P1000500

P1000500



Pojęcia


Mimo żc pojęcie dramaturgia muzyczna* nic zostało j** okmsłone, jest używane dość często. W sensie ogólnym ozn*^ ono pr/enos/enie znaczeń pr/c/ muzykę w rumai h akcji dram*, tycznej, w przeciwieństw ie do takiego rozumienia muzyki, ktfy raczej podkreśla jej niesemaiityc/.ność. Muzyka (a nic tylko k. hretto) podlega togi' typu badaniom tylko w' zakresie, u jakimi przyczynia się do charakterystyki |>ostaci oiaz kształtów#^ czasu i przestrzeni.


Nieco węższe rozumienie pojęcia odnosi się do okreOenu za pomocą muzy ki wszystkich istotny ch dramaturgicznych i te tety czno-teatralny ch elementów opery albo innego dzida teatru muzy cznego (operetki. singspiclu. musicalu). Jako przykład mo/. na tuta) przy wołać Waltera ł elscnsteina, daw nego dyrektorj Komische Oper w (ówczesnym) Berlinie Wschodnim: Jeflj tylko poważnie dosłownie potraktuje Pan partyturę Yerdiegu. co niestety czyni niewielu interpretatorów , to jest ona egzcmpla-r/cm reżyserskim /><// e.udltnce Każda ósemka, każda zmiana tempa, każde oznaczenie dy namiki jest już wskazówką sceniczną. K .izd.i figura instrumentalna odpow iada scenicznej akcji albo reakcji*' (Felsenstein/Friedrich/Herz 1970: 221).

Party tum jako egzemplarz reżyserski

fP


fo. co zostało tutaj pow ledziane z perspektywy artystycznej party tura rozumiana jako 'egzemplarz reżyserski’ - można zastosować jako metodę do badań nad zagadnieniami medialnymi Richard Wagner usiłował na przykład w nieznanej wcześniej siali określić w tekście właściwości przedstawienia - zarówno pomocą bardzo szczegółowych w skazówek scenicznych, ji

i poprzez intensy w ną mimetyczność kompozycji, wpisaną w partytury muzyczną w postaci gestycznego i proksemicznego repertuaru aktorskich środków wyrazu. Ten rodzaj Wagnerowskie ustaleń muzycznodramaturgicznych i estetyczno-teatralnych wyjaśnia Horst Weber na przy kładzie Latającego Holendra:

Richard W agner precyzyjnie ukomponowal w partyturę każdy kruk laU)fq Holendra, jaki ów postrach wszystkich mor/’ postawił na lądzie od pierwsrw wejścia Ola lego rodzaju aktorstwa, jaki reprezentowali śpiewacy opctwuc^ sów W agneru. nualo to w zmacnioć w rażenie pojawienia się postaci JcJiuk J. siaj tak zakomponow any sposób poruszania się fatalnie oddziałuje tui próby * wiania pierwszych kruków przez potwornego Frankensteina (Weber 1*^4 H

Vi określenie wspomnianego tu paralelnego pr/cbicgu inu-Ąi i ruchu. \\ który m znaki gcstycznc przekładane są na scenę tt stosunku jeden do jednego, przyjęło się określenie ’Mickcy \lousing’- lo pejoratywne powiedzenie wskazuje na to. że * dzisiejszej estetyce zakazane jest zwykłe dublowanie ruchem rtuików muzycznych c/> językowych.

/ punktu w idzema muzykologii rozważania nad zagadnienia- Wpbwkak mj muzyczno dramaturgicznymi oznaczają przewartościowanie wyslkich dramaturgicznych i estetycznych komponentów teatru omryc/nego. W miejscu problemów związanych z historią mu-akiczy rozwojem stylów muzycznych pojawiają się zagadnienia odnoszące się bezpośrednio do teatru. W ten sposób dokonano iu/ i lak spóźnionej korekty. Idea dramaturgii muzycznej jest odpowiednikiem pojęcia dramaturgii scenicznej w teatrze dramatycznym i częściowo odwołuje się do tej tradycji badawczej.

/punktu widzenia nauki o teatrze pojęcie dramaturgu muzycznej jest problematyczne wtedy, kiedy w obrębie analizy inscenizacji p\ ono slosow ane w sensie normatyw no-wartościującym. Pojęcie dramaturgii muzycznej jest jednak niezbędne jako historyczne narzędzie analizy. Jak wygląda relacja między partyturą a libret- r*rt>tura tent? W obu przypadkach chodzi o funkcje specjalne: tekst libret- J librdt0 tanie jest dramatem, a muzyka operowa nie posiada autonomii, lecz jest obarczona określonymi funkcjami dramaturgicznymi i scenicznymi, które podlegały historycznej zmienności. Skrępo- Uiewimr*. wantę muzyki operowej funkcjami pozamuzycznymi najwyraz- nbmvUV7UC oiej widać w tym, że do XX wieku służyła ona głównie uzewnętrznianiu uczuć. Tego typu sfunkcjonalizowanic muzyki po-ijuilo się w baroku, kiedy teoria afektów stanowiła dominującą normę estetyczną i antropologiczną (=> także rozdz. 5.1). Doty- \r» to przede w szystkim arii, które należy rozumieć jako uczucia wyrażane przez kompozycję muzyczną. Na początku XVIII wieku teatr muzyczny i teatr dramatyczny, ze względu na podobny sposób przedstawiania, były dyscyplinami pokrewnymi. Monolog u teatrze dramatycznym rozumiano jako ciąg afektów wyrażonych odpow iednio przez gestykę i mimikę.

f-akt, że uczucia można przedstawić na scenie tylko pośrednio. ma ważne konsekwencje dla układu akcji w operze /arów -

133


Wyszukiwarka

Podobne podstrony:
Pojęcie źródeł prawa międzynarodowego Termin ten jest używany w różnych znaczeniach materialnym,
DSC6 1. Pojęcie podręcznika i jego odmiany Termin „podręcznik” pojawia się dość często w literaturz
17, Pojęcie źródeł prawa międzynarodowego Termin ten jest używany w różnych znaczeniach materialnym,
Franchinus Gaffurius Marin Mersenne Pojęcie stylu muzycznego Muzykologia jako nauka K
8 (290) ekonomicznej 73.    Pojęcie kupitaln ludzkiego nic zakłada wymiernej wartości
9 (279) rżenia pojęcia obrazu (por. 5.1.2), nic zakreśliliśmy dostatecznie precyzyjnie granic tego r
Image0002 (5) ■ WYCHOWANIE. POJĘCIA - PROCESY - KONTEKSTY nic tylko polonistów-nauczycieli, ale takż
33 (27) Kandydatura Wilema z Ftoimbcrka    433 styczna, mimo żc Wiłom z Roźmberka nic
23772 Image0002 (5) ■ WYCHOWANIE. POJĘCIA - PROCESY - KONTEKSTY nic tylko polonistów-nauczycieli, al
IMAG0239 Fotometria - pojęcia podstawowe Strumień światła «I>, jjm
skanuj0021 (104) Mimo lo również autorzy chrześcijańscy nic są zgodni co do sposobu porządkowania om
skanuj0084 Wiem. żc nigdy nie ma nic do stracenia, wice łatwo mi jest nie ukrywać niczego przed życi

więcej podobnych podstron