposto³ Pawe³ prawdopodobnie dok³adnie przejrza³ ca³oSæ, dodaj¹c ju¿ bezpoSrednio od siebie epilog, czyli zakoñczenie, które zdecydo- wanie nosi styl Aposto³a. PodkreSlmy powtarzaj¹ce siê twierdzenie, wystêpuj¹ce zarówno w staro¿ytnoSci, jak i w naszych czasach, ¿e Aposto³ Pawe³ niew¹t- pliwie by³ zwi¹zany w jakiS sposób z powstaniem tej niezmiernie wa¿nej ksiêgi NT. Kto by³ redaktorem tego pisma nie jest najistotniejsze. Jak pisa³ Orygenes:  Kto ów list zredagowa³, sam Bóg jedynie wie . Niew¹tpliwie ma racjê dr Vernon McGee, kiedy stwierdza:  Nie jest wa¿ny cz³owiek, który ten tekst przekaza³, ale wa¿ny jest fakt, ¿e jest to czêSæ S³owa, natchnionego przez Boga . Data napisania Listu Spróbujmy okreSliæ czas powstania Listu do Hebrajczyków. Tutaj te¿ nie ma jednomySlnoSci wSród biblistów, ale dwie rzeczy wydaj¹ siê byæ pewne: - po pierwsze: odbiorcy listu nale¿¹ do drugiego pokolenia chrze- Scijan; - po drugie: sposób, w jaki autor listu wspomina o Swi¹tyni Jero- zolimskiej Swiadczy, ¿e ona jeszcze istnieje; a zburzona zosta³a przez Rzymian w roku 70. Gdyby Swi¹tynia by³a ju¿ zburzona, niew¹tpliwie autor wykorzysta³by to w swej argumentacji. Warunki, w jakich ¿yj¹ adresaci Listu do Hebrajczyków odpowia- daj¹ czasom, które wed³ug zapowiedzi Jezusa mia³y nastaæ przed zbu- rzeniem Jerozolimy, a tak¿e wszystkim danym, które nam o tych cza- sach przekaza³a historia. Wydaje siê wiêc rzecz¹ pewn¹, ¿e w tym w³aSnie czasie powsta³ List do Hebrajczyków - aby pokrzepiæ tych, którzy cierpieli przeSla- dowanie z powodu swej wiary, i aby przygotowaæ ich na czas próby. Dat¹ najbardziej prawdopodobn¹ zdaje siê byæ rok 67. 14 JeSli chodzi o miejsce powstania Listu do Hebrajczyków, to po- zdrowienia zawarte w jego zakoñczeniu wskazuj¹ na to, ¿e powsta³ on w Italii, prawdopodobnie w Rzymie. Plan Listu I. O wy¿szoSci Chrystusa i Nowego Przymierza /czêSæ doktrynalna/ 1) Prolog - Syn Bo¿y odbiciem istoty Ojca 1,1 - 4 2) Wy¿szoSæ Chrystusa nad anio³ami; bóstwo Jezusa 1,5 - 2,18 3) Wy¿szoSæ Chrystusa nad Moj¿eszem 3, 1 - 6 4) Przestroga przed zw¹tpieniem 3, 7 - 4, 2 5) Wy¿szoSæ Chrystusa nad Jozuem (odpocznienie) 4, 3 - 13 6) Wy¿szoSæ kap³añstwa Chrystusa 4, 14 - 7, 28 a) Jezus prawdziwym arcykap³anem b) Chrystus kap³anem na wieki na wzór Melchizedeka (do- skona³y, wieczny arcykap³an) 7) Wy¿szoSæ ofiary Chrystusa 8, 1 - 10, 39 a) Chrystus poSrednikiem lepszego przymierza b) Wy¿szoSæ s³u¿by kap³añskiej Chrystusa w rzeczywistej Swi¹tyni c) Skutki ofiary Chrystusa II. Nowa jakoSæ ¿ycia w Chrystusie /czêSæ praktyczna/ 1) Wiara (bohaterskie przyk³ady wiary dla chrzeScijan) r. 11 2) Nadzieja (Chrystus wzorem wytrwa³oSci) r. 12 3) Mi³oSæ (duchowe braterstwo w Chrystusie) r. 13 Z listów s³uchaczy... Droga Alicjo, Dziêki Bogu mog³em wyjSæ z wiêzienia. Teraz je- stem w domu wraz ze swoj¹ rodzin¹. Jestem bardzo wdziêczny naszemu Panu za Jego ³askê i za to, ¿e bezpiecznie przeprowa- dzi³ mnie przez ten wiêzienny czas. 15 Kochani, dziêkujê, ¿e pamiêtacie o mnie i przysy³acie mi  Wê- drówkê , co jest dla mnie wielkim b³ogos³awieñstwem. Po wyjS- ciu na wolnoSæ podzieli³em siê ze swoj¹ rodzin¹ tym, co Bóg uczyni³ w moim ¿yciu. Rodzice bardzo ucieszyli siê, kiedy prze- czytali moje Swiadectwo w  Wêdrówce . Cieszê siê, ¿e mogê utrzymywaæ z Wami kontakt. Dziêkujê za Twoje wsparcie i za Twoje modlitwy. By³y wiêzieñ, zamieszka³y w po³udniowej Polsce Witaj, Droga Eriko! Naprawdê nie gniewam siê, ¿e musia³em d³u¿ej czekaæ na Twój list. Przykro mi, ¿e wyjecha³y z kraju Twoje dzieci, i ¿e jest Ci smutno. Bêdê siê modli³ za Ciebie i za nich, ¿eby Pan mia³ Was w swojej opiece. Cieszê siê, ¿e jest w naszym kraju potrzebny zawód spawacza i bardzo chcia³bym pracowaæ w tym zawodzie, kiedy wyjdê na wolnoSæ. Marzê te¿, ¿eby wyszkoliæ siê w naprawie kompute- rów. Nasz stra¿nik prosi³ mnie, ¿ebym podziêkowa³ Ci za ksi¹- ¿eczkê  Codzienny Chleb . Powiedzia³, ¿e bêdzie j¹ czyta³ odbywaj¹c nocne dy¿ury. Widzê wyraxnie, ¿e on szuka Boga. Obieca³ mi te¿, ¿e wstawi siê za moj¹ proSb¹ o pozwolenie na wizyty braci ZielonoSwi¹tkowców w naszym zak³adzie. Do mojej celi przydzielili mi osobê chor¹ na epilepsjê pourazow¹ i tylko ja jeden mu pomagam. Zacz¹³ widzieæ we mnie przyja- ciela. Modli³em siê jednej nocy, ¿eby Bóg da³ mu spokojny sen i rzeczywiScie ataku nie by³o. Czuwa³em przy nim ca³¹ noc. By³ tym mile zaskoczony. Mog³em z³o¿yæ mu Swiadectwo o naszym Panu Jezusie. Mam nadziejê ¿e i on zechce poznaæ Pana, zaufaæ mu i Go pokochaæ. Proszê, pomódl siê o niego. Nawrócony wiêzieñ w pó³nocnej Polsce 16 Jêzyki, w których nadawana jest  Wêdrówka przez Bibliê : angielski, arabski, bengalski, berbejski, burmañski, cebuano, CheChewa, chor- wacki, czeski, czua, duñski, farski, fran- cuski, gujarati, hebrajski, hinduski, hiszpañski, indonezyjski, japoñski, ka- nadyjski, kantonezyjski, koreañski, kurdyjski, malezyjski, mandaryñski, marathi, navaho, nepalski, norweski, ormiañski, oryjski, polski, portugalski, quichua, rosyjski, serbski, suachili, szwedzki, tai, tamilski, telugu, turecki, ukraiñski, wêgierski, w³oski, zulu. Kochani S³uchacze TWR, czekamy na Wasze listy! Jak odbieracie nasze audycje? Co one wnosz¹ do Waszego ¿ycia? W miarê mo¿liwoSci postaramy siê odpowiedzieæ na ka¿dy list i kon- tynuowaæ nawi¹zan¹ w ten sposób relacjê. Na ¿yczenie wysy³amy bezp³atnie Nowy Testament, literaturê chrze- Scijañsk¹ oraz kasety z nagraniami. Prosimy o do³¹czenie nastêpuj¹- cych informacji o sobie: 17 Wyra¿am zgodê na przetwarzanie moich danych osobowych przez Stowarzyszenie ChrzeScijañskie  Impuls Trans World Radio Polska w celach zwi¹zanych z korespondencj¹. Imiê i nazwisko: ...................................................Numer telefonu: .................................... Kod pocztowy: ................... Miasto: ................................ Adres: ...................................... Kraj: (Wype³nij, wytnij i przeSlij na nasz adres: TWR - Impuls Polska, Ul. K³odnicka 2, 54-217 Wroc³aw, Polska) Z listów s³uchaczy... Witaj, Bracie Wojciechu! Jestem ju¿ trzy miesi¹ce na wolnoSci. Wiedzie mi siê kiepsko. Ale ci¹gle trzymam siê naszego Pana, Jezusa Chrystu- sa. Uczêszczam do zboru i te¿ u mnie zbiera siê grupa modlitew- na, która zaczyna siê powiêkszaæ. Przez jakiS czas prze¿ywa³em za- ³amanie duchowe, ale ju¿ próbujê siê zbieraæ i pog³êbiæ moj¹ ufnoSæ w Panu. Tylko On mo¿e rozwi¹zaæ wszystkie moje problemy. Jeden z tych problemów to sytuacja finan- sowa, bo jestem bez pracy. Ale mam nadziejê, ¿e nied³ugo j¹ dostanê. Inny, to problem relacji. MySlê, ¿e pomimo, i¿ tak d³ugo nie pisa³em, nie odwrócisz siê ode mnie. Bo Ty, Wojciechu, jesteS moim duchowym Ojcem. Jestem Ci bar- dzo wdziêczny, ¿e pomog³eS mi w najgorszych chwilach, kiedy by- ³em w wiêzieniu. Nie wiem jak Ci siê odwdziêczê. Czy mogê prosiæ o zaleg³e numery  Wêdrówki i S³owa Prawdy? Pozdrowienia dla ca³ej ekipy TWR we Wroc³awiu. By³y wiêzieñ, obecnie na wolnoSci 18 Sz ukajcie Pana, dopóki mo¿na Go znalexæ, wzywajcie go, dopóki jest blisko! Ksiêga Izajasza 55,6 Rozk³ad czêstotliwoSci zimowych (obowi¹zuje od 29.10.2006 do 24.03.2007). Naszych przyk³adowych programów mog¹ Pañstwo s³uchaæ w internecie w syste- mie Real Audio pod adresem: http://www.twr.osw.pl/ Codziennie o dowolnej porze pod adresem http://www.ttb.org/ttbpol.ram dostêpna jest  Wêdrówka przez Bibliê . ¯yczymy dobrego odbioru! 19 Rozk³ad programów na czwarty kwarta³ 2006 PA DZIERNIK LISTOPAD GRUDZIEÑ LIST DO TYTUSA KSIÊGA DANIELA LIST DO HEBRAJCZYKÓW 02.10. 1: 7 - 11 01.11. 8: 15 - 27 03.10. 1: 12 - 2: 2 02.11. 9: 1 - 19 01.12. 6: 4 - 8 04.10. 2: 3 - 8 03.11. 9: 20 - 27 04.12. 6: 9 - 20 05.10. 2: 9 - 3: 2 06.11. 10: 1 - 10 05.12. 7: 1 - 10 06.10. 3: 3 - 15 07.11. 10: 11 - 21 06.12. 7: 11 - 26 LIST DO FILEMONA 08.11. 11: 1 - 14 07.12. 8: 1 - 5 09.10. ca³y 09.11. 11: 15 - 35 08.12. 8: 6 - 13 KSIÊGA DANIELA 10.11. 11: 36 - 45 11.12. 9: 1 - 10 10.10. 1: 1 - 5 13.11. 12: 1 - 13 12.12. 9: 11 - 28 11.10. 1: 6 - 21 LIST DO HEBRAJCZYKÓW 13.12. 10: 1 - 25 12.10. 2: 1 - 23 13.10. 2: 24 - 44 14.11. wstêp 14.12. 10: 26 - 11: 3 16.10. 2: 45 - 3: 7 15.11. 1: 1 - 4 15.12. 11: 4 - 29 17.10. 3: 8 - 33 16.11. 1: 4 - 9 11: 30 - 40 18.12. 18.10. 4: 1 - 15 17.11. 1: 10 - 14 12: 1 - 2 19.12. 19.10. 4: 16 - 34 20.11. 2: 1 - 9 12: 3 - 4 20.12. 20.10. 5: 1 - 19 21.11. 2: 10 - 18 12: 5 - 8 21.12. 23.10. 5: 20 - 30 22.11. 3: 1 - 6 12: 9 - 15 22.12. 24.10. 6: 1 - 29 23.11. 3: 7 - 11 12: 15 - 24 25.12. 25.10. 7: 1 - 6 24.11. 3: 12 - 19 12: 25 - 13: 3 26.12. 26.10. 7: 7 - 14 27.11. 4: 1 - 13 13: 4 - 8 27.12. 27.10. 7: 15 - 23 28.11. 4: 14 - 16 13: 9 - 16 30.10. 7: 24 - 28 29.11. 5: 1 - 10 28.12. 31.10. 8: 1 - 14 30.11. 5: 11 - 6: 3 13: 17 - 25 29.12. Nasz adres:  Impuls TWR ul. K³odnicka 2 PL - 54-217 Wroc³aw ( 0-601 / 400 892 Fax: 0-71 / 351 39 79 e-mail: itwrp@gmx.net Redakcja kwartalnika: Marek CieSlar e-mail: itwrp@poczta.onet.pl Konto: PKO BP IV Oddz. Wroc³aw 05 1020 5242 0000 2702 0020 4313 20 Sk³ad: Alfred Borski

Wyszukiwarka

Podobne podstrony:
Wędrówka przez Biblię twr 23 06 09
Wedrówka przez Biblię twr 07 2008
Wędrówka przez Biblię twr 26 07 09
Wędrówka przez Biblie twr) 2008 2009
Wędrówka przez Biblię twr 25 07 03
Wędrówka przez Biblię nr 30
Wędrówka przez Biblię twr4 2011 09
06 W rok przez BibliÄ™
24 W rok przez BibliÄ™ Dzieje Apostolskie
12 W rok przez Biblię Księga Psalmów
Przedstaw biografiÄ™ wybranego przez siebie pisarza i zas~065
tokarka 24,04,12
02 W rok przez Biblię Księga Hioba

więcej podobnych podstron